Hē En Athēnais Archaiologikē Hetaireia   [Hrsg.]
Archaiologikē ephēmeris: periodikon tēs en Athēnais Archaiologikēs Hetaireias — 1862(1863)

Seite: 95
DOI Heft: 10.11588/diglit.12172.4
DOI Seite: 10.11588/diglit.12172#0057
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/aephem1862/0057
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
95

δέχεται μόνον Ινταΰθζ πέβΐ* των θρόνων νά κατασκευά-
σθη ουτω, κατωτέρω όμως δριζόντιον. έν τούτοις χω-
ρησοίση» τη; ανασκαφή; πρδ; τά κα'τω εδρέθησαν' ί-
στάμεναί καθέτως πλάκες μαρμάριναι ώς ενός μέτρου
υφός εχουσαι και άνάλογον πλάτος, συνεχόμενο» άλλή-
λαις και οΓον φραγμόν άποτελΌΰσαι μεταςδ του κυρίως
θεάτρου και της ορχήστρας, τό άκομψον δμω; και ά-
νώμαλον και απλώς ειπείν το άτεχνον της συναρμογής,
ζέσεως και θέσεως των πλακών τούτων ίκανόν φαίνεται
μοι τεκμήριον ότι δστερώτερα έστήθησαν, είτε επί τών
ρωμαϊκών χρόνων ίνα χρησιμεύωσιν ώς ερκος τών έν
τη όρχήστρα μονομαχιών τυχόν, ώς δ κύριος Στράκκος
εΐ'κασεν, ειτε και έπϊ τών τουρκικών μάλλον χρόνων, ώς
έγώ εικάζω (τεκμαίρομαι όέ εκ τών συνυπαρχόντων αύ-
ταϊς βαρβαρικών τοίχων), Τνα μεταποιηΟη ή λιθόστρωτος
δρχήστρα άνευ μεγάλη; δαπάνης εις δεςαμενήν ύδατος,
άλλα τό αληθές θά φανη άφοϋ και τοΰτο το μέρος ανα-
σκαφή, νυν δε ή ανασκαφή έτρα'πη προς δεςιάν ή προς τό
δυτικόντοϋ θεάτρου κατά την βούλησιν τοΰ διευθύνοντος
τήν άνασκαφήν αρχιτέκτονας κυρίου Στράκκου και τήν έ-
πιθυμίαν τών λογίων νά ΐδωσι τους υποφαινομένους
θρόνους και τάς έπ' αυτών έπιγραφάς. ουτω δέ άνε-
καλύφθησαν προς τοΰτο τό μέρος δύο μεν δλόκληραι
σειραί εδωλίων και ή αρχή της τρίτης, ώστε εχομεν
ήδη φανερά; τάς αρχάς τεσσάρων κε ρ κ ίδ ω ν τοΰ κοί-
λου και μεταξύ αυτών κλίμακα; τρεΓς. τών κλιμάκων
δέ τούτων (ών τό μεν πλάτο; = 0,725 το δέ βάθος τών
βαθμίδων 0,80 και τό υψος 0,22) ή πρώτη ευρεθείσα,
ή δι' ή; Ιχώρησε προς τήν όρχήστραν ή ανασκαφή, άνε-
καλύφθη και πρός τά άνω σχεδόν όλη. ευρέθησαν δέ συ-
νεχή παρ' αυτήν πρός δεξιάν έόώλια οεκαέ; από τη; ορχή-
στρας πρός τά άνω άριθμηθέντα. αύτοϋ δέ ευρέθη χέρσος
γη πλέον και διεκόπη ήπαραιτέρωπρός τάά'νω ανασκαφή·
ώστε δέν δυνάμεθα ακόμα νά είκάσωμεν αν μέχρι τοΰ
πρώτο διαζώματος Ιφθάσαμεν ή μέχρι σημείου τίνος της
καταστροφής τοΰ θεάτρου, κάτω δέ εν τω άνασκαφέντι
μέρει της προεδρίας εδρέθησαν θρόνοι μαρμάρινοι εί-
κοσι και ει;, οί πάντες μετ' επιγραφών δηλουσών τους
Ιπ' αυτών καθημένους και θεωμένου;, άλλ' ουχί τους
επί τών χρόνων τή; άχ.μής τοΰ έλληνικοΰ δράματος
οί πλείστοι, αλλά τοΰ; έπι Αυγούστου καίσαρο; και Α-
δριανού, ΒΪ και οί Θρόνοι αυτοί, οίπλεΤστοι, φαίνονται εκ
τών καλών χρόνων δ'ντε;, ώ; εκ της έπεμελοΰς αυ-
τών εξεργασίας, και τυχόν από Λυκούργου τοΰ δή-
τορος δς οιεκόσμησε και άπετελείωσε τό θέατρον τοΰτο
χαθ' α έκτενέστερον άλλοτε θά γράψωμεν. τέσσαρα δέ

96

εΐ'δη θρόνων εφάνησαν μέχρι τοΰδε, ών τά; εικόνας θά
δώσωμεν έν τούτω τω τεύχει ή εν τώ έπομένο).

