Hē En Athēnais Archaiologikē Hetaireia   [Hrsg.]
Archaiologikē ephēmeris: periodikon tēs en Athēnais Archaiologikēs Hetaireias — 1862(1863)

Seite: 81
DOI Heft: 10.11588/diglit.12172.4
DOI Seite: 10.11588/diglit.12172#0050
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/aephem1862/0050
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
δΐ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. 82

Την Ιπιγραφή-Μ ταΰτην φέρει κιονίσκος νεκρικός λίθ« τής Ελλάδος και τήΈπτανήσω, δμοιάζει εντελώς το
Πεντελησίου, προπέρυσιν, ώς έρδέθη μοι, ανασκαφείς σχήμα το άττεικονισμένον ενταΐ τοΰ Α. Κΐοΐι 1)ϊοίιοηη3,ϊ-
έν τη αύλη τής ενταύθα έν δδω Αιόλου Εθνικής τρα- Γβ (Ιβδ »ηίάθ[ΐιίΐ08 τοπίίΐίηεδβί §Γ6θθ[υθ8,ΡίΐΠ8,1859,
πέζης, ενθα και διατηρείται νΰν. "Τψος εχει 1.13, πε- έν άρθρω Οοΐιΐδ, ενθα ίίμως λέγεται, δτι έλήφθη έκεΐνο
ρίμετρον πρός τη στεφάνη 1,24, Επειδή μ' έφάνη λί- άπο αρχαίου Αιγυπτιακού πρωτοτύπου.—Έπί τέλους
αν περιέργως έςειργασμένον το σκεΰος το υπό τα γράμ- άς είπω, ό"τι ή φίλεργος Μνησώ, ή παράσχουσα ήμΐν
ματα, απεικόνισα αύτό πιστώς διά ξυλογραφίας και προς άφορμήν λόγων δχι τόσον βεοαίων ίσον έπεθυμοΰμεν,
παραοολήν προσέΟηκα έν τω πινάκι υπ άρ. 7 και Ιτερον υπήρξε λίαν πιθανώς μήτηρ άλλης τινός Μνησοϋς, ής
όμοιον κιονίσκον ευρεθέντα προ δύω ετών κατά τδ Γε- δ νεκρικδς κιονίσκος, εκδοθείς ιτρό ετών υπό Κ. Σ. Π. έν
ρα'νι των Αθηνών, (και διατηρούμενον νΰν Εμπροσθεν τη Άρχ. Έφημ. υπ'άρ. 1636, ευρίσκεται νΰν παρά τδ
της Άδριανείου στοάς προ1 της θύρας τοΰ ξύλινου κιγ- Θησεϊον ιδρυμένος (καταντικρύ της βορειοανατολικής
κλιόώματος,) ώς έχοντα τδ αυτό σκεΰος άναγεγλυμμένον, τοΰ ναοΰ γωνίας) και φέρει τάδε· Μνησώ Ά σκλη-
μόνον άτχλούστερον. Ό κύριος Κ Σ. Πιττάκης, έκδίδων πιάόου Β ερενικίδου θυγάτηρ, κα! ουδέν άλλο. Είναι
έν ετει 1860 έν τη άρχαιολ. Έφημερίδ. (φυλλαδ. 52, δε και τά γράμματα τών δύω κιονίσκων σχεδδν πανόμοια.
άρ. 3655) τοΰ κιονίσκου εκείνου μόνα τά γράμματα, 'Εν Αθήναις, τη 31 Μαρτίου 1862.
έσημείωσε περί τοΰ σκεύους. δ"τι τδ θεωρεί ήλακάτην, Στέφανος Α. Κουμανούδης
πιθανά λέγων έμοί· διότι τί άλλο βέβαια δύναται νά εί-
ναι τοιοΰτο ον και έν έπιτυμβίω λίθω γυναικός δρώμε- -__^ε>®8<——»-

νον; Έπεθύμουν όμως νά έοεβαιοΰτο πλειότερον δ*,τι

έκεϊδ έκδοτης εν υποσημειώσει προσεπιφέρει· «δ τύπος 'άς §ςης τρεϊς έπιγραφάί άνεΰρον φίλοι λόγιοι δια-

ουτος είναι άπαράλλακτος σχεδόν μετά της πρδ της Έλ- σκεδάσεως χάριν περιελθόντες μέρη τινά της Αττικής,

ληνιχής έπαναστάσεως Ιν χρήσει ήλακάτης. * 'Εγώ έξ έν ^ Ψ κα! δ κύΡ!0>" Ιωάννης Παππαδάκης, 8ς και ά-

