Hē En Athēnais Archaiologikē Hetaireia   [Hrsg.]
Archaiologikē ephēmeris: periodikon tēs en Athēnais Archaiologikēs Hetaireias — 1873

Seite: 434
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/aephem1873/0028
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
434

ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ.

ταύτας άναγραφάς των χρημάτων της Αθηναίας και
τών άλλων θεών.

Αλλ' ϋπάρχουσιν έν τη αναγραφή αύτη 'ίννη τινά
αμυδρά και αόριστα, έξ ων ήδύνατο νά άνιχνευθή
6 άρχων αύτής χατά τάς αύτάς εικασίας, καθ' άς
ώρίσθη ή κατάταξις αυτής μεταξύ τών Όλ. 96 1
και 98 2. ΤοιαΟτα ίχνη είναι έν τή αναγραφή τά
έξης* έκτος τοΰ στεφάνου τοΰ έν τω 32 στίχω άνα-
γεγραμμένου, όςτις κατά την τοΰ Βοικχίου είκασίαν
ανετέθη έπΊ Μίκώνος άρχοντος (Όλ. 94 3, δρ. ανω-
τέρω), ύπεμφαίνεται έν τω 39 στίχω στέφανος
τις ά λ λ ο ς δια της συλλαβής ΣΤΕ, ο δέ στίχος
δύναται νά πληρωθη ακριβώς λαμβάνων γράμματα
91, έαν έκ τών έπετείων της αναγραφή; της έπΊ Ί-
θυκλέους άρχοντος (ΟΙΟ 150 Β ς·. 15) τεθν; ο στέφα-
νος τά αριστεία τής θεοΰ, δ άνατεθείς έν τοις Πάνα-
θηναίοις τοις τελεσθεϊσιν έπΊ τοΰ άρχοντος τούτου
(Όλ. 95 3). Ύπεμφαίνεται προ; τούτοις έν τοϊς έπε
τείοις της άναγραφής (ς·. 57) στέφανος τις
άλλος βεβαίως μόνον δια τοΰ διασωθέντος Σ, δς-
τις ώς έν τοις έπετείοις ύπαρχων, έαν υπήρχε, έξ
αναλογίας πρέπει και ούτος νά ηναι αριστεία τη
θεώ· τουλάχιστον ό στίχος πληρούται ακριβώς διά
τοΰ αύτοΰ άρθρου, τοΰ σταθμού τεθέντος εξ αναλο-
γίας. Έάν δέ κατά την είχασίαν του Βοικχίου (8ΐδΗ.
2 β'. 251) οί στέφανοι ούτοι άνετίθεντο εν τοις με-
γάλοις Παναθηναίοις, έπεται, οτι ή αναγραφή ανή-
κει ή είς την Όλ. 96 3 η εις την Όλ. 97 3. Επειδή
δέ 6 στέφανος ούτος τρίτος έπέρχεται κατά την σει-
ράν, πρέπει νά ηναι ο άνατεθείς έν τοις μεγάλοις
Παναθηναίοις τοις τελεσθεϊσιν Όλ. 96 3, 394 π. Χ.
ϊπ Εύβουλίδου άρχοντος. Επειδή δέ ο στέφανος
ούτος ύπεμφαίνεται έν τοις έπετείοις, έπεται, ότι άρ-
χων της άναγραφής ην ό Ε ύ β ο υ λ ί δ η ς.

Ή περί τοΰ άρχοντος της άναγραφής εικασία αύτη,
καίτοι έξ εικασιών παντοίων και αμυδρότατων εν-
δείξεων προκύπτουσα, είναι ίσως ή μόνη εύστοχος.
Άλλ' ούδεμία έννοια γνωστή ήμΐν καί συνήθης έν
τη έπικεφαλίδι τών αναγραφών τούτων δύναται, μετά
Το όνομα τοΰ άρχοντος παρεμβαλλομένη, νά πλή-
ρωση άκριβώς τον πρώτον στίχον της στήλης και
νά δώστ) κΟρός τι είς αυτό, συναρμόζουσα μετά τών
προηγουμένων τό αμέσως έν τη άρχη τοΰ 2 στίχου
έπο'μενον παρέδοσαν. Και δύναται μϊν το έν

