Hē En Athēnais Archaiologikē Hetaireia   [Hrsg.]
Archaiologikē ephēmeris: periodikon tēs en Athēnais Archaiologikēs Hetaireias — 1912

Seite: 128
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/aephem1912/0138
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
128

Εκ τής Μυκηνών γεωμετρικής νεκροπόλεοις ύπο Δ. Εναγγελίόον.

ματος τεθειμένοι, οιονεί περιβάλλοντες αύτόν εις αύτοΟ μετά των οστών συνελέγη εντός φιάλης,

μήκος ΟΉΟ —εριττου. ΊΙδύνατό τις νά ύποθέση ήτις ετέθη έν τω τάφω. Ούτος ήτο άπλοΰς λάκ-

ό'τι άπετέλουν τήν βάσιν βωμοειδους τίνος κατα- κος άνευ έπενόύσεως λίθων ούδ' έκαλύπτετο άνω-

σκευάσματος ή βόθρου ή άπετέλουν τμήμα περι- Οεν όιά πλακός. Είχεν έκτασιν -ερίπου ό'σην και

βόλου, όστις ώριζε τον τάφον κυκλικώς ή και τε- ό λιθόκτιστος τάφος, έν τω μέσω δ' αυτοΟ εκείτο

τραπλεύρως1. Τοιούτο κατασκεύασμα ευρέθη και ή τεφροδόχος φιάλη, και περί αυτήν τά κτερί-

εν Έλευσΐνι έπΐ τάφου (ΑΕ 1898 σελ. 86. Πρβ. σματα, δήλα οή τά πήλινα αγγεία (πρβ. ένΈλευ-

Ροιιΐδοί), Όίβ Όΐρ>·]οηοτίϊΙ)θΓ αηά άΐβ ϋϊργ1οη- σΐ'νι ΑΕ 1898 σ. 114, έν Αθήναις Λ Μ 1893 σ.

ν38θΐι σελ. 20). Άλλ'ίσως ενταύθα είναι πολύ 104 τάφ. III. Έν Ερέτρια ωσαύτως εντός μι-

μεταγενέστερον, ούδεμίαν έχον προς τά ύπ' αυτό κροΟ τετραγώνου ορύγματος έκτισμένου οιά μικρών

αγγεία σχέσιν, διότι και ελάχιστα βαθύτερον της λίθων ευρέθη σφαιρική φιάλη ΑΕ 1903 σ. 9 Κου-

έπίΦανείας τοΟ εδάφους εκείτο. Άλλ' ο,τι οήποτε ρουνιώτης).

και αν είναι οί λίθοι ούτοι, Ό χώρος, ου ύπεράνω Κατά τον δεύτερον τρόπον έθάπτοντο κυρίως

ήσαν, είναι βέβαιος τάφος" διότι κατά τό μέσον πε- παΐοες (αλλά και έφηβοι, ώς εν τω XIX τάφω του

ρίπου αύτου ευρέθησαν αϊ δύο μνημονευθεΐσαι /αλ- ΚεραμεικοΟ και εσχάτως έν Τίρυνθι), οί'τινες έτί-

καϊ «φιάλαι» 2 σχήματος οίον το έν 01γιηρϊ& πίν. θεντο εντός αγγείων, πίθων ή άμφορέων ή και άλ-

XXXV, 668 λίαν κατιωμέναι και εντός άλλήλων λων άγγείων (έν Έλευσΐνι ΑΕ 1898 σ. 91, 93

έντεθειμέναι ώστε νά "εφάπτωνται, ώσει άπετέλουν κτλ., έν Κρήτη ΑΕ 1904 σ 13 και 40-41) μετά

μίαν. Είναι πιθανόν οτι έτέθησαν ούτω όμοϋ' αί τών /.τερισμάτων αύτών, άτινα ήσαν μικρά αγγεία,

φιάλαι αύται, λίαν λεπται ούσα;, χάριν μείζονος Ιΐρος διευκόλυνσιν της εισαγωγής του νεκροΟ εντός

στερεότητος' περιεϊχον δέ τήν τέφραν του νεκρού του αγγείου μικρού οντος, έθραύετο πολλάκις τοΟτο

(πρβ. και ΑΜ 1903 σ. 234), εί και ούδέν άλλο κατά τους ώμους ή τήν κοιλίαν' ούτω και το από

ή χώμα ύπήρχεν έν αύταΐς 3. της κοιλίας του ενταύθα άμφορέως άποκεκομμένον

Και έπ'ι τοσοΟτον μεν προέβη ή ημετέρα έρευνα τεμάχιον και έπ'ι της εικόνος σαφώς διακρινόμενον

ένταυθα' είναι δ' όμως άναμφίβολον οτι οί εύρε- προς τον σκοπον τούτον ίσως άφηρέθη, καίτοι ή

θέντες τάφοι δεν ήσαν μεμονωμένοι εκεί, άλλ' ό'τι όπή είναι έλάσσων ή κατά τοιαύτην χρήσιν (πρβ.

