Hē En Athēnais Archaiologikē Hetaireia   [Hrsg.]
Archaiologikē ephēmeris: periodikon tēs en Athēnais Archaiologikēs Hetaireias — 1869

Seite: 348
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/aephem1869/0038
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
348 ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ.

άντίγραφον έγένετο έκ δυο κεφαλαίοις γράμμασιν άν- αί Ταμύναι, ήν χαι αυτός ακολουθεί. Τόν λίθον τοΟ-

τιγράφων και δυο χάρτινων έκτυπωμάτων ουχί πάνυ τον έννοοϋμεν άνωτέρω (σελ. 325), λαλοΟντες περί

σαφών,άτινα παρεσκεύασε και άπέστειλεν είς Αθήνας του έν Ταμύναις τιμωμένου "Απόλλωνος,

ο Χαλκιδεύς Δ. Παππαναστασίου, δστις μετά πολλού Ποϋ ευρε τόν λίθον ο εχων αυτόν έν Αλιβέρι έν τη

ζήλου συλλέγει τα της πατρίδος του άρχαϊα. Τα άν· οικία του, ενθα έπαρατήρησεν αυτόν ό Μάγνης, δεν

τίγραφα αμφότερα έν τω 11 στίχω παρέχουσι . . Ν λέγεται έν τ?ί του νομάρχου αναφορά, άλλ' εικάζει

ΚΟΙΝΗΝ, και έν τοις έκτυπώμασι τό Ο είναι σαφές. τις ευχερώς, οτι ευρεν αυτόν η έν τω χωρίω αϋτω ή

Τό αγώνισμα είναι ήμϊν άδηλον, τό δέ επίθετον δυ- έν τή περιοχή τοϋ Άλιβερίου. Πάνυ δέ εύστόχως εΐ-

ναται να παραβληθή προς τό ΚΑΙΝΗΝ, δπερ άπαν- κασεν δ Ούλερΐχος (Κβι'δ. α. ΡοΓδοΗ. τόμ. 2. σελ.

τωμεν μ5τά των τραγωΒίαν, κωμωδίαν (πρβ. τήν 248), δτι αί Ταμύναι έχειντο, ενθα κείται νυν τό χω-

Βοιωτ. έπιγρ. 0. I. 6. 1585). *Ην δ' ϊσως μουσικόν ρίον'Αλιβέρι,καϊ ματαίως 6 'Ραγκαβής και ό ΒυΓχίαιι

τό αγώνισμα. ί ζητοΟσιν αύτάς έν τω χωρίω Βάθεια (δρ. ΒβαιτιβϊδΙ.

Τά Ταμύνεια, περί ων πρόκειται έν τω λίθω, νυν δίεϊζ. ά. ΐηδ. Ευυοκα. σελ. 33. 'Ραγκ. Α. Η. τόμ. 2

πρώτον γίνονται γνωστά εξ αύτοϋ. Είναι δέ άγων, δς- σ£λ· 663). Τά χωρία άπέχουσιν άπ' αλλήλων 3 1/2

τις έτελεϊτο έν Ταμύναις, πόλει της Έρετρικής. Ό ώρας και αποχωρίζονται δια τ% λεγομένης Κακής

δε θεός, είς τιμήν τοΰ οποίου έτελεϊτο, ήθελεν ύπο- Σκάλας. <

λ ψ β * »,~/..ι» ~ , , Άλλ5 ο λίθος ημών Ινει και άλλην τινά άξίαν. Ό

θέσει τις, οτι είναι ο Ζευς, όστις ετιματο εν Ιαμυ- Γ »

> ·>/ γρ - /" ν ■ τ> γ ' ·\ έν τώ 11 στίχω άναφερόμενος Ήγέλονος Άσκλη-

ναις, επικαλούμενος Ιαμυναιος (ορ. Ιτεφ. ΰυζ. εν λ. · ΐΛ· , , 1 ,

γρ / \ >->·>* λ » ~ο ' ιιό > ' πιογενου Αιολευς άπό Μυρίνης, ο νικήσας το άγώνι-

1 άμυνα), άλλα τα εν τω 3 στιχω τοϋ λίθου «εγκω- · ? ; \ \ 1

...„.?- _ι.. >α '\ί » · «_ ; ' ' ί ~ σμ.α, έξ ου έν τώ λίθω έσώθησαν μόνον τά . . . ν

μιον εις τον Απόλλωνα», το οποίον ενικησεν ό πρω- ~ " _ · > γ

τος άναγεγραμμένος των νικητών, μαρτυροϋσιν, ότι εΐναΐ ^εβαΐ'ως 0 αύτός 0 έν ^ 10 άνα'

έ άγων έτελεϊτο είς τιμήν τοϋ Απόλλωνος. "Οτι δέ ΥεΥΡα^ένο« ώ< ν""ίσα« ™* «Λαριστάς. θ5τος δέ

εν Ταμυναις έτιματο 6 Απόλλων καΐ Ιερόν εϊχεν ά- α™ντ"™' κα* έν τ? άγωνοθετικη όμοια έπιγραφή,ήν

ναφέρει ρητώς έ Άρποκρατίων (έν λ. Ταμύναις), ίνα "Ρ*™* ά^γραψεν έν Όρχομενώ έ Μελέτιος (Γεωγ.

