Hē En Athēnais Archaiologikē Hetaireia   [Hrsg.]
Archaiologikē ephēmeris: periodikon tēs en Athēnais Archaiologikēs Hetaireias — 1911

Seite: 222
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/aephem1911/0232
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
222

Έπιγραφαι εκ τής έν 'Α&ήναις αγοράς· υπό Γ. Οικονόμου.

καμπύλον τον πήχυν, και τή; προς τά έσω κλι- προτείνει ο κ. Φ. Χίλλερ την κατωτέρω, συμφω-
νούσης χειρός τον δεικτην ύποδεικτικώς προβαλ- νών μεν κατ' αρχήν, φρονών δέ οτι το μετά την
λόμενος νποσημειοΐ το πολλής προσοχής άξιον των λέςιν άδελφ',όν Α «ανήκει είς το δνομα τον άδελ-
πρός την τεταγμένην ίεράν των νομίμων έξηγή- φον και ούχί εις τήν λέξιν άνέΰηκεν». Άναγινώ-
τρίοιν υπαγορευόμενων μυστικών ρητρών. σκει δέ κατά ταύτα ώοε'

Τοιαύτης διδασκαλίας ευσεβές χαριστήριον ανε-
τέθη ύπό τής Ξενοκρατείας έν τω ίερώ το «χάριεν Ξενό]φι[λος Δαμοφώντος] Μεσ[σά]νιος τό[ν ά-
δωρον » (Ήσυχ. έν λ. χαριστήρια), το δια το γρι- δελφ]όν Α τι Λ [........άνέθηκεν Δ]εσποίν[αι.

φώδες τής αναθηματικής επιγραφής τοσαύτας

άφορμάς λόγων κινήσαν έν τοις κύκλοις τών περί Σελίδες 122, Γ - 123. Πρόσθες δτι και έν Δελ-

τά αρχαιολογικά περιέργως διατριβόντων. φική επιγραφή ό τύπος Άρτε'μιτι άπαντα (ί,. Ζΐθ-

Έν "Αθήναις τη 27τ| Δεκεμβρίου 1911 ΙΐΘΠ, Ι,β£. Οΐ". σ. 236 άρίθ. 77): « και τά

Σ. Ν. Δραγούμης. Άρτέμιτι».— Και έν Καλαυρία (αύτ. σ. 155-6,

■ άρ. 52): «θύειν δέ δια τριών έτέων έν τω '.4ρτε-

, μιτίω μηνί»· — και έν "Ακραις τής Σικελίας δϊς

Ι^πίμετρΟν (Αά. Υνίΐΐιβίιη ΙΗ0 ΠΙ 1900 σελ. 45): ποτΐ τώι

εις τά έν σελίσι 122-123 Άρχ. Εφημερίδος 1911 Άρτεμιτίω» και «έν βαλσά[μοις] ποτ'ι τω '^ίρτε-

Άρχαιολογικά φροντίαματα. μιτίω», έπι τόπου (θΓί80βζβκ;1ιηυ.η§·).

Σελϊς 122, Β'. Έπι τής ύφ' ημών προταθείσης Μγινί Α««μ6ρ«Ί> 1911.

συμπληρώσεως ούχί άπίθανον τροποποίησιν άντι- -Σ. .ΛΓ. ^.

Έπιγραφαι έκ τής έν Αθήναις αγοράς

(συνέχεια' ό'ρα ΑΕ 1910, 1 και 175/6 καΊ 401)

υπό

Γεωργίου Π. Οικονόμου.

γ Η επιγραφή καϊ έν ταϊς λεπτομερείαις αύτής

άςία μελέτης, ιδίαν έχει σημασίαν δι' όν γνωρίζει

Στήλη λίθου ύμηττίου άπολήγουσα άνω εις άέ- ήμΤν νέον άρχοντα Άϋηνόδωρον, όστις, ήδη δια

τωμα, άποκεκρουμένη δέ κάτω. Ευρέθη ένωκοδο- τον γραφικόν χαρακτήρα τής επιγραφής, ούοεμίαν

μημένη τή 24^ Ιανουαρίου 1908 και απόκειται νυν βεβαίως δύναται νά έχη σχ^έσιν προς τον όμώνυμον

έν τώ έν Αθήναις Επιγραφικά» μουσείω (άρ. 467). αυτω επωνυμον. του έτους 183/4 μ. ΧΡ. Άΰηνό-

Ή έπιγραφή είναι στοιχηδον διατεταγμένη, έ'χει δωρον Άσμένον Ίτεεα (Ρ&υ1γ2 [νΥί88θ\ν&-Κΐ'θ11]

δέκα τέσσαρας έν ό'λω στίχους, γράμματα δέ έν ΕΕ II 596), ϊποκείμενον τοΟ ψηφίσματος είναι

έκάστω πλήρει στίχω τεσσαράκοντα εξ. Μεταξύ έπαινος τών αθλοθετών τών Παναθηναίων, ή δέ

λέξεων ύπάρχουσι κενά ενός μέν γράμματος έν στ. μνεία τής Άντιγονίδος φυλής έν τω Ι" στίχω -α-

5^, 7".1, 8^ και 10^, δύο δέ γραμμάτων έν στ. 60.'. ήμΐν αμέσως τά δύο χρονικά πέρατα, έντος

"Υψος τοΟ λίθου 0'37, μήκ. 0'38-43, πάχ. 0Ό9' τών όποιων περιλαμβάνεται ό χρόνος του ψηφί-

ύψ. γραμμ. 0Ό05' διάστιχον 0Ό08 (είκ. 1). σματος ήτοι τό έτος τής ιδρύσεως κα'ι τό τής κα-
loading ...