Hē En Athēnais Archaiologikē Hetaireia   [Hrsg.]
Archaiologikē ephēmeris: periodikon tēs en Athēnais Archaiologikēs Hetaireias — 1862(1863)

Seite: 207
DOI Heft: 10.11588/diglit.12172.8
DOI Seite: 10.11588/diglit.12172#0113
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/aephem1862/0113
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
20Τ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΗ

ΚΛ εν πίν, Λ', 1, 5", 6 & "έλει εχει μεν έπάνω κε-
ραίαν ούχί δε και στιγμήν προ; όεςιάν , ένω έν πίν, ΛΑ',
2, ατίχ. 1 καΙ 7 έχει μέν τήν στιγμήν ούχί δε και τήν
κεραίαν. ουτω και τά λοιπά ακριβώς έσημείωσεν 5 επι-
μελή; τεχνίτης Κόλμαννος,

άρ. 202
(δρα πίν. ΛΑ', 1.)
Ιρμήν Χρυσίππου κοσμήτο-
ρος έαθλοί έφηβοι
άντ' αρετής πάσης Οήκαν
άριπρεπέως.

5 παιδοτριβοΰντος δια βίου
Άβασκάντο,υ τοΰ Εύμόλ*
που Κηφεισιέως Ιχα»

τω Ήρακλεΐ Νίγερι.
10 τώ Ήρα-
κλ'ει
Δ

έν άρχη τοΰ 10 στίχου υπάρχει τι στρογγύλον ώς
Ο, οΐον κόσμημα, τ$ άφωνον ιώτα της δοτικής λείπει
ένταΰθα, ενω δ γράψας τον 9 στίχον προσέγραψεν αυ-
τό είς το άρθρον. Χριστιανός δέ τις Γσως ύστερον έν-
εχάραςε τδ σημεΐαν τοΰ σταυροΰ, ώς και έν άλλοις
ειόαμεν. δρα άρ. 185 σελ. 181 άρχ. δ γράψας ενταύ-
θα τά έν στίχω 10 και έςής δέν έπρόφθασεν ή όέν η-
θέλησε νά γράψη αλον το όνομα τοΰ φίλου του, άλλα
μόνον τδ Δ.

έπί της αριστεράς πλευράς τοΰ. αύτοΰ έρμου υπο
τήν άμασχάλην κείται ή έςής επιγραφή.

άρ. 203,

(έν πίν. ΛΑ', 2),

Κλ·
Δαμα^
σίας
Φλυ-
5 ευς.

αγαθή τύχη!
ο.ί Ιπί Κλ* Χρυσίππου έφηβοι,
φίλοι και συνστάται μίναντες·
ΙΙ' 'Ερέννιςς Λεοντεύς Άζηνιευς δ καλλ-.

ίων.

ΕΦΗΜΕΡΕ. 208

10 Εύόημος Άφροδεισίου Φυλα'σιο.;,
Γ' Ιούλιο; ^αοεΐνος Παιανιεύς.
Επίγονος Καρπού Γαργήττιος. .
Ισίδωρος (Ισιδώρου) Άζηνιεύς.
Ζώπυρος Ισιδώρου Παιανιεύς.
13 Νικήρατος Παμφίλου Φλυεύς.
Λαδέριος ίΥμηττό; Βουτάόης.
θαιανός Έρμείου Πλωθεάθεν,
Ίσικλής Παραμόνου Μαραθώνιος,
έν στ. 7 ή συντετμημένη λέ;ις ΚΛ* αντί στιγμής
(ώ; εν στ. 1) έ'χει κόσμημα τι φύλλω δμοιον τοι-
αύτα δε κοσμήματα άντί στιγμών ποικίλα τήν μορφήν
απαντώνται πλειστάκις έν έπιγραφαΐ; μάλιστα έν ταΤ;
έκ τών ρωμαϊκών χρόνων, δρα Ργ&ιή Είοιη. ορ'ι-
£Τ3ρ1ι. 6Γ. σελ. 375.

μεταςυ τοΰ 8 και 9 στίχου φαίνονται ίχνη γραμ-
μάτων μικρότερων έςαλειφθέντων δια σμίλης, τοιαύτα
δέ γράμματα είναι και τά έν τέλει τοΰ 9 στίχου
μικρότερα τών λοιπών έγγοαφθέντα υπό τίνος, δσ-
τις ήθέλησε νά διαστείλη τον φίλον του άλλου δμω-
νύμου πιθανώς δια τοΰ επιθέτου « δ καλλίων β , ώς έ*,ώ
νομίζω, άλλος δέ άνέγνωσε τάς λέςεις ταύτας « δ καϊ
"Ιων, » άλλα το ιώτα τοΰ ΚΑΙ κλίνει προς δεςιάν, διό
έγώ το έςέλαβα μάλλον ώς αρχήν Λ, μεθ' 3 ικανός τό-
πος μένει έν τω λίθω και διά δεύτερον Λ, άφοΰ, ώς
γνωστόν , τά τελευταία γράμματα τών στίχων πολλάκις
χάριν τοΰ υπολειπομένου μικροΰ τόπου μικρότερα έγρά-
φοντο, δρα π. χ. τάς υ-' άρ. 200 και 201 έπιγραφάς
έν πίνακι Λ', εν τέλει τοΰ 8 στίχου χαί έν 201, 9, ένθ·.\
το II και Ν εγράφησαν πολύ μικρότερα τών λοιπών χά-
ριν τοΰ τόπου, δρα και άρ. 287, στ. (}. και μάλιστα
τήν υπ άρ. 207 κατωτέρω, δπου έν στ. 4 άνευ της έχ
τοΰ τόπου ανάγκης έγράφη το Σ υπό τό Π λίαν μικρόν,
έπειτα είς τάς τοιαύτας παιδιάς τών εφήβων έφάνη
μοι καταλληλότερον τό χαρακτηριστικό*; δ καλλίων. ή
μετάβασις δέ της λέ;εως από τοΰ 9 εις τό τέλος τοΰ 10
στίχοι», δπου ην κενός τόπος, ουδέν παράδοςον παρέχει,
ώσπερ και αν είχε μεταοιοασθη είς τό τέλος τοΰ 8
στίχου ή μεταςύ τοΰ 9 και 8, άν ΰπήρχεν έκεΐ τόπος
κενός, τοιαύτα παραδείγματα εχο,μεν ουκ δλίγα έν έ-
Κίγραφαΐς,

άρ, 204.
(δρα πίν. ΛΑ', 4)
διδάσκα-
λος Ζώ-
ΪΚμο;
loading ...