Hē En Athēnais Archaiologikē Hetaireia   [Hrsg.]
Archaiologikē ephēmeris: periodikon tēs en Athēnais Archaiologikēs Hetaireias — 1862(1863)

Seite: 191
DOI Heft: 10.11588/diglit.12172.8
DOI Seite: 10.11588/diglit.12172#0105
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/aephem1862/0105
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
191 ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. 192

Γέγραπται έπΐ στήλης λίθου Πδντβλησίου· ηΰρβν και υπό τήν έπιγραφήν κεκοσμημένη αδτη στήλη, ή-

είς Πειραιά τδ 1800- το1 δψος της στήλης όσον σώ- τις δμοιοτύπωτος έςεδόθη εν τω Κθ'. πίνακι, ευρέθη

ζεται είναι 105 το πλάτος αυτής 95 και τό πάχος 10 έν τω πέρυσιν άναλώμασι χβΐ επιμέλεια της ημετέρας

ευρίσκεται νΰν εις τήν οίκίαν τοΰ γενικοί» Ιφόρου των αρχαιολογικής εταιρίας παρά τον 3γ. Δημήτριον τον Κα-

άρχαιοτήτων ή στήλη βιναί ήζρωτηριασμένη προς το τηφόρην άνορυχθέντι μέρει τοΰ μηνοειόοΰς τείχους, όπερ

άνω μόνον, τά λοιπά μέρη αυτής σώζονται· έπί τής ού πολλάς εκατονταετηρίδας μετά Χριστον κατεπειγόν-

στήλης ταύτης ήν τδ πρότερον γεγραμμένη άλλη έπιγρα- τως, ώς φαίνεται, και έν χινδύνοις μεγάλοι; έπικρεμα-

φή μεγαλειτέρ* τής παρούσης, διότι, δσον έςάγεται άπό μένοις πρό; φυλακήν τής πόλεως ώκοδομήθη, περιέχον
τινα ίχνη αυτής έπλήρου αυτη δλην τήν έπιφάνειαν τής πολύ μέρος τής προσαρκτίου πόλεως από τής άκροπό-

στήλης, ταύτην εςαλείψαντες επέγραψαν επί τοΰ ήμίσεως λεως μέχρι πάλιν αυτής. Ευρέθη δε μεταςύτών παμπόλ-

αύτή; τήν παροΰσαν έπιγρβφήν. Επειδή δέ καλώς δέν λων αρχιτεκτονικών τε και πλαστικών μνημείων και τοί>

έςήλειψαν τήν πρώτην έπιγραφήν, τής δέ δευτέρας τά Μητρώου ώς ειπείν τών έφήοων τή 25η τοΰ Φεορουα-

γράμματα ούκ ένεχάραςαν βαθέως οϋοέ επιμελώς έπίτοϋ ρί™ μη^ς τοΰ 1801 Ιτους και νΰν φυλάττεται εν τω εν

λίθου ή άνάγνωσι; τής επιγραφής ταύτης κατεστάθη "ψ πανεπιστημίω μουσείο) τής αρχαιολογικής εταιρίας

θίσταται ανυπόμονος· τά γράμματα ουκ είσίν άκριοώ; Χ°ί Μ7· 'Ηλ(κγ1 δέ Ψ° ή σ"ήλγί Φ ά?ΧΨ> δέν δ5'

£αβδωτά Ιγκεχαραγμένα· άνωθεν τής επιγραφής υπάρχει ναταί τ'ί πλέον ακριβώς νά εΐπη· εάν δέ τις είκάση εκ

έπί τοΰ λίθου στέφανος διαμέτρου 15 έντος δέ αυτοΰ ή τοΰ αετώματος, ούπερ, ώς φαίνεται, τδ ήμισυ που μό-

έπιγραφή οί όργεώνες τούς Ιπιδ εδωχότας. Έκτοϋ νον διεσώθη, φαίνεται ότι ήτο τδ μεν μήκος δσον εϊ'πο-

σωζομένου μέρους έςάγεται δτι έπί τοΰ λίθου είσί δύο Η·εν> το δε πλάτος μέχρι 0,02 τοΰ Γαλ. μέτρου, τής

ψηφίσματα δργεώνων τό μέν έπί Δημογένου άοχοντος ν3ω; Χβιμένης οδχί έν μέση τη" στήλη, άλλά μαλλόν τι

δς ήρςε τδ 4 Ιτος τής 115 Ολυμπιάδος, τό δέ έπί Σωνί- πΡ4ί <*Ρ«"2Ρ*' τ(!> δΡώντί·

χου. Πότε δέ ήρςεν δ άρχων ούτος άγνοοΰμεν, διότι Η δ' Τ< ? ^ στΓ^ τα6'^ ^ϊΡΨί^η,

