Hē En Athēnais Archaiologikē Hetaireia   [Hrsg.]
Archaiologikē ephēmeris: periodikon tēs en Athēnais Archaiologikēs Hetaireias — 1910

Seite: 155
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/aephem1910/0088
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
155

'Ερένεια· υπό I. Σ. Σαρρή.

156

κται έκ του χωρίου Μάνδρας τοΟ δήμου Έλευσΐνος "Ετερα λείψανα τείχους, έκτάσεω; 10 περ. αέ-

προς συλλογήν της έκ των πυκνών τοΟ ορούς δα- τρων, παρατηρούνται εν αποστάσει 700 περίπου

σων εξαγομένης ρητίνης. Δια μέσου τούτων των μέτρων κατωτέρω και προς Β του προειρημένου,

δασών είνε αδύνατον νά διακρίνη τις μακρόθεν τά 150 μόλις μέτρ. από τοΟ Άγιου Γεωργίου" τοΟ

περί ων Ό λόγος ευρέα τείχη, άτινα διασώζονται τείχους τούτου, ό'περ είνε ίσοδομικής κατασκευής,

κάλλιον κατά τό ύψηλότερον μέρος εις υψ. Ι1/.,-^ διαφαίνονται τρεις δόμοι λίθων άνωθεν τοΟ έδά-

μέτρων έκ του εδάφους (περ. 670 μέτρα έκ της φους, άγνοώ δ' άν συνείχετο μετά τοΰ προειρημέ-

έπιφανείας της θαλάσσης). Τό εύρος τών τειχών νου. Ολίγον κατωτέρω παρατηρείται και εύρύ άρ-

εϊνε περί τά 3 ^ μέτρα' οί εξωτερικοί λίθοι είνε χαΐον φρέαρ. θραύσματα ετι πλίνθων, ώς δ' οί

ογκώδεις και πολυγωνικοί, τό δε μεταξύ αύτών ενταύθα οίκουντες λέγουσι, και πίθοι, λύχνοι πή-

διάστημα είνε πεπληρωμένον διά λίθων μικρών. λίνοι και άγνυς πήλινη, εύρεθέντα αύτόθι πείθουσιν

ΠαρατηροΟνται και τρεις πύργοι κυκλικοί, ώς οί άδιστάκτως περι όχυρας ενταύθα θέσεως και κώ-

τών Ύβλαίων Μεγάρων της Σικελίας1, 6 μέτρων μης ή πόλεως Μεγαρικής.

σχεδόν διαμέτρου, φέροντες πολλαχοΟ εξωτερικούς "Ινα δ' ορίσω άκριβέστερον τά της θέσεως, ή

λίθους μήκους ίνός μέτρου και πλέον. κώμη αύτη κείται παρά κοιλάδα, πανταχόθεν ύπο

10 10 30 40 50 60 70 80 90

ΕΙκών 2 Τείχος επί τον Πατέρα.

ορέων κεκλεισμένην, μόνον δε προς Α έπιτρέπουσαν
τον εκρουν τών ύδάτων. Ταΰτα σχηματίζουσι βρα-
χίονα τοΟ Ελευσίνιου Κηφισού, καθ'όν κείνται και
τά μνημονευθέντα Κούντουρα. Προς Ν ύψοΟνται
αί δύο ύψηλότεραι κορυφαί του ορούς Πατέρα,
δι' ών πιθανώς οιήρχετο ατραπός τις εκ Μεγάρων
και κατήρχετο εις την περί ής ό λόγος θέσιν.Εκεί-
θεν δε της κώμης και της κοιλάδος φαίνεται ό'τι ή
ατραπός διερχομένη ώς και σήμερον το προς Β της
κώμης ορος δι' ύπερβολής (νυν Κιάφα Τούρκου)
κατήρχετο εις την κοιλάδα τών νΰν Βιλλίων και
συνηντάτο μετά της δυσμικωτέρας έκ Μεγάρων

1 Οτ8Ϊ ζαΊ ΟαναΙΙαΗ Μθ§&γ3 Η^Μαβα Ιν ΜοηιιιτιβηΙί
3ηΙ. ρυββί. ρβΓ οιΐΓ3 άβΐΐδ Κ. Αοοαά. άβϊ ΙΛποβί, I 689-950,
Ρβη-οί Ηί3ΐ. άβ Υ&νΙ VIII 5-7.

και Κορίνθου όδοΟ, ήτις διερχομένη το νΟν δρος
Καρύδι κατέπιπτε κατά την αύτήν κοιλάδα. Η
διά της κώμης και της θέσεως Κιάΐα Τούρκου
ατραπός αύτη ήτο εύθυτέρα της είρημένης δοοΟ,
ήτις ήνου τά Μέγαρα μετά τών Πλαταιών και
Θηβών.

Ή δε φυσική και κυρία έκ Μεγάρων προς την
κώμην ταύτην οδός είνε ή προς τάς Έλευθεράς κα'ι
Θήβας άγουσα, εκείνη καθ' ήν ό Εθβΐϊθ ανεζήτησε
την θέσιν της Έρενείας. Ή οδός αύτη (νΰν Δημο-
σιά) μετά την Μεγαρικήν πεδιάδα διερχομένη την
διασφάγα του Κανδηλίου διευθύνεται δι' ορεινού
εδάφους προς τά Κούντουρα" έκ τών Κουντούρων
άρχεται ίδια προς Δ οδός, ήτις διά κοιλάδος τοΟ
μνημονευθέντος βραχίονος τοΟ Κηφισού άγει μετά
loading ...