Hē En Athēnais Archaiologikē Hetaireia   [Hrsg.]
Archaiologikē ephēmeris: periodikon tēs en Athēnais Archaiologikēs Hetaireias — 1870

Seite: 353
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/aephem1870/0007
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡ1Σ. 353

λαξ (α) αναφέρει την Άμοργόν ώς τρίπολιν, Στέφανος Ή Αμοργός ίδίως μνημονεύεται ως πατρίς τοϋ

δ'ό Βυζάντιος ονομάζει τάς τρεις αύτη; πόλεις Άρκε- περιωνύμου ίαμβοποιοϋ Σιμωνίδου (α) προς δέ και

σίνην, Μινώαν και Αϊγιάλην η Μελανίαν (β). Αΐ τρεις δια την καλλιεργειών εξαίρετου ποιότητος λίνου,

της νήσου πόλεις μνημονεύονται και ύπδ τοϋ Πτο- χρησιμεύοντος εις την κατασκευήν των λεπτοϋφών

λεμαίου (γ) αί δύο όμως έξ αύτών παρηλλαγμέναι, άμοργίνων καλουμένων χιτώνων, οις έχρώντο

διότι ή μεν Μαώα λέγεται Μινυία, ή δέ Αίγιάλη αί περιφανείς γυναίκες των Αθηναίων και Κοριν-

Βεγιαλίς. Ό Σουΐδας τήν μεν Αϊγιάλην ονομάζει θίων καΐ ων επίσης άμόργινον έλέγετο και τό

Αίγιαλέν, τήν δε Άρκεσίνην Άρκεσίμην. Έκ των ά- ΧΡΰμα (β).

νακαλυφθεισών δ'επιγραφών εξάγεται ότι όρθώς ο- Ό ΤουπιβίοΓί αναφέρει οτι τά ρηθέντα ύφάσμα·

νομάζει αύτάς ο Στέφανος. τα έβάπτοντο δια λειχήνος κοινοτάτου έν τή νήσω

Έάν εν ελλείψει άλλων μαρτυριών έκ μόνου τοϋ *αί επί των ήμερων αύτοϋ μεταφερομένου είς Άλε-

ονόματος της Μίνωας ορμώμενοι ήδυνάμεθα να εί- ξάνδρειαν και Άγγλίαν προς κατασκευήν έρυθρών

κοτολογήσωμεν, φαίνεται οτι εί; άρχαιοτάτην έπο- βαμμάτων (γ).

χήν έγένετο έν Άμοργω αποικία Κρητών παρ' ώ\> Έν τ?; 'Ρωμαϊκή εποχή έχρησίμευεν η Αμοργός

εδόθη το όνομα Μινώα εις τήν συνοικισθεϊσαν πόλιν. ώς τόπος εξορίας (δ) επί δέ των Βυζαντινών χρόνων

Άργότερον επώκησαν Νάξ-.οι (δ^, κατά δέ τήν μαρ- έ αυτοκράτωρ Αλέξιος 6 Κομνηνός εκτισεν έπΐ ά-

τυρίαν τοΰ Σουίδα, 490 ετη μετά τά Τρίοϊκά, προς ποτόμου βράχου τοΰ υψηλοτάτου ορούς τοϋ προοή-

άποικισμόν της Άμοργοΰ εστάλησαν Σάμιοι υπό ή- του Ήλιοΰ τήν μέχρι τοΰ νΟν ύπάρχουσαν και ύπδ

γεμόνα Σίρ-μίαν τον γραμματικόν, δς τις έκτισε τάς 20 σεβασμίων μοναχών διατηρουμένην εύαγεστά-

τρεΐς πόλεις Μινώαν, Αίγιαλόν και Άρκεσίμην (ε). την μονήν της Παναγίας, της έπιλεγομένης Χωζο-

Θεωρεϊται όμως ώς πιθανώτερον οτι αί τρεις αύται βιωτίσσης, ήτις κέκτηται πολλά πλούσια μετόχια &

πόλεις ύπήρχον προ τή; αποικίας τών Σαμίων και πάσαις σχεδόν ταϊς πέριξ νήσοις καί εκτός της Έλ-

ότι ό Σιμμίας ένώκισε μάλλον ή συνώκισεν αύτάς (ζ). λάδος. Έν μονή ταύτη σώζεται έζωγραφισμένη