παραλεί^ωμεν τό τοΰ Στράβωνος (σελ. 447. 0 ) συγ- σ· 342),έπεξειργάσθη δέ έ Βοίκχιος (δίααΐίώ. 2-σελ.

κεχυμένον καΐ άμφιβαλλόμενον χωρίον (δρ. ΚπιωβΓ 339 έκδ' ά'κα1 Ε· 1 6 1583· πΡβ· ΚείΙ· 5· ,η5β' ·

αυτόθι). Και έν τή' έπ,γραφή δέ τί) εν Αλιβέρι εύ- Βοβυ1 σελ· 57)· Και έν αύτ? έ Ήγέλοχος ούτος νι-

ρεθείση, ήν έδ/ιμ'οσίευσεν ό'Ραγκαβής (Α. Η. Ν. κ? τούς κιΘχΡιστ«ς τ* Χαριτήσια. Ή έπιγραφή ενε-

957), 'έ θεός Απόλλων ύπεμφαίνεται, και είς τό ίε- κ* τ?ίς ΗοιωΈίκ^ διαλέκτου, έν ή είναι γεγραμμένη,

ρόν αύτοϋ άνήκον τά τεμένη, περι ών έν τϊ) έπιγρα- ί*φ™η πολλω Αρχαιότερα της 145 Όλυμπ,άδος.

φή επρόκειτο. Ότι δέ εν Ταμύναις έτελεϊτο άγών, Νΰν δέ ϊνωστοΰ γενομένου τοΰ προκειμένου συγχρό-

ήδύνατο νά είκάση τις έκ τοϋ έν Ταμύναις υπάρχον- ν3υ λί9θυ' °δ ή ΪΡα?ή ε?ναΐ άν«μ?^βητήτως πολύ

τος ιππόδρομοι», ον άναφέρει ό Αισχίνης (χ. Κτησιφ. μεταγενέστερα, ά.άγκ/) είναι και εκείνη νά τεθή είς

§ 86). Έχ τοϋ Ιπποδρόμου δέ τούτου κ«1 του λίθου πολλ^ ύστεΡωτέΡου!: ΧΡ°νοϋ?· Άμφότεραι αί έπιγρα-

τά Ταμυνεια φαίνονται έχοντα αγωνίσματα μουσικά, ?α1 «ΡΧ5ντα' **** τόν αυτόν τρόπον, άλλ' έν έκείνη

άθλητικά χαΐ ιππικά. μεν β ^Ρόνο; έΡ^τ«ι^· άρχοντος, έν ταύιη δέ διά

,Α , < ../Λ ,η , , . ν πολεμάρχου. Οί πολέμαρχοι είπαν κείται έν τη έν

Αν και ο λίθος παρετηρήθη χαι αντεγραφη προ > « ρ ι η ολλ/ * 5

·Λ > ~ ,. ,„ * , » ν Κ5-2 > Κρετρια ευρεθειση επιγραφή 0. I. Ο. 2144, ήτις έ-

10 ετων, εικά^,ομενομως, ότι εμεινεναχρι τουοε α- ' Γ / ,,ΓνΤ·', Χ

-5 τ -Λ « - - ίΛα7Λ\ τ τεθη υπό Βοικχίου εις τήν Ολ. 14δ. 4 (197 π. Χ),

νεκόοτος. Τουλάχιστον ό τελευταιον (1864) περι Τα · , , ^ , / ν . '

,, . , , Αλλ ο ενταυΰα ορίζων την νρονολονιαν είς και μο-

μυνων γραψας Β3«ιηβΐ5ΐ6Γ έν τη πεοι Ευβοίας πραγ- Γ; „ΛΓ Γ ' \

, - /ο, . , . ", τ,', . Λ ο "/\ ϊ< υ°ί πολέμαρχος φαίνεται οτι ου,οιαζει μάλλον μέ

ματεια αυτού (δΐίΐζζβ άβΓ ιηδβ Ευυοια 18ο4) δεν , , , Γ,ΓΛ- ,~ , Γ > , Γ Γ

Γ ' , τον επι τους οπλιτας στρατηγον και εις μεταγει^ε-

γνωριζει τον λίθον άλλως ήθελε κάμει χρήσιν αύτου, στέ?ους χρόνους άνήκει,

ίνα υποστήριξη τήν γνώμην, δτι έν Αλιβέρι εκειντο Π. Εύστρατιάδης.

'Εξώόθη 5 Ιουνίου 1869.
loading ...