Ιμης παρατηρήσεως ούτε νά βεβαιώσω τούτο ούτε νά ά- πεικόνισεν αύτάς τη συνήθει αύτω μαθηματική άκρι-

ναιρέσω δύναμαι. Αί δέ πληροφορίαι 5σαι μ' εδόθησαν έδώ βεί? Χα'Ρίν τί5ς Αρχαιολογικής εφημερίδος, υπέρ ής ά-

παρά γυναικών τινών και άνδρών είναι μεν κατά τι άνε- φιλοκερδώς θυσιάζει τάς ώρας της αναπαύσεως του.
παρκεΐς, άλλά μάλλον πείθουσαί τινα, δτι τοιοΰτο σχήμα άρ. 82.

ήλακάτης οίον τδ ιών δύω κιονίσκων, δίν γνωρίζεται Τιμόθεΐ',[ς
τώρα παρ' ήμίν. Έν τη πατρίδι μου Άδριανουπόλει τδ Τιμοστράτου
σχήμα της προ 35 ετών ειθισμένης £όκας (ήλακάτης), Άγνούσιος

ώς καλώς ενθυμούμαι, είναι δ"λως διάφορον τοΰ έν τω ευρηται έπί στήλης κειμένης ώς κατώφλιον νΰν έν

κιονίσκω· τό άποδίδω έν τω πίνακι υπ' άρ. 82 β. "Ολως τή θύρα τοΰ περιβόλου της εκκλησίας τοΰ Προδρόμου

διάφορα αύτοϋ εΐναι και τά τρία άλλα σχήματα δόκας, έν τω χωρίο) τοΰ Μαρκοπούλου και πιθανώς αύτοΰ που

περί ων Ιλαβα ένταΰθα τάς πληροφορίας. Τούτων τδ πλησίον ευρέθη, και δ έν τη επιγραφή μνημονευόμενος

α_λ ' ε/λ ι /,\ ν ν -ν λ < ι δταος'Αγνούς δέν άπεΐνεπολύ της θέσεως τοΰ Μαρκο-

απλονπτατον ξυλον ορθόν, ενόν ανω τα ερια η το λίνον 4 "ι ' *■ , . , η Πί. Γ.

■3. ίο &λ \ & 7 «ι ύ ι. α- πούλΒ. τδ μήκος της μαρμάρινης ταύτης πλακός υ,Ιίυ τό 06

η το ραμοακιον περιοεοεμενον, ηυελεν είναι αναςιον ., , ν , '\. '« ' ' _ Λ λι\ ,η η 1(1

' " 1 γ γ » - < * πλάτος ανω μεν πρός τα γράμματα κατω οε υ,4»

λόγου, άν δέν ήτο πάντη όμοιον κατά τήν απλότητα καί τό π-άχος αυτής 0,10. τό άνω δέ άκρον αυτής καλύ-

μέ τά έπί αρχαίων αγγείων, οΐον παρά Ραηοίΐία, Βϊΐ- πτ=ι ή παραστάς τής θύρας, ώστε δ αρχιτεκτονικός αύ-

(Ιθγ αηΐΐΐίβη Εββοηδ, ΒβΓΪίη. 1845 , Τ^ί· χιχ, 2. Τδ δέ της κόσμος μένει άδηλος.

δεύτερον είδος, ξύλον δν δίχαλον άνω, ούδεμίαν εχει δντως άρ. 83.

καίαύτδ δμοιότητα πρός τό τών νεκρικών μας κιονίσκων, Νικο]κλείδ[ης

?περ φαίνεται εχον και πλείονας σκόλλυς (σκουλία) ^ Νικο]φάνου

τολύπας (τουλούπας), δια νά κατάγωνται πλείονα νή- Άναγ]υράσιος

ματα υπό τής νηθούσης ή τών νηθουσών γυναικών τδ Τιμό]στρατος

τρίτον τέλος είδος, κάλαμος ών άνω έσχισμένοςκαί διωγ- ευρέθη έν τω χωρία) τής Αττικής τω καλυμένω Βάρη

χωμένος εις άπαρτισμόν οιονεί κοίλ» μήλΒ ή πορτοκαλλίβ, Οηλυκώς, ίπου θέτεται και δ δήμος Άναγυροΰς.

*αί έν χρήσει τώρα, ώς έβεοαιώθην, εν τε τω βασιλείω Χ0 σωζόμενον δψος τοΰ λευκού λίθου=0,21, τδ πλάτος
loading ...