Hē En Athēnais Archaiologikē Hetaireia   [Hrsg.]
Archaiologikē ephēmeris: periodikon tēs en Athēnais Archaiologikēs Hetaireias — 1862(1863)

Seite: 291
DOI Heft: 10.11588/diglit.12172.12
DOI Seite: 10.11588/diglit.12172#0155
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/aephem1862/0155
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
291

ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ.

292

χαν όπάς κατά το μέσον της έμπροσθινή;· άκρας τής εόρας,
άνω δέ κατά την άνάκλισιν, ό β', γ' καΐ δ'.

ΣΤ' κ ε ρ κ ί ς, έ πεντάς,
(έπιγρ. άο. 94, 93, 92, 91, 90).
τά πλάγια τη; 64 διόδου λεΐα, το πλάτος αυτής 0,745, ό
στοίχος σύγκειται έκ τριών λίθων, <δν ό πρώτος έ'χει δυο
θρόνους, ό δεύτερος ενα και ό τρίτος πάλιν δυο (πρβλ. σελ.
101). πα'ντε; είχαν τρύπας εις τδ έμπροσθεν μέρος της έδρας*
κατά μέσην δέ την άνάκλισιν έ'χει δπήν καλή ν ό γ' και δ', οΓ-
τινες ήσαν και πλήρεις τών λοιπών έλειπαν αί άνακλίσεις.

Ζ' κ ε ρ κ ί ς, ς' .π ε ν τ ά ς.
(έπιγρ. άρ. 87, 80, 83, 88, 89).
τά πλάγια των θρόνων κατά την 05 δίοδον λεία, τδ πλάτος
της διόδου 0,70. ό ά και β' σύγκεινται ε; ένος λίθου, ώσπερ και
ό δ' και έ (σελ. 101) περί. τοΰ γ' (83) δρα πίν. ΚΑ' και σελ·
142—143 (πρβλ. σελ. 101). τρΰπαν κατά τήν εδραν δεν έχει
ούτος· τών λοιπών όέ"ό β' και δ' καΐ έ έχουν καλάς δπάς κατά
με.σην τήν άνάκλισιν και τάς συνήθεις κατά την εδραν. τοΰ ά
λείπει μέρος της άνακλίσεως.

Η' κ ε ρ κ ί ς, .ζ π ε ν τ ά ς.
(επιγρ. άρ. 97-99).

σώζεται αυτής δ ά, β' και γ' θρόνος, ών ό ά μονός, ό δέ β
και γ ές ένδς λίθου σύγκεινται. τά πλάγια τών θρόνων κατά
τήν 00 δίοδον δεν είναι λεία έςεσμένα, άλλ' έ'χουσιν ώς έςής-
ή μεν προς άριστεράν πλευρά τοΰ τελευταίου της ς' πεντά-
δος θρόνου έ'χει μόνον το κάτω πλάγιόν τής έδρας λεϊον, ή
δέ τής άνακλίσεως πλευρά ίνί όυ.οία τ-β έν σελ. 102 ύπ' άρ.
2. δθεν δήλον γίνεται- ό':ι ό θρόνος ούτος ή και άλλον είχε
πλησίον του ή μετατοπίσθη άλλοΟεν έντάΰθα· εκείνο δέ μοί
φαίνεται πιθάνώτβρον, διότι και τά τοΰ προς δεςιάν της διό-
δου ταύτης θρόνου πλάγια (άρ. 991 τραχέα αφέθησαν κατά
τδ μέσον, και δέν κείται ούτος εις τήν αυτήν ευθείαν μέ τά
πλάγια της κλίμακος, άλλ' ένόότεοον κατά 0,08 γαλλ. μέτρου,
δπάς έ'χουσιν κατά τήν εδραν πάντες, τά πλάγια του γ' τά προς
τήν κακότεχνον κλίμακα λεία.

έν τη θέσει δέ τοΰ δ' και έ θρόνου και τή; 07 διόδου ευ-
ρέθη ή έν σελ. 133 είρημένη κακότεχνος κλίμα;, έκτεινομένη
και προ τής θ' κερ/.ίόος.

θ' κ ε ρ κ ί ς, η' π ε ν τ ά ς.
(άρ. έπιγρ. 126).
ταύτης έσώ^ετο μόνος ό τελευταίο; θρόνος, ήτοι δ έ, ου
αί πλευραΐ τραχεία-., ή τε δεςιά και ή άρισ'τερά, ή κατά τήν
08 δίοδον.

Ι' * ε ρ κ ί ς, 0' π ε ν τ ά ς.
(έπιγρ. α?. .127—131).
ή πλευρά τής 08 διόδου μόνον προς δεςιάν λεία· τδ πλά-
τος αυτής 0,81.

ή πεντάς τών θρόνων σύγκειται έκ τριών λίθων, ών δ
μέν πρώτος έχει δύο θρόνους, δ δέ δεύτερος ένα, δ δέ τρίτος
τους λοιποΰς δύο.

