Hē En Athēnais Archaiologikē Hetaireia   [Hrsg.]
Archaiologikē ephēmeris: periodikon tēs en Athēnais Archaiologikēs Hetaireias — 1862(1863)

Seite: 137
DOI Heft: 10.11588/diglit.12172.6
DOI Seite: 10.11588/diglit.12172#0078
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/aephem1862/0078
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
137 ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. 138

τ.δν σώμα ολως άτρίχωτον, ε? μή &π0ϋ ζαθέστηχε. χαΐ ή διότι δ τεχνίτης δέν έπρόφΙϊασδ νά το άποςεση εντελώς

περισφίςας τον σφιγκτήρα τοΰ διαζώματος πολύ, ώστε ή διότι ήν ώρισμένον νά στηθή πλησίον τοίχο τινός,

να φαίνηται ίτΐ εισχωρεί έντός τοΰ σώματος, και αφή- άνω δε κατά τδ στήθος έμειναν ακρα βοστρύχων ένθεν

σας τους μαλλούς τοΰ όιαζοιματος ήρεμα μέν ζατ'άρ- χαί ένθεν κολλημένα.

χάς νά ύπεςέρχωνται, έπειτα δε καμπτόμενοι νά κατα- τδ άγαλμα τοΰτο, ήδη επί Στράκκου άνευρεθέν, I-

πίπτωσι μακροί ζαί παχεΐς ώς κροσσοί επί τοΰ σώματος ζλήθη Έρως· εγώ δε νομίζιυ αύτόν μάλλον έρμαφρόδι-

καί έπι της δ'πισθεν στήλης, ώς άν άνεμίζοντο. τον. κρίνω δε και Ις δ*λοϋ μεν τοΰ χαρακτήρος τοΰ ά-

δ λίθος μονοζόμματος πεντελικός, ή δέ εργασία των γάλματος μάλιστα δέ έκ τών πολύ διά άρμενα έςωγζω-

Χβλών μακεδονιζών χρόνων φαίνηταί μοι, ήτοι τών μένων μα-ών, εκ τών μή ανεπτυγμένων κρύφιων και ιδία

τοΰ Λυκούργου τοΰ ρήτοοος. |χ ... άνωτέρω έν ς> ^ ,,^ 2) ^ρ,γραφείσης κεφαΐ

καθόλου δέ έςεταζόμενος δ Σειληνός ούτος παρέχει χ^- ήΤ[ς τούχου Τοδ αώματος φαίνεται ούσα. ευρίσκεται

'ίέαν εύχάριστον και £πως σώζεται, ή ίίέσις ο αύτοΰ δ* κ2ίί Χοδτο νδν |ν Χ(,τ ^ριβόλο) τών απομάχων της

ήν είς ύψηλόνπου μέρος ζατά τήν σκηνήν ή στέγην, Ακροπόλεως, ένθα ζαί τά λοιπά εκ. τοΰ θεάτρου του Διο-

#που κάτωθεν εολέπετο ή λίαν έσκυμμένη και δριζοντίαν νύσου συναθροίζονται.

Οέσιν έχουσα κεφαλή του, ώς δ διασωθείς αύτής τρά- ή) έτερος κορμός νεανίου λείος γεγλυμμένος λίθου

/ήλος ό/]λοϊ και ή έν τω στηθεί βεδυθισμένη κάτω σι- πεντελικοϋ· φαίνεται δέ μοι ώς είκών Άντινόου. τδ σω-

αγών, και τό διασωθέν άνω τέρμα της στήλης όπισθεν ζόμενον αϋτοΰ υψος 0,58, από δέ τοΰ αιδοίου μέχρι τοΰ

τοΰ τραχήλου, κείται δέ νΰν ούτος, ώς και τά δύο ά- ώμου 0.50, ή δέ περί τον δμφαλδν περίμετρος 0.73.

νωτέρω εΐρημένα αγάλματα, πλησίον της θέσεως ΙνΟα Θ') κεφαλή γυναικός λεία γεγλυμμένη λίθου πεντε-

εδρέθ/^σαν. απολήγει δέ ζαί εκείνων τοο'εις τετραγωνικήν λικοΰ· σώζεται αυτής 5λος δ λαιμός ζαί μικρόν μέρος

στήλην όπίσω. τοδ στήθους, ούτως ώς έποιήθη ές άρχής,ι'να έντεθή εις

δ ) πρόσωπον τραγικδν γυναικός έκ λευκοΰ μάρμαρο Χ!}ν κ0ρμδν τοΰ σώματος, ή εργασία εμφαίνει πολλήν

άναγεγλυμμένον. τό υψος αύτοΰ 0.30. ή εργασία μετρία, έπιμέλειαν μάλιστα κατά τό τρίχωμα της κεφαλής, φε-

