Hē En Athēnais Archaiologikē Hetaireia   [Hrsg.]
Archaiologikē ephēmeris: periodikon tēs en Athēnais Archaiologikēs Hetaireias — 1912

Seite: 165
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/aephem1912/0175
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
Μνημεία τών νοτίων προπόδων της Ακροπόλεως- ύπδ Φρ. Βερσάκη. 165

συγκείμενος ες έπιστυλίου μετά δύο ταινιών και μος μαρμάρινος 0'41 περίπου ύψους, ώς έξάγεται
εκ ζωφόρου (είκ. 4). έκ μικρας λας"εύσε(.ος των τοιχωμάτων της κόγχης*

ή λοιπή έ~ιφάνεια ταύτης, ώ; και ή μεταξΰ δύο
παρασταθούν επιφάνεια του τοίχου, ήτο έπενδεδυ-
μένη δια μαρμάρινων πλακών , έστερεωμένων

έπ αυτού οιά γόμφων.

Οδηγούμενοι λοιπόν έκ των διαφόρων επί του
τοίχου λαξεύσεων και εντομών καί ες ικανών άλ-
λων λειψάνων δυνάμεθα νά συμπληρώσωμεν τά
προστωα μετά ποιας τίνος ακριβείας. Ταύτα παοί-

ΕΙκών 4. ' Επιστνλιον του προστα'ιου τής σκηνής. -. , , , >· ο Μ 1 / ι \ \ Α

στανται συμπεπΛηρωμενα εν πιναςι ο, 10 και 11,

ων ό ·30ς εικονίζει εν προστώον εις μείζονα κλίμακα.

Επιστύλιον εκείτο και κατά την όπισΟίαν πλευ- -ρ ~ ο > «_' -. ~ο ~ λ

1 ϋν τίο Οεατοω υπαρνε πλησος αικοων Οοαυ-

>αν των ποοστωων επί των παοαστάδ(υν, -οοσα

συιατων κιόνων, ων αι οαοοωσεις ενουσΐ κυοτον

αοίομενον προς τον τοινον οια μικοας εντοαης. ~ - - ~. 1 Λί ί ο ε\ λ '

> - ι ι "* Λ ■ γ ρ σχήμα, ως οι κίονες της Αοριανειου ριολιουηκης,

Ζω'^όοος οέν ύπήονεν ένταϋΟα. 'Τ7 _ ' . ■'

• ■ ι - η λ ΙΙ,κ τούτου συνεπερανα οτι το κατω μέρος των

II ζωφόρος τών τοιών άλλων πλευρών έλα- μ ■» - ,»· . \ < < »

• · · ι ι κιόνων ήτο οαοιως εςειργασμενον. Ζλια τον λο-

ςευαη έσωτεοικως υ.ν/ζι του ανω κυαατιου του , > - ·>

" ' ' 1 λι ι γον τούτον αναπαρεστησα ουτω τους κίονας.

έπιστυλίου, σνηματιΤουσα οοθογώνιον εντομην 'ΐ? ~ » ο ό ι ι <

' α. ii ι Γ ι ϋκ των καΛυπτουσων το ρασρον πλακών εσω-

πλάτους 0Ί1 πεοίπου. Έπ'ι ταύτης έφηομόζοντο λ λ · < ■

• γ * ι " Οησαν υ,ονον Οοαυσυ,ατα τινα, αΑΛα οιακρινονται

τα φατνώματα, ων η αντίθετος πλευρά εκείτο επι σα?ώς έπ< α0το0 ίχνη. Αί πλάκες αί καλύπτουσαι

του έπιστυλίου του προς τον τοϊχον, του μή φέ- ^ πρόσωπον τοΟ βάθρου άντικατεστάΟησαν 3ρα-

2ον—0£ επ αύτου '^ο^οοον. χ' ?> < ' 'τ 1 ί ' ι "

ι · " ■Λ-,--'-' ^τΎ""· ουτεοον οια /οωαατο:. Ικανά οε λείψανα έμειναν

Ι^τγ' των Ώα~νωυ.ατων εκειντο και αΛλαι πλα- < < ο' » Χ>

ι,,ι. .ω/ ^,ηυίΛΛ.ω» ^ κα{ £κ του κοσμήματος της ρασεως. ϋιλαχιστα οε

/.„., ΛΛΛϋΐι,^υ/. ι« ^/^/. έμειναν κατα χωράν εκ των μαρμάρινων οομων

Το μέρος του τοίχου, έφ' οΰ ήρείδοντο αί τιάρα- >χ „ουτων εΐ α_ε[κονί7εται της είκ. 2 (άρι-

στάοες, είνε ολίγον λελαξευμένον προς έςομαλι- .„ 'ΐ

σωί,ων ετι τα ίχνη της παραστάόος, ήτις

συνεδέετο προς αύτον τον δόμον και προς τον τοΐ

συ,όν Έκ τούτου διακοίνεται σαφέστατα το είδος

της σπείρας και το υψος περίπου αύτης. ΤοΟτο χ0ν δια γόμφων,
είναι μάλιστα ευχερές έν τή πρώτη έκ δυσμών -£κ τών κιονων διατηρείται εν μέγα θραύσμα,

παραστάδι (είκ. 1). Κατά ταύτα συμπεραίνομεν |ξω το0 ο£ατ?ου κε,'αίνον, κα,' τίνα μικρά θραύ-
οτι ή σπείρα είκ. 5 έχουσα υψος 0 24 , οσον δη- ίιεσπαοαένα. '

Το άπεικονισθέν θραύσμα του έπιστυλίου είναι
το αόνον σω^όμενον (είκ. 4). Νυν κείται έν τω

λογειω.

Εκ δέ του γείσου (είκ. 6) καί έκ τών φά-

νω-

Εικών 5. Σπείρα τών κιόνων της σκηνής.

λαδή δεικνύει ή λάςευσις, ανήκει ένταΟθα. Αύτη
κείται νυν έπί του πρώτου διαζώματος, κατεσκευ-
άσΟη οέ άνευ πλίνθου.

Μεταξύ δύθ παοαστάδων κατεσκευάσΟη μία Εικών 6. ΓεΤσον τών προστφων τής σκηνής.

κόγχη, άλλη μεν ορθογωνίου, άλλη δέ ημικυκλίου

διαγράμματος. Έπι τής βάσεως τούτων εκείτο δό- μάτων ύπελείφΟη έκατέρου μόνον εν θραύσμα, ων
loading ...