Universität Erlangen   [Hrsg.]
Ad sacra pentecostalia religiose celebranda civium academicorum pietatem auctoritate senatus excitaturus — 2.1779

Seite: 16
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/ad_sacra_pentecostalia1779/0016
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
0.5
1 cm
facsimile
16 % m ■

omni rerum spiritnalium intemgentia remotum, vt notioni de
anima formandae incapax esset. Quid de Noacho, de Heno.
cho aliisque viris, ope reuelationis diu. in rebus s. institutis,
maxime credibile iit, le&ori ad indagandum relinquo. De
eo , quod in hoc argurr.ento, omnibus rationibus compositis,
vcromaxime simile lit.infra, vt iam dixi,pauca disputaturus alte-
ram aduersariorum adiiciam dubitacionem: 2) "Moll animarum im-
mortalita-s sinotafuerit, dicinonpotelt, eur iUius mentionem non
fecerit distivMis et disertis verbis ? "Ädhanc quaestionem soluendam
eruditorum plurimi ea vtuntur exeusacione, vt dicant, Mosea
legislatoris personam egisse, non concionatoris. Legislatoris esse
poenas et praeinia populo conllituere terrestria et praesentia,
non caelestia -et infernalia. Sed non ita faciles se praebent
aduersarii, vt quaestioni hae responsione satisfacium esse carte
cedant; Mosen, inquiunt, non solum leges tulisse, sed et mo«
rum diseiplinam tradidisse; admonuisse populum orationibus
shultis, ipsique diüinas euiusuis generis promistiones saepius
ante mentis oeulos posuisse 5 de pra«miis autem, Deum reue-
rentibus post obitum eonstitutis, siluisse penitus. Atque hoe
silentium indicium esse siue ignorantiae rei, siue negligentiae.

Hane maeulam a seruo Dei fidelissimo vt abstergamus,
indagernus raüones, quantum quidern in hae nostra breuitate
et argumenti obscuritate fieri potest, principaies, quibus Deus
commoueri potuerit, vt per Mosen verbis non adeo distü>
£fcis et disertis, ae deinceps per Christum eiusque Apostolos
fadtum est, de immortalitate animarum -praemiisque et poe-
Iiis, post mortem bonos et malos manentibus, locutus sit.

Primum in aprieo positum essecenseo, Deum israelitis
reliquisse communes de statu animarum post mortem notiones,
quas in antecedentibus recensui. Quod etsi rem non confi-
ciat omnem, notari tarnen et in rationum eomputum recipi
meretur. Cum enim Israelitae crederent, (quod et veritati erat
consentaneum,) animas hominum, a corporibus separatas,
post mortem existere; eumque seirent, Deum promisisse, se

leges
loading ...