ταΰθα κείμενον παρέδοσαν, ώς έπαναλαμβανόμενον
κατωτέρω (ς·. 5) έν τη οικεία θέσει, νά θεωρηθη ώς
λάθος του γραμματέως καϊ πλεονάζον και ή έκ της
αρχής τών ταμιών νά ληφθη προς συμπλήρωσιν του
στίχου οίταμιεύσαντες κ.τ.τ. ?| έκ τοϋ τόπου
νά τεθή έκ τδ Έκατομπέδο, έδέ στίχος νά
πληρωθηδιά γραμμάτων 91 ούτως·

1. Τάδε οί ταμίαι τών ιερών χρημάτων τών της
Αθηναίας και τών αλλ [ων θεών οί έπ' Εύβο-
λίδο άρχοντος έκ τδ Έκατομπέδο

2. παρέδοσαν .....

Αλλά παρατηροϋμεν, δτι είτε διά του άρχοντος Εύ·
βουλίδου συμπληρωθή ό στίχος είτε δΥ άλλου τινές
έκ της αύτής έποχής, είτε μετά τής προςθήκης τα-
μιεύσαντες είτε καϊ μετά άλλης τινός προςθήκης συ-
νήθους μεν έν τη έπικεφαλίδι μή κειμένης δέ έν τη
θέσει ταύττ] ή κατά τον αυτόν τύπον, αί λοιπαι
άνωμαλίαι, αΐτινες ύπάρχουσιν έν τή έπικεφαλίδι τής
άναγραφής, έγείρουσι την ύποψίαν, δτι και έν τω
πρώτω στίχω ύπήρχεν ανωμαλία τις δυςείκαστος.
Προς τούτοις έπειδή ή άναγραφή έθεωρήθη νεωτέρα
της έπΊ Ίθυκλέους άρχοντος, άναφύεται ή άπορία,
τίνος ένεκα λείπουσιν έξ αύτής ευδιάκριτα άρθρα,
υπάρχοντα έν έκείντ] καί άλλα μεν, όνομασθέντα ανω-
τέρω, καί τά έν τοις έπετείοις, ενώ προδήλως αί άνα-
γραφαΐ δεν άπέχουσι κατά τους χρόνους πολύ άπ'άλ-
λήλων. Ότι τά άρθρα ταύτα εκειντο κατωτέρω,
δεν φαίνεται πιθανόν πολλώ πιθανώτερον θά ήτου τό
έναντίον, διι τά ελλείποντα άρθρα έκ τής άναγρα-
φής τής έπΙ Ίθυκλέους άρχοντος, ύπάρχοντα δέ έν
ταύτη, έχειντο έν τω μεγαλω χάσματι τής άναγρα-
φή; εκείνης, τω μεταξύ τών δύο πλευρών ύπάρχοντι.

Έάν δε παραλείψωμεν την τών ευδιάκριτων άρθρων
ελλδιψιν ή παραλλαγήν, ήτις δεν είναι σπανία είς τάς
άναγραφάς ταύτας, άλλ' ή όμοιότης, ην δεικνύουσι
τών έπετείων τά δύο αναθήματα, άντιπαραβαλλό-
μενα προς τά έπέτεια τής επί Ίθυκλέους άρχοντος
άναγραφής, καί ή μετά τό αύτό άρθρον άρχή τών
έπετείων και ή κατά τό αύτό μέρος άποκοπή τών
άναγραφών και είς τάς δύο στήλας, γεννώσιν ουχί
μικράς αμφιβολίας περί τής άναγραφής ταύτης καί
μετά τών ανωμαλιών τών έν τη έπικεφαλίδι παρα-
τηρουμένων παρέχουσιν εί; την άναγραφήν ίδιοτρο-
loading ...