Hē En Athēnais Archaiologikē Hetaireia   [Hrsg.]
Archaiologikē ephēmeris: periodikon tēs en Athēnais Archaiologikēs Hetaireias — 1862(1863)

Seite: 147
DOI Heft: 10.11588/diglit.12172.6
DOI Seite: 10.11588/diglit.12172#0083
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/aephem1862/0083
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
147 ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΕ. 148

123

Γ ΠΟΙΚΙΛΑ-

οί σοφοί Γερμανοί, ών χήν ελευσίν έν σελ. 37 έόηλώσα-
μεν, άνεχώρησαν πλέον πάντες, πεπληρωμενοι νέων γνώ-
σεων, ώς πάντες οί τήν'Έλλαδα εκάστοτε επισκεπτόμενοι φι-
λομαθείς, και ηδονής, οιαν αισθάνεται ό έλθών ε?ς τήν πα-
τρίδα καί τήν οϊκίαν πολυπόθητου έρωμένης χαί ίδών καί
ψηλαφήσας πάντα τά λείψανα τών χτημάτων αυτής καί κο-
σμημάτων, οσα πρότερον έκ περιγραφή; άλλων έγνώριζεν ε-
ρωμένη δέ τών σοφών Γερμανών ίνε ή αρχαία Ελλάς. Ιν
■η κα'ι ζώσι πνευμαχικώς, πιστεύοντες οτι μόνοι ανθρώπων έ-
γνώρισαν και αισθάνονται τά θέλγητρα αυτή;, κα'ι ϊ'σω; ουκ
- ΛΡ.ΧΙΑίΛΠ ΟΛΛΛΝ I °Τ ^Αί/Χ άτόπω; τρέφουσι τήν άξίωσιν ταύτην. τών Ινταΰθα ό' έλθόν-

^5 , οαΝΙΟ^&ΙΠΟ 1Η ΧΕϊ^ I των τά φανερά ή έμοί δειχθέντα έργα, τά μεν έόήλω,σα ήδη

άλλοτε έν τη παροόση έφ/,μερίόι, τά δέ σήμερ ν λέγω, άπο-
νε'αων άπασι τον δίκαιον επαινον κα'ι διά τόν τρόπον αυτών,
2τι ούόενί παρέσχον άφορμά; δυσαρέσκεια;, ώ; άλλοι άλλοτε,,
και διότι συνετέλεσαν εί; άναζωπύρησιν τοΰ υπέρ τών αρχαι-
οτήτων ζήλου παρά τοις πολλοί;.

1. ό κύρίος Βοεχχιχερος πλήν όσων άλλοχε έδήλωσα ανακά-
λυψε και τάδε. ά'νοιςε την άπ' ανατολών είσοόον εί; τον
ΙΙαρθενώνα, κατεδάφισα; το αυτοΰ υπάρχον λείψανον τοΰ,
ίεροϋ βήματος της εκκλησία;, έν ω ευρέθη τάφος, ως εφαί-
νετο. αυτοΰ δέ ευρέθησαν αί έν άρ. 68 — 74 έκόοθεϊσαι έπι-
γραφαί. εΰρε τά μέχρι τοϋδε άγνωστα αρχιτεκτονικά γράμματα
τών Ελλήνων, εϊσί δέ ταΰτα γραμμα'ι χαραχθεΐσαι υπό τών
αρχιτεκτόνων επί τοΰ λιθόστρωτου εδάφους, δηλοϋσαι την
Οέσιν τών τοίχων και χών ί)υρών και χών τοιούτων· ώρά·
θησαν δέ και έν τω ΙΙαρθενώνι κα'ι έν τφ Έρεχθείφ. έν τφ
Ιίαρθενώνι άνεκάλυψε μεγάλην άρχιτεκτονικήν οίκ'ονομίαν εις
τήν χρήσιν τών μαρμάρων καθ' άπαν τό κρηπίδωμα· δηλαδή,
οπου μεν ήν ανάγκη νά άνεγερθή τοίχος ή άλλοτι βαρϋ, υπε-
βλήθησαν επί τών πειραϊκών λίθων της βάσεως παχέα μάρ-
μαρα, οπου δέ μή, και μικρός άν ήτο ό τόπος, άνυψώθη κά-
τωθεν ό πειραϊκός λίθος καί έπεστρώθη λεπτότερον μάρμα-
ρον. ό μεταςϋ τοΰ Παρθενώνος καί τοΰ Ερεχθείου τόπος ά-
νεκάλυψεν οτι σύγκειται εκ πολλών στρωμάτων πελεκητών λί-
θων πολυγώνων έντεχνως ένηρμοσμενων, ως χά πολύγωνα
ως τελευταίαν τών έκ τοΰ θεάτρου έπιγραφών δημοσ-εύο- άργιχΧιχ ,,^ χοίχιοΘεν από χής ανωμάλου έπιφ«νείας τοΰ,
μεν σήμερον τήν όπερκειμένην, ευρεθεΓσαν κατά τό άριστερόν άν^νΟύί εϊς όριζοντίαν έπιφάνειαν μέχρι χής με,

μέρος της σκηνής έπί στρογγυλής λιθίνης στήλης, γράφει οέ '. § ~ αρ,χαρ(,ψ έςωτεοικής ζώνης τοΰ κοηπιοώμα-

βαφώς τάδε. . - , . „ * > « ι .

τος του Η,ρεχθειου και του Πανοροσειου, υπό την προςα-

, σιν τοΰ όποιου τήν προς τω Κεκροπείφ, τήν τάς Κόρας ε-

Αρνιας Απολλώνιου Μαρα- , V » , - «.τ,**, ^ > >.

' Γ χουσαν, γνωστόν ην οτι εισηρχετο τείχος απο ουσμων προς

«ων>ος έποίησεν. ανατολάς έκτεινόμενον. δεν έπήλθεν όμως εί; τόν νοΰν τίνος

τό δνομα τοΰ τεχνίτου τούτου άγνωστον οαίνεται· παρά Χ»ί νά έςερευνήση τό πάχος του παράδοξου τούτου καί λίαν

τφ Βπιηη τουλάχιστον, έν (ϊββοΐι. (ΙβΓ ξτ'ιοοΊι. ΚπβηβΙΐβΓ, κακοκτίστου φαινομένου τείχους, νυν ουν απεδείχθη οτι το όρώ-

δέν εΰρηκα τόν άγαλματοποιόν τούτον, ό χαρακτήρ δέ τών μενον ίνε τέρμα τοϋ ασφαλώς εκτισμένου τούτου εδάφους

γραμμάτων δεικνύει οτι έν τοις χρόνοις τών 'Ρωμαίων ήχ- πΡ°> ίσοπέόωσιν τοΰ μεταςϋ τοΰ Ερεχθείου καί τοΰ Παρθε-

μασε. το υψος της στήλης 0,72, ή δέ διάμετρος αυτής 0,35. νωνος τόπου.

άνω δέ έν τφ μέσφ υπάρχει δπή δηλοΰσα οτι έστάθη έπ' 2. έντός δέ τοΰ Ερεχθείου άνεκάλυψε περί τό κέντρον, ζη-

αυτής άγαλμα. Αθ. Σ. ΡΟΪΣΟΠΟΓΛΟΣ. τών τό φρέαρ τό υπό τοϋ Παυσανίου μαρχυρούμενον εν Α', χς',
loading ...