προχείρους ουν έχοντες τους θρόνου; οί τότε Αθη-
ναίοι ειτε δι' ενδειαν είτε δια κολακείαν άπέξεσαν τά
ονόματα τών προγόνων των και άνεκόλαψαν άλλα, και
δή και ιερέων άποθεωθέντων 'Ρωμαίων αυτοκρατόρων
(αρ. 98, 99). της τοιαύτης δέ άνοσίου πράξεως σημεία,
άλλοΰ μέν σαφέστερα άλλοΰ δέ άμυδρότερα, ευρηκα ίκ?
δέκα και επτά θρόνων (άρ. 80,87, 89, 90,'91,92,
93, 94, 95, 90, 97, 98, 99, 101, 102, 103, 105.)
τών λοιπών δέ τεσσάρων (άρ. 85, 88, 100, και 104),
τών φερόντων γνησία; τάς Ιπιγραφάς των, ό δπ' άρ. 104
και μικρότερος τών λοιπών ινε και άμελέστερον έξισμέ-
νος και μόνος άνευ άνακλίσεως φαίνεται ότι ΙποιήΘη.
π&λλο! δέ τών θρόνων μετετέθησαν έκ της αρχικής των
θέσεως τότε, δτεπερ και αί έπιγραφαί αυτών μετεόλήθη-
σαν οί πλείστοι όμως άφέθησαν αμετακίνητοι, και μά-
λιστα οί κατά τήν πρώτην σειράν της προεδρίας ευθύς
μετά τήν όρχήστραν συντεθειμένοι άνά πέντε καθ' Ικα-
στον έόώλιον ή μάλλον προ έκάστης κερκίδος, ήτοι οί δπ'
άρ. 85-89, και 90-94 και 95-90. μετατεθειμένοι δέ
φαίνονται εκ της κατά τό πλάγιον αυτών ανωμάλου
κατά τήν άρμογήν διεςέσεως οί δπ' άρ. 97, 100, και
102. οί δέ δπ' άρ. 104 και 105 φαίνονται ες αρχής πε-
ποιημένοι αυθύπαρκτοι, οί άμετατόπιστοι κείνται κατά
συστήματα άνά πέντε συνάλληλοι, ώς είπα, μονός έν τω
μέσω και δύο διπλοί ένθεν και ένθεν, ούτως έν άρ. 85
κείται έν τω μέσω δ πολυτελής άνακλίσει και άναγλύ-
φοις έκ της διονυσιακής μυθολογία; τοΰ ιερέως τοΰ Δι-
ονύσου θρόνος, ου θά. παράσχωμεν άκολούθως τήν ει-
κόνα, ένθεν δέ και ένθεν δύο μονόλιθοι διπλοί, άκριοώς
δ'μως κεχωρισμένοι αλλήλων, άρχιτεκτονικώς εξεταζό-
μενοι, πρός δεξιάν μέν δ τοΰ πυθοχρήστου έξηγητοϋ
και δ τοΰ ίερέως τοΰ Όλυμπίου Διός, πρός άριστεράν δέ
δ τοΰ ίερέως τοΰ Διός Πολιέως και δ τοΰ θυηχόου θρό-
νος, φαίνεται δέ μοι ότι ή θέσις αυτη τοΰ θρόνου τοΰ
ίερέως τοΰ Διονύσου, δι' 8ν οί διονυσιακοί αγώνες έγίνον-
το, ήν ή τιμιωτάτη και άρίστη έν τη προεδρία και αυ-
τόχρημα προεδρία, περί ήν ώς περί κέντρον ήσαν τε-
ταγμέναι αί λοιπαί τίμιαι εδραι. ώς τοιαύτη δέ ή τοΰ ί-
ερέως τοΰ Διονύσου ήν δήπου περί τό μέσον τών λοι-
πών της προεδρίας και άπέναντι της θυμέλης, ή δέ
όπισθεν αύτοΰ κερκίς φαίνεται δτι ινε ή μέση τοΰ θεά-
τρου, κατά ταΰτα δέ ή πρώτη ζώνη τοΰ κυρίως θεά-
τρου καλουμένο φαίνεται δτι ε?ς πέντε κερκίδος διηρέθη.
Ιγώ γοΰν έκ της τοιαύτης ίδέας δρμώμενος κατέταξα έν-

ΑΡΧΑΙΟΛΟΠΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ.
loading ...