Hē En Athēnais Archaiologikē Hetaireia   [Hrsg.]
Archaiologikē ephēmeris: periodikon tēs en Athēnais Archaiologikēs Hetaireias — 1862(1863)

Seite: 213
DOI Heft: 10.11588/diglit.12172.8
DOI Seite: 10.11588/diglit.12172#0116
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/aephem1862/0116
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
213

ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΗ

ΕΦΗΜΕΡ1Σ

214

τολικον μέρος άνευρέθη το άρχαΐον εκείνο ύόραγωγειον,
περί ου έν σελίόι 131 έλεγα ό'τι ή £ύσις του προ; τοΰτο
τό μέρος έφαίνετο, έ'νθα νΰν και ευρέθη· κατέρχεται δηλ.
από τοΰ άριστεροΰ μέρους της ορχήστρας και χωρεί με-
σημβρινοανατολικώς υπό το παρασκήνιον.

τοΰ αρύτερου ή ανατολικού παρασκηνίου δεν έφάνη-
σαν μέχρι τοΰδε λόγου ά;ια ίχνη· της παρόδου όμως της
άριστερεράς έφα'νη 6 αριστερός τω έςερχομένω τοίχος,
ώστε Ι'νομεν το σίγμα καλούμενον μέρος τοΰ θεάτρου
πλήρες, ή παρά τον τοΐχον τοΰτον ευρεθείσα κλίμα;
τοΰ κοίλου έχει πλάτος 0,71, απέχει δέ από τοΰ εϊρημέ-
νου τοίχου 0,42. ευρέθησαν δέ και κατά τοΰτον τόν
άριστερον τοΐχον της παρόδου βάθρα έκ μαρμάρου
υμηττείου, όποια και κατά τόν δεςιόν της δεςίας παοό-
δου (σελ. 139-140).

κατά δέ τήν δεςιάν πάροδον ευρέθη και δ αριστερός
αυτής τω έςερχομένο) τοίχος , πεποιημένος έκ μαρμά-
ρινων λίθων μεγάλων, ών το υψος και πλάτος υπερβαί-
νει τό γαλλικόν μέτρον, τό δέ πάχος=0,30, πλησίον δέ
και βάθρον τετραγωνικόν έκ πολλών υμηττείων λίθων
συγκείμενον. απέχει δέ δ τοίχος ούτος από τοΰ δεςιοΰ της
παρόδου μέτρα γαλλ. 5,70. αυτόθι δέ ευρέθη κατακει-
μένη και πλά; μεγάλη τοΰ Ύμηττοΰ, όμοία κεράμω τό
σχήμα καΐ μήκος μεν Ι'χουσα 1,05, πλάτος δέ 0,73 και
πάχος 0,10, της ψαλίδος (σελ. 140) ίσως λείψανον. τοΰ
δεςιοΰ δέ παρασκηνίου ευρέθησαν ικανά ϊχνη μέχρι
τοΰδε.

τά εκ της αρχιτεκτονικής και πλαστικής λείψανα δια-
φόρων χρόνων έπολλαπλασιάσθησαν σφόδρα και υπερ-
βαίνουσι τά δρια και τάς δυνάμεις της παρούσης εφημε-
ρίδος, ή γοΰν ανάγκη νά παραταθγ] ή έ'κδοσις αυτών εις
ετη πολλά, νά δώσωμεν δε πάλιν άπλήν αυτών περι-
γραφήν άνευ εικόνων, οπως πολλοί τών σοφών Γερ-
μανών συνεθίζουσι, δέν νομίζομεν ήμεΐς πολΰ χρήσι-
μον. νά προπεριγράψωμεν δέ πάλιν αυτά και έπειτα εν
ευμάρεια νά παρέχωμεν τάς εικόνας των, όπως ήδη
εις τίνα έκάμαμεν, τό νομίζομεν άκροσφαλές· διότι φο-
βούμεθα μήπως δέν κατορθώσωμεν ύστερον νά δώσω-
μεν και τάς εικόνας πάντων τών περιγραφέντων διά πολ-
λά αίτια και Ε3ίως 3ιά τήν συσσώρευσιν τών επιγραφών,
τής κυρίας υλης χής -αρούσης εφημερίδος, έ'χομεν γάρ
πολλάς χιλιάδας Ιπιγραφών, τάς μεν δλως ανέκδοτους,
τάς δέ ατελώς δημοσιευμένας. διό θά περιορισθώμεν
§ν τοις ε;ής εις τήν άπεικόνισιν μόνον τών κυριωτέρων
έργων της πλαστικής, οτε περ και Οά περιγράψωμεν αυ-
τά· έν τω παρόντι δέ τεύχει έπληρώσαμεν τόν κενόν

