Hē En Athēnais Archaiologikē Hetaireia   [Hrsg.]
Archaiologikē ephēmeris: periodikon tēs en Athēnais Archaiologikēs Hetaireias — 1912

Seite: 259
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/aephem1912/0269
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
Κρητικοί σφραγίδες- νπυ IV· Οαβνίβ.

Τοιαύτη σκηνή παρίσταται και έπι του λίθου ήμών. Είκ. 36, α. Ο ΰ. παραβάλλουν την παοάστα-

Έκεΐνο, βπερ ό Ξ. παραδέχεται ώς «άγγεΐον μέ σιν προς τον λίΟον εν Α. Εναηβ, Οβί^η ρίοΐο-

σφαιρικήν κοιλι'αν», είνε πιθανώτατα πολεμυτής £Τ&ρ1ΐ8 &ηά ρΓαβρΙιΟθηίοί&η δοιήρΐ, είκ. 65 α σ.

αετά αεγάλης στρογγυλής άσπίδος, όστις τείνων 73 ονομάζει την έπι ταύτης μορφήν τερατώδη,

ύψηλά προς τά άνω την [Λίαν ή τάς δύο χείρας Άμφότεραι όμως αί παραστάσεις αύται σχετίζον-

κλίνεί την κεφαλήν προς τά οπίσω και βλέπει προς ται μόνον ώς προς την τυπικήν οιαρρύθμισιν, διότι

το έπ'ι του πασσάλου υπάρχον σφαιρικον πράγμα, τά εικονιζόμενα ύπ αυτών είνε τελείως διάφορα.

Τοϋ'τ'αϋτό πράττει και ή γυνή («ζώον»), άλλα Ένω έπι του λίθου ημών εικονίζεται γυνή φέοουσα

ταύτης οί βραχίονες όέν είνε τόσον πολύ τεταμέ- βραχύν χιτώνα 4 και κύπτουσα άνωθεν θάμνου, ενώ

νοι. Ή παράστασις αύτη ενθυμίζει τον έν « Αηί. κινείται ώς προς ίκεσίαν ή προς '/ορόν, εκεί ί'στα-

Οθπιιϊι.» πίν. IV, 51 γλυπτον λίθον. Και ενταύθα ται άριστερόθεν του θάμνου πτηνόν έστραμμένον

όπως και εκεί υπάρχει αριστερά είς άνήρ, δεξιά προς αριστερά και στρέφον όμοίιυς προς τά οπίσω

μία γυνή, ακριβώς έν ή θέσει και ή γυνή του λί- τήν κεφαλήν.

0ου ημών, μεταξύ οέ των ούο δένδρον, όπερ φαί- Είκ. 30, α. Έν τή ερμηνεία του λίθου τούτου

νεται ότι περιδένει δια σχοινιού ό άνήρ Ανεξή- μοί φαίνεται ότι δεν εδόθη ή δέουσα προσοχή εις

γητον μένει τό έπι του άνω άκρου του πασσάλου ούο σπουδαιότατα σημεία. Έν τω κειμένω λέγεται

σφαιρικόν επίθημα έπ'ι της είκ. 13. μόνον « έν τή πλευρά ΰπάρχουοΊ τρεις άνθρωποι

Είκ. 14, γ. Περί της παραστάσεως της πλευ- όρθιοι βλέποντες προς άριστερά», φέρεται δε ή

ράς ταύτης του λίθου λέγεται έν τω κειμένω μό- παραπομ-ή ΟγθΙ. Ρϊοΐο§ι\ σ. 7ο είκ. Οί) 0. Έν

νον ότι εικονίζεται «τετράπους». Τοΰτο είνε πολύ πρώτοις πρέπει νά παρατηρηθή ότι και οί τρεί'ς

άμφίβολον, άνεξήγητον δέ τελείω: είνε το εΐκονι- άνδρες δεν κινούνται προς άριστερά αλλά προς όε-

ζόαενον δεΗιόθεν του υποτιθεμένου τούτου τετοά- -'-ά, δεν είνε δ' ούτοι κοινοί άνόοες, αλλά πολευ,ι-

ποδός. Όποις και ανωτέρω επί της εικόνος 10 ύπο- σταί, μαρτυροΟσι δέ περί τούτου αί στρογγύλαι

οεικνύουσιν ό πτερωτός δαίμων, ό ιχθύς και το άσπίδες, άς φέρουσιν οί μάλιστα προς τάριστεοά

είκονιζόμενον έπι της εικόνος 14, /ι όπερ διά τών δύο άνδρες0. Το σχήμα των άσπίδων είνε όμοίον

