Hē En Athēnais Archaiologikē Hetaireia   [Hrsg.]
Archaiologikē ephēmeris: periodikon tēs en Athēnais Archaiologikēs Hetaireias — 1910

Seite: 249
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/aephem1910/0135
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
249

Μυκηναϊκοί τάφοι: β') έν Θήβαις' υπό Α. Δ. Κεραμοπούλλου.

250

γνωστά εξ 'Ελευσΐνος 1 άλλα καϊ έκ Δήλου, ένθα
ευρέθησαν εσχάτως (1908) έν άφθονία μετά γεω-
μετρικών αγγείων κα'ι άλλων πραγμάτων έν θέσει,
ήτις ήτο πιθανώς επίσης βόθρος παρεμφερής το πε-
ριεχόμενον προς τον έν Σουνίω ύπο του Στάη εύρε-
Οέντα 2 βάθρον. Επίσης ταύτα ευρέθησαν έν πρω-
τοκορινθιακοΐς τάφοις της Ριτσώνας έν Βοιωτία.

Προσέτι εύρέθησαν έν τω βόθρω Δραγατσούλας
κορινθιακοί άρύβαλλοι πολλοί, ών οί πλείστοι είνε
στρογγυλοί τον πυθμένα κα'ι φέρουσιν ή ταινίας
διαφοροχρώμους καθέτους, χωριζομένας διά γραμ-
μών χαρακτών, ή άσπιδηφόρους άνδρας ή — οί πλεί-
στοι—τό γνωστόν άνθεμόεν κόσμημα τό πρόσφερες
προς πεταλούδαν. Οί άρύβαλλοι οδτοι, οί'τινες οΰ-
δαμοΟ εκτός της Βοιωτίας εύρέθησαν άφθονώτεροι
(εις τάφος της Ριτσώνας τοΟ δευτέρου ήμίσεος
τοΟ έκτου αιώνος π. Χρ. περιεΐχεν ύπέρ τους 210)
κακώς ίσως λέγονται συνήθως κορινθιακοί' διότι
είνε ευτελές προϊόν βιομηχανικόν, τό όποιον ήτο
αναμφιβόλως ιθαγενές έν Βοιωτία3.

Τά νεώτατα άγγεϊα τοΟ βόθρου εινε θραύσματα
χείλους μεγάλου μελανόμορφου κρατήρος.

Έκ των μεταλλικών άντικειμένων της ανασκα-
φής ταύτης άξια λόγου εινε δύο λόγχαι και δρέπα-
νον σιδηρά και πολλά λεπτά θραύσματα χαλκών
ελασμάτων, ών έν ώς ομφαλός άσπίδος ή φιάλης
ομφαλοέσσης, τά δε λοιπά φέροντα εμπίεστα κο-
σμήματα, ώς άνθέμια, ρόδακας, πλέγματα και άλλα
ασαφή σχέδια. Εν φέρει γρύπας άντιβλεπομένους,
οί'τινες εινε αξιομνημόνευτοι, διότι και έν τω βό-
θρω της Δήλου εύρέθησαν γρυπές χαλκοί, ύπάρ-
χουσι δέ και άλλαι ομοιότητες μεταξύ τών ευρη-
μάτων τοΟ βόθρου της Δήλου κα'ι του Σουνίου,
ώστε νά εινε άξια μελέτης τινός και έξηγήσεως
ίσως ή συγγένεια αύτη και επομένως Ό συγχρονι-
σμός τών σχετικών καθάρσεων και του σχηματι-
σμού τών ίερών άποθετών.

Ό βόθρος και το φρέαρ της Δραγατσούλας άνήκον
εις ίεράντι καταστραφέν έντελώς. Λείψανα τοΟ ίεροΟ
τούτου εύρέθησαν έν τω βόθρω πήλιναι κέραμοι
στέγης άμφοτέρων τών ειδών και έγχρωμον τεμά-
χιον άνθεμίου έξ άνθεμωτής άκροκεράμου, προσέτι

1 Σχιϊς ΑΕ 1898, 106, πρβ. χαί Ροιιΐδβη Όϊρ]]Ιοη()ΐ·. 28.
-' Πρακτικά 1907, 103.

3 Πρβ. δμως ΒΐΙΓΓΟλνδ χαί ϋΐ'6 1909, 350 έξ.

δέ μικρόν θραύσμα πωρίνου δωρικού κίονος, άλλά
μικρών διαστάσεων (πλ. ραβδώσεως 0Ό5) ούτως,
ώστε νά εϊνε πιθανόν, ό'τι τοΟτο άνήκεν εις βάσιν
άναθήματός τίνος μάλλον ή εις μικρόν ναόν. Παρά
τό άνατολικόν χείλος της κορυφής τού λόφου εύρον
και λείψανον τοίχου πωρίνου (τοΟ περιβόλου τοΟ
τεμένους;), ού σώζεται εις έκτασιν 5 μέτρων περί-
που ή κατωτάτη σειρά τών λίθων, εχόντων μήκος
1-20. Είνε ένδεχάμενον νά εύρεθώσι και άλλα λεί-
ψανα τοίχων έν τη υψηλή στεφάνη τοΟ λόφου, άλ-
λ' ό δοκιμαστικός χαρακτήρ της ένταΰθα εργασίας
κα'ι ή άποτυχία τριών τάφρων, ας ήνοιξα, προσέτι
δέ ή πληροφορία ότι οί κάτοικοι του χωρίου Άμ-
πελοσάλεσι έλιθαγώγησαν άλλοτε έκ τοΟ λόφου
τούτου, με ήγαγον νά άπέλθω έντεΟθεν. Ουδέν
όνομα έχω νά δώσω εις τό ένταΟθά ποτε κείμενον
ίερόν, οπερ φαίνεται καταστραφέν ή άπλώς έγκα-
ταλειφθέν κατά τον πέμπτον π. Χρ. αιώνα.

δ'). Παρά την δεξιάν δχθην του ποταμού Δίρ-
κης έν μυχώ άποτελουμένω ύπό ύδατοβρώτων ύψη-
λών κροκαλοπαγών βράχο)ν, προς Δ τών άνασκα-
φέντων δύο μυκηναϊκών τάφων, διέκρινα έν τώ
έδάφει λείψανα ορυγμάτων, ών έν, διευθυνόμενον
άπό Β προς Ν, έκαθάρισα. Κάτοψιν κα'ι τομήν αυ-
τόθι κατά μήκος δεικνύει ή είκ. 28. Αί τομαί τών

0 1 2

■ ■■■■■■ι-1-0

Είκ. 28. Κάτοψις ταφικον ορύγματος.
loading ...