Hē En Athēnais Archaiologikē Hetaireia   [Hrsg.]
Archaiologikē ephēmeris: periodikon tēs en Athēnais Archaiologikēs Hetaireias — 1910

Seite: 263
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/aephem1910/0142
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
263

Αποβατικδν άνάγλνφον εκ τοϋ Άμφιαρείον ύπδ Ν. Παππαδάκη.

264

σεσι ταϊς έαυτής τήν πόλιν χρήσθαι, μήτε έγγνην
είσφέρειν . . .», ό'που προφανώς σημαίνει ύποχρέ-
ωσιν, φορολογικήν έκεϊ, μη είσφ., άτελή είναι.
Περιττός δε μακρότερος λόγος περί των γνωστών
τούτων παραθέσεων, οίαι κατά τά «άνέθηκε τάδε
το άγαλμα, τον πίνακα κλπ., χαριστήριον, δώρον,
ιερόν», έπειτα και «δεκάτην, άκροθίνια, σκύλα,
άπαρχήν» καΐ έτι βραχυλογώτερον τέλος «ενχήν,
εύχωλήν, τελείονμα, θεσσ. έπιγρ. έν ΑΜ 1883,
σ. 110: Δάματρι και Κάρα . . . τελείονμα = ώς
έκτέλεσιν εύχής.

ΤοΟ δε προηγουμένου ΕΟΧ άποτελοΟντος προ-
δήλως κατάληξιν ονόματος οχ ι μόνου ποτέ κειμέ-
νου, άφοΟ, ειπομεν, τΌ έλλεϊπον τμήμα του άνα-
γλύφου θά ήτο περί τά 2/3 τοΟ ό'λου, περιέχον τους
αθλοφόρους ίππους έν πλάτει κλιμακωτώς άνα-
πτυσσομένους, διττή συμπλήρωσις είναι δυνατή" ή
δηλ. α') «ό δείνα ύπερ . . . ΕΟΣ» (π. χ. Ό πατήρ
ϋπέρ Προκλέους), έν ή περιπτώσει έτερος τις, οι-
κείος (Βέβαια, είναι Ό αναθέτων καθ'ύπόσχεσιν προς
τον είκονιζόμενον δεδομένην ή προς τον θεόν ύπερ
εκείνου ή προς έκτέλεσιν ευχής έκείνου ώς τις αντι-
πρόσωπος ή εγγυητής εκείνου" πρβ. ΒΟΗ VI, 181
και XXV, 16 «κατά τήν ύπόσχεσιν άνέθηκαν»"

ΙΑ, I, 349

άνέθηκεν Αθηναία [πολιούχω]
[άργυ]ρίου δεκάτην του τέχ,νου εύχ[ταρ.ένου].

ΙΟ III, 147 [μητρί θεών εύαντήτω Ίατρ]είνη εν-
χήν ύπερ Ευφρόσυνου»" έν θεσσ. έπιγρ. ΑΜ VIII
[1883)' σ. 111 «τάν εύχάν του πατέρος Ποτει-
δοΰνι», Ηοίϊπι. §γ. Όϊ&Ι. III, 143 « Στρατοκλής
ύπερ πατρός τοΰ έαυτοΰ» και 146 Άριστονίκης
ύπερ Φνγατρός τής εαυτής άνέθηκε. Μικρόν δε
διαφέρει άν έν τούτοις προϋποτίθεται τις νόσος, ή
έπεκούρησε θεός, ή άλλη τούτου βοήθεια (τοιαύτη
τινί βεβαίως άποδοτέα και πασα νίκη), ώς π. χ.
♦ πιθανόν έν ΙΟ: ΠΙ, 144 Σωτηρίδας ύπερ των παί-
δων ενξάμενος άνέθηκεν Άσκληπιώ καϊ ΙΑ II,
1485 Μειδιάς και Δαναίς εύξάμενοι ύπερ των παι-
διών Χ'

ή β), τό και άπλούστερον και πιθανώτερον, αν-
τδς Ό νικητής, ώς συνήθως, έκτελών ύπόσχεσιν

1 Αλλά ολως διάφορον τό μτγν. υπέρ τίνος = πρός τιμ,ήν τίνος,
ο π. χ. ΟΙΟ II, 1233. 1235. 1238 χ. ά. πλ.

