Hē En Athēnais Archaiologikē Hetaireia   [Hrsg.]
Archaiologikē ephēmeris: periodikon tēs en Athēnais Archaiologikēs Hetaireias — 1912

Seite: 244
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/aephem1912/0254
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
244 Ευβοϊκά- υπό Α. ΨιΙΚβΙιη.

πάλιν 42! Ωσαύτως οέ και Ιν άλλω ψηφίσματι φόροις στίχοι; γραμμάτων καθ'έαυτήν δεν άπο-

τών Πεογαμηνών 253 το μέγεθος τών γραμμάτων κλείει διόλου όπως άνήκωσι τά δύο τεμάχια Ρ καϊ

κυμαίνει μεταξύ 0Ό08 και 0013, ως δείκνυσιν ή λν εις μίαν στήλην.

είκών, έπονται δε π./, τοις δια πάνυ μικρών γραμ- Ήρθη λοιπόν ό πρώτος λόγος έφ/' ου στηρι/θέν-

μάτων γεγραμμένοις στίχο ις 7 έως 12 ες στίχοι τες οί κκ. Ε. Ζίββ&ΓΐΙι και Γ. Α. Παπαβασιλείου

μεγάλων γραμμάτων, είτα οέ πάλιν άλλοι στί- επεχείρησαν όπως έλέγξωσι ψευδή την έμήν περί

/οι μικρότερων γραμμάτων. Όμοια; άνωμαλίαι της σ/έσεως τών τεμαχίων Ρ και XV γνώμην.

ευρίσκονται καθώς παρετήρησεν δ εκδότης κ. Η. Άλλα ποιοι εϊνε οί άλλοι λόγοι ους έπεκάλεσαν

Ηβρί1ϊη§·, κα; έν άλλω Περγαμηνών ψηφίσματι εναντίον της γνώμης μου ταύτης;

ΑΜ XXXV 414. Έν δε τη συνθήκη Σαρδιανών Αέγει δε ό κ. Παπαβασιλείου ότι ό χωρισμός

και Έφεσίων Ιηδοΐιπίΐθΐι νοη ΡθΓ^ίΐιηοη 2(58 , τών συλλαβών έν έκατέρα τών επιγραφών τούτων

(ϋίΐΐθηββΓβ'βΐ' 001 437) αυξάνει το μέγεθος τών εϊνε διάφορος. Ώς προς τούτο παρατηρώ τά έξης.

γραμμάτων προς το τέλος της επιγραφής και φθά- Κατά την μαρτυρίαν τοΟ κ. Π. τό τεμά/ιον Ρ εϊνε

νει από 0Ό09 όπερ έ'/ουσιν έν τοις πρώτοις στί- « άποκεκρουμένον άνωθεν έν δεξιά και κάτωθεν»,

/οις έως 0Ό17! Ή δε μεγάλη επιγραφή αύτη "Ωστε ή εϊνε ή θεωρείται άκέραιον άριστερόθεν.

εϊνε άμελέστερον κεχαραγμένη μόνον έν τοις τε- Έκ τούτου όμως δεν έπεται ότι αί άρ/αί τών στί-

λευταίοις στί/οις αύτής. -/ων ορθώς άνεγνώσθησαν και άντεγράφησαν ύπο

Κατά πόσον δύναται νά έλαττοΰται ό άριθμος του κ. Π. Κατά το άντίγρα^ον του κ. Π. αί άρ-

τών έν έκάστω στί/ω γραμμάτων άραιουμένων χαι τών στί/ων 2 κέ. έ'/ουσιν ώς έξης:

αι τώι δ[ήμωι

τούτων προς το τέλος της έπιγραφής δείκνυσι το

έκ του ίεροϋ του 1 περτελεάτου Απόλλωνος τεμά- αι ^ ϊ.0χ ν> λ [ ο ν

χιον ΒΟΗ IX 517, άρ. 9 (10 V 970), έν ω κα- οις πρ0γεγε[νημένοις

τ'ασφαλείς συμπληρώσεις ε/ουσιν: όλιν εύνοίαι κ[αί

μεν στίχος 1 24 γράμματα 0υσώι <"εφάνω[ι

στήσαι

οε

»
»

» » »

» » »

» » »

» » »

» » »

» » »

» » »

ς 1

24

2

36

3

30

4

20



20

0

18

7

21

8

19

9

10

10

12

'Αλλά Ιάν συγκρίνωμεν τή βοήθεια τοΟ έκτύ-
που και της εικόνος της έν ΑΕ 1911, 82 δημο-
σιευθείσης τάς άρχάς τών στί/ων τούτων προς
τάς άρ/άς τών επομένων, καθίσταται φανερον ότι
έν στ. 2-6 τών γραμμάτων τών άναγεγραμμένων
ύπο του κ. II. προηγουντο και άλλα. Ούτω προ
τών γραμμάτων ΟΙΣ έν τω έκτύπω φαίνεται μέ-
ρος οριζοντίου κεραίας, δηλαδή του Τ, προ οέ τών
Έτι δε μάλλον κυμαίνει ό άριθμος τών-γραμ- γραμμάτων ΟΛΙΝ το δεύτερον μέρος τοΟ Π κτλ.,
μάτων έν έπιγραφαΐς αίτινες άφήνουσιν /ωρϊς λό- Διά τούτο δέν αμφιβάλλω ότι έπιμελεστέρα με-

ν ο

-,'θυ καϊ ανάγκης ού/Ί μόνον τά τέλη άλλ' ενίοτε λέτη και άντιγραφή του λίθου θά άποκαταστήση

καϊ μεγαλύτερα μέρη τών στί/ων κενά, όπως το έν και έν τοις πρώτοις στί/οις του τεμα/ίου Ρ τον

ΒΟΗ XXXI 352 ψήφισμα Δηλίων. Σημειωτέον συνήθη /ωρισμον τών συλλαοών, όνπερ έν τοις

δε ότι κατά τήν μαρτυρίαν του εκδότου κ. Ρ. Κοαβ- στί/οις 7-13 αυτός ό κ. 11. ορθώς άνεγνώρισεν.
8β1 το ψήφισμα τοΟτο εϊνε πολύ όμαλώς γεγραμ- Άπεδεί/θη λοιπόν ανυπόστατος καϊ ή δήθεν ώς

αένον. προς τον /ωρισμον τών συλλαβών διαφορά μεταξύ

Γά ολίγα παραδείγματα ταΟτα έλπίζω ότι θά πει- τών τεμα/ίων Ρ και \¥. Άλλ'εξακολουθεί ο κ.

σουν και τούς κκ. Ε. Ζϊββ&ΓίΙι και Γ.Ά. Παπα- Π. τον ελεγ/ον της δήθεν πλάνης μου λέγων οτι'

βασιλείου, ότι ή διαφορά τοΟ άριθμου τών έν δια- Πλην τούτου προσ&ετέον πρώτον μεν ότι το πλά-
loading ...