τδ *νομα «ύτοΰ ούχί μόνον ούχ ε-5ρηται εις τούς κατά- * τά ΤΡ^^ τά ***** υ>> ^ν °'015

, 2_ ' - ' - άο > -ιν τοΰ Γαλ. μέτρου, πλάτος οε 0,011, τα δέ ελάσσονα

λογούς των επωνύμων αρχόντων των Αθηναίων, αλλ „, , {Γ ΛΓ ' ,, * ..' ' Μ , ,„

Λ* >< , ν 2 . , .. . υφος μέν 0,009, πλάτος δέ Ο,ΟΟΤ, τής δέ λέςεως

ουοε ως κυριον όνομα απαντάται εις τούς συγγραφείς / „, , Π ηοη ^ - η <ίοί· -

, , , , , , ,"1 ΑΓΑΘΙΙΙ ΰόος μέν 0,029, πλάτος οε 0,020, εινε κα-

χαί τας γνωστάς μέχρι τουοε επιγραφας, αναφέρεται οε „ ' ,Γ Ύ , ' * ,

5 ν» ? \. οι < \ - ^ - ταλογος γυμνικός, ήτοι αναγραφή τών αρχόντων των εφ ·

οις Σωνικος ε?ς τήν 21 και 29 γραμμήν της επιγραφής , ' , Λ - - ^ Λ ^ 7

,. , ,1 ; , , _ ήοων και των εφηοων αυτών των επί άρχοντος 1 αιου

ταύτης- τούτο είναι νομι,ω λάθος του εγχάρακτου των ' _ , > , » . ν >ί \

,, . ί , Ελδιοιου ζεκουνοου εφηοευσαντων. Κ,αι εν μέν τοις στι-
γραμματων, οςτις λιαν αμελως και επιπολαιως ενεναραςε ,, _η - , ν , , .

ν , 3. ι ν ι ν ί . ~ γοις απο του 2—5 η χρονολογία, έν οέ ταις όυο πρώ-

2-ωνικος αντι Λωσινικος όνομα απαντωμενον συνενως Λ ,, , , ' . _ . , Γ _

, , ^, ^ ν ν «;-.» ·, ταις στηλαις οι συναρνοντες του κοσμητου, και εν τη

ουχι οε ως όνομα άρχοντος. Εις την πρωτην , γραμ- ^ ^ δλίγα που μ0νον γράμματα φαίνονται, οί εφ-
μήν ή προπαραλήγουσα τοΰ ονόματος Μουνυχιών τοΰ 1 πρώτοι μέν οί πρωτέγγραφοι κατά φυλάς βέβαια,

ευρηται ένταΰθα γεγραμμένη ώσπερ και ε?ς τήν 2 γραμ- είτα δέ οί έπέγγραφοι (α). Έχει δέ ή επιγραφή αυτη

μήν και ε?ς τάς &π' αριθ. 4041 4097 4098 έπιγρα· μ«ροΐς γράμμασιν ώς έςής·

φάς· τδ ε?ς τήν αύτήν γραμμήν σημειούμενον κύριον ~Εν δτι οί μ, .ρω^γραφοι ήσαν βεβαία κατά

όνομα Σίμων Σίμωνος ευρηται και εις τήν υπ αριθ. 208 φολάς, οί αε έπέγγραφοι ουχί, διότι ούτω πάντοτε εόρίακοντοι

έπιγραφήν τής συλλογής τοΰ Βοικνίου. έν ταίί έπιγραφαΐς! Έν μι^ ρ,φύ έττιγραφ-ξ τις έν αριθ.

7 ' Μ Λ 107 (πίν. ΙΕ') τήί αρχαιολογικής έφημερίοος (της Β' περι-

Κ. Σ. Πιττάκης. όδοο) ετοχε νά παρατηρήσω χαΐ τοΰς έπεγγράφους καταλε-

γομένους κατά φυλά; άμα μετά των πρωτεγγράφων διότι τί»

'Λ ΊΠΓ» ν<* καταλέγωνται απαντε; μέν οί έφηβοι κατά φυλάς, τινές
Λ ρ. 130* αύτών μετά τών δημοτικών, τινές δέ (καΐ οΰτοι έκααταχη

(Όρα πίνακα Κθ'. άα. ί.). τελευταίοι) άνευ αυτών ουτω μοι φαίνεται δτι πρέπει νά έκ-

" λάβ^ τις, δτι οί μέν πρώτοι εϊνε πρωτέγγραφοι, οί δέ δειίτε-
Η ένεπίγραφος χαί προστύποις Ιν τε τω άετώματι ροι έπέγγραφοι.
loading ...