τδ μήκος τής πεντάδος ταύτης 3,23. τάς άλλας περί αυτών
λεπτομέρεια; ζήτει έν σελ. 133.

ΙΑ' κ ε ρ κ ί ς, ί π ε ν τ ά ς,

ής ολίγα ίχνη έπιγραφικά ευρέθησαν, δρα σελ. 133 τέλ.
και άρ. έπιγρ. 132—133.

ΙΒ' κ ε ρ κ ί ς,. ιά πεντάς. .

(έπιγρ. άρ. 134-135).
ταύτης ευρέθησαν μόνον ό δ' και έ θρόνος, έξ ένδς λίθου
αποτελούμενοι, ορα σελ. 133 τέλ. έ'χουσι δ' δπάς κατά τήν
έόραν.

ΙΓ' κ ε ρ κ ί ς-,

προ τής όποιας έκ τών 6 θρόνων τών αποτελούντων ένταΰ-
Θα τον στοϊχον τής προεδρίας, ευρέθησαν ό α', β' και γ', περί
ών. δρα'σελ. 134 και άρ. έπιγρ. 130—138. έχουσι δέ και ού-
τοι-τρύπας κατά τήν εδραν έκαστος, τδ ολον μήκος αυτών
1,90.

ή ιδ' και τελευταία κλίμα;, ήτοι ή υπ' άρ. 72 κατά' τδ'
άριστερδν. κέρας τοΰ κοίλου έ'χει πλάτος 0,72, ήτοι δλιγώ-
τερον τής άπέναντι κατά τδ δεςιδν κέρας ύπ' άρ. 59, έχούση;
πλάτο; 0,70. τδ τειχίον δέ ενταύθα ΰπ' άρ. 73 — 74 έχει πλά-
τος ίσον τοΰ άντικρυνοΰ υπ* άρ. 75—70, ήτοι 0,43 άκριβώς.

σχεδόν είπαμεν περι πάντων δσα χρησιμεύουσιν εϊ; έρμη-
νείαν τοΰ Μ' πίνακο;·^ τά λοιπά σαφή καθ' αύτά. τδ μήκος
τοΰ δυτικού περιβόλου από άρ. 77 — 78 — 79 ί'νε 58,70 (δρα
και σελ. 128 έ). τδ μεταγενέστερον τείχος 84 — 80 — 81—82
— 83 ένέχει πολλά τμήματα εδωλίων τοΰ διονυσιακού θεά-
τρου. 85—80—87 — 88 ί'νε κτίσμα έκ πλίνθων χαλικωδών
μεγάλων, οΐοι και έν τφ 77 — 79 κα'ι 32 — 33 — 34, ώς βά-
σι; έδ.ωλί<ι>ν (πρβλ. πίν. ΜΑ). 92—93 και 94 —95 είναι ε-
δώλια έκ τ.οΰ φυσ.-κοΰ βράχου λελαςευμένα. 89—90—91 εί-
ναι λείψανα τοΰ χορηγικού Ορασυλλείου μνημείου. 96 άσβε-
στοποιεΐον βαρβαρικών χρόνων, οπού έχωνεύθησαν τά μαρμά-
ρινα μνημεία τοΰ θεάτρου εί; άσβέστην. 99, 100 κτίσματα
άνεςερεύνητα. 101 δύο πίθοι, τδ κατά τήν 00 κλίμακα φρέαρ
ήν έσκααμένον βαθύ υπό τά έδώλια και λιθαρίοις έκτισμένον,
έχώθη δέ ήδη μέ χώματα υπό τών έργατών χωρίς νά έςε-
ρευνηθή -μήπως λόγου τι ά'ςίον έντος κρύπτει· και τά άλλα δε
φρέατα, τά όπισθεν ' τοΰ τειχίου Ε' —Ε—Ζ, δέν έ;ερευνή-
θησαν.

έν τέλει σηαειόνω οτι πάντα δσα περι τοΰ θεάτρου και έν-
ταΰθα και έν τοϊ; ήγουμένοις έγραψα προέρχονται ές έμής
αυτοψίας και έπιμελοϋ; έρεύνη,-. μόνον τήν προβολήν τοΰ
τειχίου Η έν τφ Μ' πίνακϊ δέν εΐδα έγώ· παραλαβών δ'έ τδν
άρχιτέκτονα κύριον ΖΪΙΙβΓ είς ευρεσιν αυτής, ουδέν τι πλέον
έ'υ.αθον. κατά τδ λέγειν δ' αύτοΰ ήν μέν οτε έποίει τδ σχέ-
διον, έχώθη δ'έπειτα.

■ αύτοΰ κατά τήν διεύθυνσιν 102—Α ή άρχαιολογική εται-
ρία έσκαψε τάφρον μακράν και πλατεϊαν πρδς ευρεσιν τοΰ αρ-
χαίου έδάφου;. πλήν δ' ασήμαντων τειχίων, οίον και τδ εν
άρ. 102 φαινόμενον, ουδέν λόγου άς'.ον ευρέθη.
loading ...