Hē En Athēnais Archaiologikē Hetaireia   [Hrsg.]
Archaiologikē ephēmeris: periodikon tēs en Athēnais Archaiologikēs Hetaireias — 1873

Seite: 420
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/aephem1873/0014
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
420 ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ.

ται μεταγενέστερου το εν τή πλευρά II λείψανον, ράς ί., και περί τής σημασίας, ην εδωσεν εις τά Ιν

Διότι έν αύτω μετά τον θαλλόν, είς δν οδηγεί άναμ- αύτη διασωθέντα τάδε παρέδοσαν. Ή δέ ανωμαλία

οιλέκτως ή συλλαβή ΘΑ, έπονται έξ επετείων έν τω είναι αύτη·

μεταξύ προστεθέντα νέα άρθρα, ζώνη χρυσή (ς"!χ· -), Τά έν τω τεμαχίω λείψανα εί και πάνυ ευχερώς

[όρμος] ρόδων διάλιθος (ς-ίχ. 3),άτινα ευ τω τ?;ς πλευ- κατανοεί τις ό'τι άνήκουσιν εις τάς προ Εΰκλείδου

ρας 1 λειψάνω δεν ύπάρχουσιν. Επειδή 8έ και τό άναγραφάς των έν τω Παρθενωνι αναθημάτων και έκ

τέλος τοΰ έτους είναι και ή αναγραφή έν τη πλευρά του τέλους τών αναγραφών είναι, άλλ' δμως εάν ζη-

II έξετείνετο έως είς το αυτό μέρος, ένθα ή έν τη τήση να συμπλήρωση αυτά έκ τών γνωστών άναγρα-

πλευρα I πεντετηρίς κατέληγεν, τό της πλευράς II φών και θελήση, παρακολουθών την έν αΰταϊς μο-

λείψανον δ&ν δύναται νά ήναι ειμή έκ τοΰ τέλους πεν- νιμον σειράν τών μερών, νά επιτυχή ίσον ή μη πολύ

τετηρίόος. Φαίνεται δέ πιθανόν δτι ή πεντετηρίς, ήτις διαφέροντα αριθμόν γραμμάτων έν τοις τών λειψά-

ήρ/ετο έν τη πλευρά I ς-ίχ. 6, Ιστρεφεν είς την νων στίχοις, πείθεται, δτι κοπιάζει είς μάτην. Διότι

πλευράν II και κατέληγε που ενταύθα. "Ωστε φαίνε- τοΰ έν τη πλευρά I λειψάνου ό 2 στίχο;, ενθα άναμ-

ται πιθανόν, δτι το έκ της πλευράς II λείψανον εΐ- φισβητήτως εκείτο τό τετράδραχμον, εάν συναφθη

ναι εκ της πεντετηρίδος Όλ, 92,3—93,2 και τό μετά τοΰ τρίτου στίχου, ένθα κείται ο δνυξ, ώςάπαι-

τέλος αυτής. τεϊ ή συνεχής σειρά τών μερών, λαμβάνει 43 γράμ-

Ούτως εξεταζομένων τών λειψάνων, τά πάντα φαί- ματα, Τόσα λαμβάνει και 6 πρώτος ςτ'.χος συναπτό-

νονται βαίνοντα κατ' εύχήν. Ή μόνη δέ ανωμαλία, μένος μετά τοΰ δευτέρου διά μόνης τ^ς μεταθέσεως

ητις απαντάται, είναι, οτι ή νέα πεντετηρίς άρχεται τών ονομάτων Αθηναίας Νίκης. Αλλ' ο τρίτος ς·£-

ού/ί, ως συμβαίνει Ιν ταϊς άλλαις στήλαις, έν άρχη χος εάν συναφθή κατά την συνεχή σειράν τών μερών

πλευρές, άλλ' ευθύς μετά τό τέλος άλλης πεντετη μετά τοΰ τετάρτου, ενθα κείται ό θαλλός, ανάγκη

ρίδος έν τή αύτη πλευρά. Άλλα την άνωμαλίαν ταύ· είναι νά λάβη περί τά 70 γράμματα η καί πλείονα,

την ήδύνατό τις νά οίκονομήση, ύποθέτων, δτι οί τα- Καί 6 τέταρτος στίχος ανάγκη είναι Μα λάβη 58

μίαι η έ γραμματεύς ήρχισε την νέαν πεντετηρίδα εν γράμματα, εάν κατά τά αύτά συναφθή μ,ετά τοΰ πέμ-

τη πλευρά, ενθα κατέληγεν ή άλλη πεντετηρίς, προϋ πτου. Τοΰ δέ έν τή πλευρά II λειψάνου ό πρώτος

πολογίσας, δτι ή ετέρα πλευρά της στήλης δεν θέ- στίχος, ενθα τό κείμενον ΘΑ οδηγεί είς τό θαλλός,

λει επαρκέσει είς τάς άναγραφάς της νέα; πεντετη- ίνα συναφθη μετά τού δευτέρου κατά τά αύτά, πρέπει

ρίδος. Άλλ' δμως προβαίνων τις περαιτέρω είς την νά λάβη υπέρ τά 80 γράμματα,

έξέτασιν τών λειψάνων άπαντα άλλην άνωμαλίαν, ην Μείζονος έναργείας χάριν γράφομεν ένταυθα τούς

δεν δύναται κατ' ούοένα τρόπον νά οίκονομήση καί στίχους, οΐτινες ήΟελον σχηματισθώ έχ τής συνεχείας

αναγκάζεται νά μεταβάλϊ) γνώμην περί τε τής πεν- τών έν ταϊς γνωσταΐς άναγραφαΐς (ιερών,
τετηρίοος, είς ήν κατέταξε τό λείψανον τής πλευ-

I ςίχ. 1 -'ΔΔΙ-!"!- · στέ<ρ[ανος χρυσός Αθεναίας Νίκες, σταθμον το·

2 ύτ]οΔΔΔΐ~ ΗΗ · τετ£ράοραχμον χρυσον, σταθμόν τούτο ρΗΗ

3 Ιζ] · δνυχς χρυσός το[ν δακτύλιον ίσταθμος. χρυσίον ά'σεμον, σταΟυ.όν τούτο ΡΗΗ........

4 σκο δύο, θαλλός χρυ[σδς......ντ....... στχΟι/όν τούτον ΔΔΔΠΙ I I · /ρυσί-

5 ο δύο, σταθμόν τού[τοιν

II ςίχ. 1 . σκο δύο χρυσώ.θα[λλός χρυσός......ντ......σταθμόν τούτονΔΔΔΠ||| . χρυσίο δύο,σταΟμόν τούτοιν

.III. ζονε χρυσέ . . .

Έάν έ αριθμός τών 43 γραμμάτων, όστις παρέ- στίχοις, έν οίς φαίνονται οί μείζονες αριθμοί τών

χει την συνέχειαν τών έν ταΐ; άναγραφαΐς μερών έν γραμμάτων. Έάν δε τις τών μειζόνων θεωρηδή ώς έ

δυσί στίχοις, θεωρηθή ώς 6 έπικρατών εν τοις τών λει- έπικρατών έν τή στήλη, πρέπει νά ήσαν μέρη παρεμ-

ψάνων στίχοις, πρέπει νά Ιλειπον μέρη τινα έκ τών βεβλημένα. Όπωσδηποτε, ή ανωμαλία αύτη μαρ-

άναγραφών, άλλα δέ νά ήσαν συντετμημένα έν τοις τυρεϊ, δτι αί άναγραφαί, είς άς άνήκουσι τά λείψανα.
loading ...