Έκ διαφόρων δ' επιγραφών άνακαλυφθεισών έν 'Α- Ιπ\ στήλης ή είκών τοΰ "Αλεξίου καί τό χρυσό-

μοργώ μανδάνομεν ότι μετά τήν τών Σαμίων, άποι- βουλλον αύτοΰ (ε). Κατά τον Μεσαιώνα περιελήφθη

κία Μιλησίων έγκατέστη έν τ») πόλει Αίγιάλη- άγνω- ή Αμοργός εις τό δουκάτον τών Σανούδων, οΐτινες

στον όμως έν τίνι ί~ο/τ, (η). κατέλιπον όχυρόν φρούριον επί ύψηλοΰ βράχου περί

___ δν χεϊται ή νΰν πόλις, ήτις εξ αύτσΟ και Κ ά σ τ ρ ο ν

, \ ,„ · 4 ~ ν · ι 'ί. παρά τίνων καλείται,

(α) Εν περιπλω, νησ. Κυκλαΰες. ~

(β) Ίίνθ' άνωτε'ρω. ^' τΡεϊς π°λεις τ'ήί Άμοργοΰ Ικειντο εις το δυ-

(γ) Βιβλ. Ε'. κεφ. ζ". § 31. τίκ°ν μέρος της νήσου αντίκρυ της Νάξου. Καί ή

(5) Παρε'.βολ. είς τήν Λώνυβ. κεριηγ. ς. 526. ___

(ε) Σουίτας έν λ. Σιααίας. Ά.ντίγ:α.ά τίνα του Σουΐ'ϊα

ήμαρτημένως εφερον υς-'=ί06, άντί'υΗ'=490, ώ; σημει- (α) Στράβων 487 καί Στε'φ. Βυζάντιος έν λ. Αμοργός,

οΰται έν τη τελευταία τη καί ά^τη τών εκδόσεων τοΰ (6> Στε'?· α"°θι· — Πολυδεύκης Ζ', ις'. καί Ευ-

Σουίτα, 'ο' Καοαΐ ΙΙοϋΙιοΙΙβ καί άλλοι είχβν Ο-' όψιν τάς στά°· εΕ5 Διονύσ· ™^'(· 526.

πρώτας έ*δόοεις. (γ) ν°Ρ8β ίβναηΐ. Τόμ. Α'. σ. 89. Ό άναφερόμε.

(ζ)ΚαθαΙ ΚοοΊίθΙΙο, ΗίβΙ. 0πΊϊΐ|ΐΐ6 (1ε Γ βΙα11ΐ536Π1. νος παρά του Τουρνεφορτίου λειχην κατά την γνώμην τοΰ

άβ5 οοΐοη. §Γϋοηα65. Τόμ. Γ'. σελ. 131. ημετέρου σοφοϋ καθηγητού Κ. ©. Όρφανίδου είναι πιθανώς

(η) Βλ. Οαιίαΐνεαο, ΚβοιιοϊΙ ύβ ιαέί. «γ. σ. 22ο. — < ΚοοεΙΙα Ιίηοΐοπ» χρήσιμος χαί νΰν είς τά βαφικάέργο·

ΟθΓρ. Ϊ080Γ. £Γ3θθ. Ν° 2264.—Κο^,Ιηδοπ'ρί. §γ. ΐηβύ. "άσια δ\ά τό ώραϊον κόκκινον χρώμα τό δΥ αύτης πάρα-

Ρββε. II, Ν° 11 2—1 44. — ΕΛαη^β, Αιιΐ. Ββΐΐ. Ν° γόμενον.

750 καί 765. — Πανδώρα, τόμ. θ'. β. 469. τόμ. ίλ'ί σ. (^) ΤαεΐΙ. Αηη. IV, 30.

431 καί τόμ. ΙΕ'. σ. 449 κη 490. — ΑηηαΙϊ ϋβΙΓ Ια- (ε) 'Ραγκαβή, τά Ελληνικά, τόμος Γ'. σελίς 210 καί

δΐίΐαίο ιΐΐ οΟΓΓΪδρ. 3ΓθΙι. 1864, α\ 95—107. Ίωαννίδης έν Πανδώρα, τόμος Γ'. σελίς 158.
loading ...