πάντως υπάρχει νεκρόπολις γεωμετρική άγνωστον οποίον εν ΤΙιθγει II σ. 39 είκ. 122 β),
μέχρι που έςΊκνουμένη προς Δ της ακροπόλεως ΤοιαΟτα νεκροδόχα αγγεία πολλαχοϋ εΰρέθη-

καί πέραν της πύλης τών λεόντων. Νομίζω δέ οτι ο"<*ν, ώς τοιοΟτον δ' έχρησίμευσε και ό άνωτέρω

άνασκαφα'ι ένεργούμεναι αυτόθι δεν θά είναι άκαρ- μνημονευθείς άμφορεύς, όστις έκειτο λοςως έπ'ι σω-

ποι εις γεωμετρικά ευρήματα4. ρου λίθων στηριζόμενος0 και περιείχε μικρά τινα

Ώς έκ της άνωτέρω τών άνασκαφέντων τάφων αγγεία και ελάχιστα όστα λίαν εύθρυπτα.
περιγραφής βλέπει τις, έ'χομεν ένταΰθα τρεις τρό- Κατά δέ τον τρίτον τρόπον Ό νεκρός έτέθη έντός

πους ταφής: τον δια καύσεως, τον δια τής έν άγ- τάφου κτιστού. Παρετηρήθη δέ έν γένει ότι οί γε-

γείοις και τον δια τής έν κτιστοΐς λάκκοις κατα- ωμετρικο'ι τάφοι ένα μόνον νεκρόν περιεϊχον (Τΐιβπι

θέσεως. II σ. 92)" ένταΰθα όμως έχομεν δύο νεκρών σκε-

Κατά τον πρώτον έκάη ό νεκρός, ή δέ τέφρα λετούς έν τω αύτου τάφω, όπερ άπαξ άπαντα και

1 Τοΰτο δέν είναι βέβαιον, διότι οί ύ-ολειφθεν-ες λίθοι είναι μεν έν νεκροδόχω άγγείω Έλευσΐνος περιέχοντι δύο

κυκλικώς διατεθειμένοι, άλλα πιθανώς ή πλευρά αΰ'τη αρχικώς οϋσα παΐδας (ΑΕ 1898 σ. 91 και 103 σηυ.. 1).
ευθεία (οοθογοινίου ή τετραγώνου) παοεαοοαώθη διασεισθεϊσα ένεκα η , λ „ , , , . „.

ποικίλων λόγων. Ιιαρα τον ουτω ταφεντα νεκρον συνηθιος εθετον

2 Όμ.Ίλ.ψ 252-253 . . . οστέα λευκά αλεγον ές /ρυσέην φιάλην.

8 Άλλ'ούδ' ήτο δυνατόν να σώζηταί τι εισέτι, διο'τι ή βροχή 5 I Ιρο. Λ Ε 1898 σ. Τά μεγάλα άγγεϊα έτοποθετουντο συνήθως

άφθονωτάτη εισδυυμένη διέρρεε διά τών άγγείων εϊς μικρόν βάθος εΰ- κεκλιμένα -/άριν ασφαλείας πιθανώς, ώς έν Όρ/ομενώ (ΒΐΐΙΙθ σ.

ρισ/.ομένων και παρασύρουσα τήν έν αΰτοϊς τέφραν εΐσέφερε χώμα 59) και έν Θήοαις (ΛΕ 1909 σ. 75). Άλλ' ένταΰθα ή λοξή Οέσις του

άνωθεν· έκ τούτου δ' εξηγείται και ή μεγίστη φθορά αύτών. άμφορέως ή άλλανοΰ πίθου 'έ'/ει μάλλον θρησκευτικόν λο'γον, διο'τι

4 Και άλλοτε ευρέθη έκεϊ που γεωμετρικός τάφος Οπό του κ.Τσούντα. έπιστεύΞτο οτι έν τοιαύτη θέσει ό νεκρός έκειτο έν τή άπαιτουμένη

Πρβ.ΡθΓΓΟί θί Οΐιΐρϊβζ, ΗϊδΙοΪΓβ άβ ΡίΐΓίνΠ σ.162 σημ.1. αναπαύσει (προ. Ροπίδβη σ 24).
loading ...