Hē En Athēnais Archaiologikē Hetaireia   [Hrsg.]
Archaiologikē ephēmeris: periodikon tēs en Athēnais Archaiologikēs Hetaireias — 1913

Seite: 60
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/aephem1913/0092
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
60 Τον Α'&ήνηοιν Ασκληπιείου οικήματα· νπδ Φρ. Βερσάκη.

±0.0%^.- 0,383--*(ΙΟΪ&*- 0,383

Εικών 11. Ανατολικής στοάς γεΐοον τον πρώτον όρόφον.

Πάντα τά σωζόμενα μέρη τοΰ θριγκοϋ της στοάς
ετέθησαν μετά τήν τακτοποίησιν των έρειπίων έν
τω άνατολικώ ήμίσει αύτης προς τον τοΐχον (είκ.1)·

Αί σπείρα! των κιόνων εχουσιν ύψος 0*21, έξω-
τερικήν δε διάμετρον του δευτέρου τοροΰ 0'68.
Προς ταύτην αρμόζει κίων διαμέτρου 0'58. Ή
πλίνθος έ'χει μέγεθος 0'78χΟΊ6 περίπου. Αί
σπεΐραι διαφέρουσιν βμως πολύ κατά το μέγεθος,
διότι είναι πάσαι μεταγενεστέρας κατασκευής .
Ποος έα>αου.ογήν των θωοακείων επί τών σπειοών
έξειργάσαντο έντομήν κατακόρυφον, εισχωρούσαν
μέχρι του δευτέρου τοροΰ.

Το θωρακεΐον εχει πάχος κατά τήν λάςευσιν τοΰ
αρχαιοτέρου γείσου 0'24 περίπου, σώζεται δε μι-
κρόν μόνον θραυμα παρά τά προπύλαια της Α-
κροπόλεως. Βραδύτερον κατεσκευάσθησαν λεπτό-
τερα θωρακεϊα (0'16) και ύψους 0"70. Διατη-
ρούνται δε εκ τούτων τινά, ά έτοποθετήσαμεν έν
τω δυσμικω ήμίσει της στοάς, ερειδόμενα έπϊ τοΟ
νοτίου σκέλους της αψιδωτής στέγης (εϊκ. 2).

Έκ τών κιόνων του μετώπου τοΰ δευτέρου ορό-
φου ουδείς σώζεται, διότι ουδέν τών υπαρχόντων
τεμαχίων ιωνικών κιόνων, τών έχόντων τάς αρμό-
ζουσας ταΐς σπείραις διαστάσεις, φέρει '7νγ]
έπ' αύτου επαφής τών θωοακείων.

Ιωνικά κιονόκρανα ύπάρχουσι δύο ολόκληρα
καί τίνα θραύματα. Έκ τούτων τό εν είναι μετα-
γενεστέρων χρόνων, ώς ενάγεται έκ της ευτελε-
στέρας εργασίας.

Τά έπίκρανα τών αρχαίων οικοδομημάτων συν-
δέονται συνήθως προς τό έπιστύλιον διά γόμφου
έν τω μέσω της άνω επιφανείας έμπεπηγότος. Έν
τω μέσω δε της έπι του έπικράνου έδραζομένης
επιφανείας έκατέρου τών δύο έπιστυλίων υπάρχει

ΕΙκών 12. Ανατολικής στοάς γεΐοον τον πρώτου ορόφου.

παρά τήν άρμογήν εντομή, εις ήν εισέρχεται κατά
το ήμισυ Ό γόμφος, Ό συγκρατών τά τρία τεμάχια.
Έάν δέ τό έπιστύλιον είναι μονόλιθον τό πλάτος,
ύπάρχει εις μόνον γόμφος, έάν δέ σύγκειται έκ
πλειόνων τεμαχίων, τότε ύπάρχουσιν άνά εις γόμ-
φος έπί εκάστου τούτων. Άναφέρομεν ώς παρά-
δειγμα της τελευταίας περιπτώσεως δωρικον κιο-
νόκρανον τοΟ Παρθενώνος κείμενον παρά τήν νοτα-
νατολικήν γωνίαν του ναου. Διασώζει τοΟτο εισέτι
τους τρεις γόμφους, δι' ών συνεδέετο προς τά τρία
τεμάχια τοΟ έπιστυλίου. Τά λοιπά κιονόκρανα δει·
κνύουσι και αυτά τους τάρμους, άλλ' άνέφερα τό
έμπεριέχον εισέτι τους γόμφους, ίνα καταστή νοητή
ή χρήσις τών οπών."Ετερα τοιαΟτα παραδείγματα
άνευρίσκομεν έν τώ έπιστυλίω τών Προπυλαί(ον,
έν τώ τοΰ Διονυσιακού θεάτρου [ΌδτρΐβΙά άηά
Εβί$βΙι Ό. §τ. ΤΙιβαίβΓ 64 εϊκ. 21) και άλλαχοΰ.

Τό μεταγενέστερον οωρικόν κιονόκρανον της
στοάς φέρει ώσαύτως έπι της άνω έπιοανείας τόρ-
μον, άλλά μετά της αύ'λακος (ΑΕ 1909 236 13).
Τά δέ ιωνικά έπιστύλια εχουσιν ώσαύτως τά^ παρά
τάς άρμογάς έντομάς, δι' ών έστερεοΰντο προς τό
κιονόκρανον, έξ οδ συνάγεται ό'τι και τά προς αύτά
προσαρμοζόμενα κιονόκρανα πρέπει νά φέρωσι τόρ-
μον.

Έκ τών δύο μνημονευθέντων κιονοκράνων τό εν
φέρει έπι της άνω έπιφανείας βαθεΐαν όπήν σχή-
ματος τραπεζίου τό βάθος, ορθογωνίου δέ τήν κά-
τοψιν. Τό έτερον κιονόκρανον φέρει όμοίαν όπήν,
άλλά καθέτως προς το άκρον αυτής και άβαθη έν-
τομήν ούτως, ώστε νά σχηματίζηται τό γράμμα Τ.
Ή πρώτη οπή έχει βάθος περί τά 0"07, ή δ' έτέρα
0Ό08. Είναι δέ γνωστόν ό'τι αϊ όπα'ι σχήματος
κατακορύφου τραπεζίου έχ^ρησίμευον προς στερέ-
loading ...