πολυποδοειδών πλοκάμων αυτής περιβάλλει το μέ- προς το 24, α. Και οί τρεις πολεμισταί φέρουσι

γιστον μέρος της πλευράς, ώρισμένην θεότητα, το μέγα κωνικών κράνος μετά θυσάνου, όπερ είκο-

αύτη δέ ή μάλλον τά σύμβολα αυτής εικονίζονται νίζεται και έπι του ήδη μνημονευθέντος τεμαχίου

δεξιά επί της πλευράς 14, γ, δηλαδή επί ενός πασ- (Β8Α VIII σ. 77). Λιά της ελλείψεως της άσπί-

σάλου είνε έξηρτημένη άτπίς και πλαγίως προ δο; χαρακτηρίζεται ό πρώτος άνήρ ώς αρχηγός,

ταύτης έρείδεται δόρυ. Τά σύμβολα ταύτα συμ- όπω; και έπ'ι του ες Άγιας Τριάδος αγγείου (ϋιι«-

φωνουσι πλήρως προς τάς λοιπάς παραστάσεις του 8311(1 ε.ά. σ. 51) παρίσταται ό αρχηγός άνευ άσπί-

λίθου, διότι ή έν λόγω Οεότης σχετίζεται συχνάκις δος και έπ'ι του τεμαχίου του άργυρου ποτηριού

προς ζώα του άέρος, του ύδατος κα'ι της γης 2. έκ του 4ου τάφου τών Μυκηνών (ΑΕ 1891 πίν.2,2).

Είκ. 22, α. Πρέπει μόνον νά προστεθή ότι ό .Είκ. 50. Ενταύθα νομίζω ότι ήρμηνεύΟη

χορεύων άνήρ εχ_ει προδήλως κεφαλήν ζώου. έσ-^αλμένως ή πλησίον του λέοντος παριστοομένη

.Είκ. 24, β. Η ερμηνεία «δύο άνδρες καθή- μορφή. Ο σχηματισμό: της μορφής ταύτης ώς
μενοι αντικρύ άλλήλοον » δέν δύναται νά στηριχΟή,

> Γι Ύ ' ' \ , \ _ ι / 4 Λεν εϊσέονοααι ένταϋΟα ε!; την έίέτασιν τοΰ ίητ/αατο:· αν αί

ενυυμιί,ει οε ααλλον η παοαττασις την επί του Λι- , ,- ' , .

1 11 1 τοιαϋται μετ ανεζωσαενου νιτωνος γυναικεία! μοριαι εικονιζουσι οαι-

Οου <ΙΗ8 1902 πίν. VI ο εύρισκομένην, ήτις έξη- μονας, ύ>-, δέχεται ο \ν»11βΓ Α. ΜϋΙΙβΓ, ΝβοΙίίίιβϊΙ α. Εηίΐοΐδδ-

^εϊται ώς Μινώταυοος κα'ι νυνή '/.ε~εύουσα 3 βαηβ σ. 70. Τοιαϋται γυναίκες -αρίστανται έν Β8Α VIII (1901-2)

' 1 " σ. 302. <ΙΗ8 XII (1901) σ. 175. ΡαΓί'ντδη^ΙβΓ-ΙιΘβοΙιίΣβ Μρ-

1 Ό ΕηΐΊΛνβη^ΙβΓ ερμηνεύει <υς έςή;: δύο άνδρες κο'-τοντες ρ.:- ΑβΜ. Γα5. Ηϊΐίδίβίβΐ Ε, 33.

γαν στά/υν η δένδρον. 6 Λί άα-ίδες φέροντα; έπι τή; δεςΊάς -λευρας, μολονότι οί ττολε-

2 Προ. Κ. V. Ιιϊθ1ΐΙβη1)βΓ§, Όϊβ 8Θ^3βΪ8θ1ΐθ Κΐΐΐίυΐ' ζ. 100 χέ.. μισταί βαδιζουσι -ρός δεξιά, τοΰτο δ' ομως δεν -ρέ-ει να ξενι'ση ήμα;
8 ΕβΠ6 Βϋ88ίΐη(Ι, 1.83 οίνίΐϊδίΐΐίοηδ ρΓβ1ΐβ11βηίθ[Ιΐθ8 σελ. ώς όφειλόμενον είς την Ιπιθυμίαν του -/αράζτου να φαίνωνται ό-ιοσ-

24δ.

οτ,Γτοτε α·. ασ~;οες.
loading ...