δεδομένην τώ θεώ κατά τόν ίερόν αύτώ αγώνα,
κατ'αύτήν ίσως τήν στιγμήν τής άποβάσεως, άνα-
τίθησιν εις αύτον έν τώ άναγλύφω άκριβώς διαιω-
νιζομένην τήν εικόνα τήί πράξεως, ής ή εκβασις
βεβαίως εις μόνην τήν θείαν αύτοΟ εύμένειαν ώφεί-
λετο,— ώς δή πασίγνωστον 1 ό'τι ΰποδηλοΐ παν
τοιοΟτον άνάθημα, ούτε μακρολογίας ούτε καν τίνι
θεώ τί τοΟτο βούλεται πρρσδεόμενον νά έ'χη ΐπι-
γεγραμμένον" έξαρκεϊ ό τόπος τής άναθέσεως και
ή παράστασις μόνη2. — Ούτω δε συμπληρωτέον
άπλώς «ό δείνα τοΟ δεινός (-ΕΟΣ) έγγύην » ένν.
τώ Άμφιαράω άνέθηκεν νικήσας.

Ανάθημα λοιπόν εύχαριστήριον εις τόν Άμφι-
άραον είναι τό ήμέτερον άνάγλυφον,. ώς και ό τό-
πος ήδη τής εΰρέσεω; και τό κανονικόν των άνα-
θηματικών έπίμηκες σχήμα και ή άναλογία τών
όμοιων εϊκ. 1 και 2, σαφώς άναθηματικών, έδήλοι>
τάνάπαλιν έπικυροΐ μάλιστα και περ'ι του 2 τήν
είκασίαν του ΚογΙθ, ΑΜ III, 414, ότι έκ τοϋ 'Αμ-
φιαρείου θά είχε κομισθή εις Σκάλαν)" ότι δ'έν
τοις Άμφιαράοις έτελεΐτο προς τοις άλλοις και
άγων άποβάτης, άρκείτω νά προσθέσωμεν άπλώς
ένταΟθα προλαμβάνοντες έκ τοΟ Β' μέρους, γνω-
στόν ήδη άλλως έκ τών ύπό Λεονάρδου εύρημένων
έπιγραφών (ιδ. νυν ΙΟ VII 414, στ. 34. 417, 66).

Περί δε του εργαστηρίου τέλος, εξ ου προήλθεν,
ώς αύτάδηλον μεν ήδη έν τοις άνωτέρω έδεχόμεθα
τήν έκ τής φειδιακής σχολής έξάρτησιν' μόνον δέ
δύναται νά ζητηθή, άν και έν Αθήναις ύπ' Αθη-
ναίου τεχνίτου έποιήθη ή έν Ώρωπώ, οδ ευνόητος
ή ποικίλη έξ Αθηνών « κατά τό ύπήκοον » 3 έν τώ
Ε' αίώνι έξάρτησις, άλλά και ύστερον παρά τάς
ποικίλας αύτοΟ πολιτικάς τύχας.

Λοιπόν έσημειώσαμεν ήδη ώς παρέκκλισίν τινα
τον τύπον τής κόμης τοϋ' ηνιόχου" δεν φαίνεται
ό'μως χρήσιμος παραβολ,ή προς τάς συγχρόνους
γραφάς τών γνωστών θηβαϊκών στηλών Ρύγχωνος
και Μνάσωνος (ΒΟΗ πίν 7 και 8)" και ή όμοιότης
δέ τών εις στενωτάτας λαβάς συστελλομένων πλευ-
ρικών άντύγων προς ίωνικάς παραστάσεις, οιον έν

1 Γνωστόν ότι αί < πληρεστεραιΐ) εκφράσεις π. χ. ενχωλήν τελέοας
ΙΑ I, 753-4, εύχωλήν άποδίδονς κλπ. πολύ σπανιώτεραι.

2 Πρβ. και ΚβΪΒΟΐΐ <3τ. \νβϊ1ΐ§θ8θ]ΐ. σ. 11 και 36 χάριν
τής παρεξηγήσεως, ης εγινεν ή βρα/υλογία τών αρχαίων άφοραή έν
"Ολυμπία.

3 Θουκ. II, 23, 3. IV, 99.
loading ...