μόνον τά περί τήν δϊνα έολάφθησαν. ευρίσκεται δέ νΰν ρς,^σης ταινίαν ίσοπλατή και κατά τό μέσον υπέρ τό μέ-

έν τω περιδόλω των απομάχων τής ακροπόλεως κατά Χιοπον $πήν. χο§ προσώπου τά περί τήν δϊνα λίαν βε-

τήν άνατολικήν αύτοΰ άκραν. ^ , . \>\ ι\ \ι\ _> ^ ,,~ „..,;,^„

' 1 " βλαμμένα, το ολον υφος 0,40 το οε του προσώπου

έ) ήμίσ/ιστος κεφαλή ανδρός γεροντικού πωγωνο- μίνον (),20.

φόρου, παρέχουσα ολον αύτοΰ τό £υτιόωμένον πρόσω- ^ κεφαλή πωγωνοφόρος λεία γεγλυμμένη λίθου λευ-

πον και ταινίαν υπέρ τό μέτωπον. ολος δ χαρακτήρ τοΰ χοδ πεντείΊκοΰ λίαν επιμελούς εξεργασίας και καθό-

γέροντος λίαν αύστηρός ή δ' εργασία χονδρή. τδ υψος χ00 κ(ζί μέρους, μάλιστα περί τήν διασζευήν τής τρι-

αύτής ολον μετά τοΰ πώγωνος 0,30. ή πέτρα πεντελιζή. χώα£ω- τών τε γενείων ζαί τών τής ζεφαλής τριχών

εύρίσζεται νΰν αύτόθι. τα(νία δδδ5μένων. Χρ (χαρον Χαυ χαραζτήρος ζαί ή εύ-

0 ^φαλή νεανική ώραία λίθο πεντελιζοΰ δμοίως διε- χαρ(σ'τησιί έν Φατική εύμαρεία ύποόηλοΐ Διόνυσον,

σχισμένη πλαγίως κατά τά ώτα ώςείλον τό πρόσωπον δίε- ^ ξ ^ ΜαβΠβΓ'Β ΌαΛηΐίίοΙοΓ βά. λνΐοβοΙοΓ

σώθη. δρα τήν είζόνα αύτής έν ;:ίναζι ΙΗ', 2. τό γέ- ^ ^ ^ ^ μ;λε(π61 μΞτοί το5 τρ.χώματος

νος αυτής φαίνεται λίαν άμφίβολον δ δέ τεχνίτης κο- Β ^ ^ τ(.- μετώ_ου έ;Ξΐχεν. τό δψος τής ζεφαλής

ρίσκης πρόσωπον αύτό έςέλαβε ζαί τρυφερώτερον έ'γραφεν ^ ^ _ώγωνος ο 2;), ή δέ περιφέρεια αυτής 0,50,

ή έπί τοΰ λίθου φαίνεται, ολον αύτής τό ύ'ψος ώς σώζε- ^ ^ προσώπου πλοίχο; ()^3;

ται μετά τοΰ τεμαχίου έκ τοΰ λαιμού 0,13, τδ δέ τοΰ πβραλ8(πων ^ συνΤομίας χάριν πολλά και διά-

προσώπου μόνον 0,10, τό δέ πλάτος αύτοΰ ώς σώζεται ^ χ.^ψβνβ μ;χρο1 Τής πλα-ικής καλών και κακών

-όλ-«>-υλαττ°Μΐ " αύτί]" τώ?? 6? ^Ρ°" χρόνων, οιον τμήματα κεφαλών παντοίων, ποδών, κορ-

Κ „ . ί . μών κτλ., καταλέγω μόνον έν ακόμα πάντων άριστα δια-

ί ) σωμα νεανικδν καλ^ς έοτασίας λίθου πεντελικοϋ γ ' ' γ· v·

3/έΙ αλον χαί α-υν. τό δ^^Ξ άπό τοΰ δεςιού ώ- ^Ρ^-νον άνάγλυφον γυναικός, ητις, ενοεουμενη πολυ-

μ0υ μέχρι τοΰ αιδοίο 0,33, ό'λον δέ τό διασωθέν σώμα πτυχον και καλώς άνεμιζόμενον διαφανή χιτώνα, καλυ-

|χ« Γύψος 0,59 ζαί περίμετρον περί τον δμφαλδν 0,45. πτοντα μέν τήν διαφαινομένη, δεζιάν ζατά τδν δεςιόν

τά οπίσθια τοΰ αγάλματος τούτου αφέθησαν άζατάςεςα, μηρδν, ζρατούμενον οέ ύπδ τής αριστεράς προς τον δ-
loading ...