Hē En Athēnais Archaiologikē Hetaireia   [Hrsg.]
Archaiologikē ephēmeris: periodikon tēs en Athēnais Archaiologikēs Hetaireias — 1910

Seite: 317
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/aephem1910/0169
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
317

Το έν Βάσσαις άρχαιότερον ιερόν τον 'Απόλλωνος" νπό Κ. Κονρουνιώτου

318

ναλκοΟ ελάσματος κατεσκευασμένα. Είνε ολίγον
κεκυρτωμένα και περιβάλλονται 6πΌ έ~ι~έοου ται-
νίας, της άντυγος'. Φέρουσΐ σχεδόν πάντα μίαν
όπήν προς άνάρτησιν. Ές αυτών τινα κοσμούνται
ύπο έκτύπων στιγμών πέριξ έπι της άντυγος ή και
έπι του κυρτού μέρους' ιδιαιτέρως επιμελώς κεκο-
σμημένον οιά τοιούτων στιγμών είνε το άσπίδιον
είκ. 37, το με'γιστον έκ τών εύρεΟέντων (διαμέτρ.

Εικών 37. Χαλχονν άσπίδιον.

ΟΊΟ). Αί στιγμαι αδται άπεικονί'ζουσι πραγματικά
τοιαΟτα κοσμηματικά εξογκώματα υπάρχοντα έπι
τών ασπίδων εις άνάμνησιν τών ήλων, δι'ών έστε-
ρεοϋτο έν αρχή το χαλκοΟν επικάλυμμα της άσπί-
οος έπι τών δερματίνων υποθεμάτων Όμοια κο-
σμήματα άσπίδων εικονίζονται και έπι άγγειογρα-
Φΐών (πρβ. π. χ. το άσπίδιον έν 0<Γ1ι 1909 σελ.
59). Ουδέν τών άσπιδίων τούτων έ'χει έπι της οπί-
σθιας επιφανείας οιανδήποτε λαβήν.

"Ομοια άσπίδια ευρέθησαν περί τά εικοσιπέντε-
εχουσι δέ συνήθως διάμετρον μεταξύ 0Ό76 και
0Ό35. Του αύτοΰ είδους άσπίδια ευρέθησαν και
έν τη ήδη μνημονευθείση άνασκαφή της ΠραισοΟ,
έν τώ Ίδαίω άντρω και ολίγα έν Όλυμπία (01γηι-

ρϊ» άρ. 1002). '

Είκ. 38. Λόγχαι χαλκαΐ και βέλη. Είνε και
ταΟτα ομοίως προς τά μέχρι τούδε περιγραφέντα
ό'πλα έκ πολύ λεπτοΟ ελάσματος δλως προχείρως
και μόνον προς άνάθεσιν κατεσκευασμένα' και τά
μεγέθη ο αύτών είνε μικρότερα τοΰ φυσικού (ή
μεγαλειτέρα λόγχη 0Ό85" το βέλος 0Ό35), και
οί αύλοί, έν οις ένετίθετο το ξύλον, μόλις δηλούν-
τα»..'Επ'ι της μιας έξ αυτών ϋπάρχουσι κατά μή-
κος του κέντρου έ'κτυποι κοσμηματικαι στιγμαί.

ΕΙχών 38- Λόγχαι και βέλη χαλκά.

Αντιθέτως προς τάς 'χαλκα.ς φαίνεται δτι αί
πλεΐσται τών σιδηρών λογχών (είκ. 39) ήσαν πρα-
γματικά ό'πλα. Και τά μεγέθη αύτών είνε κανο-
νικά και οί αύλοί αρκούντως μακροί. Έχουσιν αί
πλεΐσται το σύνηθες προς έπίμηκες φύλλον όμοιά-
ζον σχήμα, άλλ' ή μεγάλη /.ατίωσις τής επιφα-
νείας δεν έπιτρέπει παρά ταί'ς πλείσταις νά φανή
πώς ήτο έσχηματισμένον το κατά μήκος τής ρά-
χεως έξάγκωμα (ίδέ μόνον Ε, μήκ. 0'20). Περί-
εργον και 'όγι τόσον σύνηθες είνε το σχήμα τής
λόγχης Δ (μήκ. 0'22) μετά τής μακράς προβο-
λής τής αιχμής αυτής.

Εντός τοΟ αϋλοΟ τής λόγχης Β (μήκ. 0'26)
σώζεται εισέτι τό ξύλον του δόρατος, είνε δ' αξία
σημειώσεως ή λεπτότης αύτοΟ, ήτις και παρά ταΐς
πλείσταις έκ τών άλλων λογχών θά ήτο ή αύτή,
ως φαίνεται έκ τής μικράς διαμέτρου του αύλου'.

Κατά τό άκρον του" αύλου', έ'νθα τούτο σώζεται,
υπάρχει πάντοτε οπή προς στερέωσιν του ξύλου
οιά ήλου.

Έπι τής αύτής εικόνος 39 (Α) άπεικονίσΟη και
μία σιδηρά μάχαιρα μήκ. 0Ί3, έφ' ής αριστερά
διακρίνονται εισέτι οί ήλοι, δι' ών ήτο προσηλω-
μένη έπι τής ξύλινης πιΟανώτατα λαβής, ώς και
άλλα τινά σιδηρά σκευάρια (θ, Ξ, Ρ).

Επί τών είκ. 40, 41 παρεστάθησαν δείγματα
έκ τών ευρεθέντων όλίγων τεμαχίων χαλκών έπι-
καλυμμάτων ζωστήρων. Έν τεμάχιον έ'χει ώς κό-
σμημα σειράν έκτύπων ροδάκων, ών άνωθεν κατά
το άκρον ά*ανονίστως κατεσκευασμένα μικρά φυλ-
λοειδή σχήματα και κάτωθεν σπειροειδές κόσμημα
ομοίως εκτυπον. Έτερον δέ τεμάχιον έ'χει ομοίως
εκτυπον πλεγματώδες κόσμημα. Πρβ. ΟΙγΐϊΐρι&
loading ...