τόπον τοΰ Κθ' πίνακος μέ τρία μόνον έ'ργα της πλαστι-
κής ύπ' αρ. 2, 3 και 4. τούτων τά ύπ' αριθ. 4 και 2 πε-
ριεγράφησαν έν σελ. 133 δ' —έ. ό'μοια δέ τω ύπ. άρ. 4
τραγικό) προσιί>πω γυναικός ευρέθησαν και άλλα δύο. ών
περιττήν έκρίναμεν τήν άπεικόνισιν. τό υπ άρ. 3 άνα-
γλυφον λίθου λευκοΰ πεντελικοΰ ί'νε έργον μέτριον τών
ρωμαϊκών χρόνων, τμήμα μεγάλης βακχικής παραστά-
σεως, έφ' ου φαίνεται καθήμενος σάτυρος ό;ύωτος πω-
γωνοφόρος, κρατών τη φαινομένη όεςιά κάλαθον εΰπλε-
κτον επιμήκη πλήρη σταφυλών, εφ' ών και χρώμα
έρυθρόν διεσώζετο δτε άνεκαλύφθη εν τοΐ &εάτρφ τήν
22 Ιουνίου 1802, ώςπερ και επί τοΰ καλάθου. έστραμ-
μένος δι' ών προς άριστεράν άττοστρέφει τό ίλαρόν αύ-
τοΰ πρόσωπον προς τό ολως γυμνόν άφεθέν ήμισυ δε;ιον
μέρος τοΰ σώματος, χαίρων διά τά πειράγματα έ-
ρωτίου άριστερώθεν αύτοΰ υπό τό άδρόν τοΰ Σατύρου
γένειον υποβάλλον τήν τρυφεράν δεςιάν του, ή μόνη έκ.
τοΰ δλου σώματος διεσώθη. αΰτοΰ δέ τοΰ Σατύρου λεί-
πει μόνον δ άκρος δεςιός πούς· δ άριστερός δέ μετά της
δμωνύμου χειρός υποκρύπτονται όπισθεν τοΰ καλάθβ,
ή ρις και δ δεςιός οφθαλμός εβλάφθησαν. κατά τά μέ I-
μάτιον άνωθεν έ'ως κάτω κεκαλλυμμένα νώτα τοΰ Σα-
τύρου άνέδραμε κλήμα αμπέλου, κάτω δέ όπισθεν τοΰ
Σατύρου κύπτει σώμα πτηνοΰ άκέφαλον και άπουν.
οΐον αλέκτορος, τό υψος τοΰ σατύρου, ώς κάθηται, 0,47,
το δέ τοΰ λίθου 0, 45, ίσον δέ και τό πλάτος αύτοΰ,
κειμένου νΰν έν τω περιοόλω τών απομάχων τής ακρο-
πόλεως.

τών άλλων έ'ργων τής γλυπτικής σημειόνω ένταΰ-
θα δύο άκεφάλους και άκώλους κορμούς νεανικούς πα-
ρομοίους τω έν πίνακι ΚΣΤ' ύπ' άρ. 1 και τοΰ αύτοΰ
σχεδόν μεγέθους, πλήν οτι δ μέν άποκλίνει προς δεςιάν,
δ δέ πρδς άριστεράν. τούτων τήν ΐδέαν λαμβάνει τις έκ
τοΰ είρημένου άπεικάσματος κα! περιττόν έκρινα και
τούτων τών κολοβωμάτων τήν άπεικόνισιν. εν δέ άνά-
γλυφον γυναικεΐον δ'μοιον τω έν πίνακι ΚΖ' έκόοθέντ:
θά έκδοθη ακολούθως, ώς έ'χον ζωηροτέρας κινήσεις
και άλλοΐον τής κεφαλής κόσμον βεβαιόνειόέ τοΰτο άναμ-
φιλέκτως τήν γνώμηνμιι (σελ. 138—139) δτι χορεύτρια
ήν και έκείνη ή γυνή, ώς και ή παροΰσα φανερώς.

δυσχερεστέρα δέ μοι φαίνεται ή άπεικόνησις και εκ-
δοσις άνδρομήκους τινός άδριάντος ευρεθέντος τη 9
Ιουλίου όπισθεν τοΰ προσκηνίου τοΰ Φαίδρου πλη-
σίον τής άριστεράς παρόδου, ούτος ί'νε αναμφιβόλως
τό άριστον τών μέχρι τοΰδε ευρεθέντων Ι'ργων τής
γλυπτικής, φαίνεται δέ ό'τι ί'νε καλλιτέχνημα τών χρό-
loading ...