Hē En Athēnais Archaiologikē Hetaireia   [Hrsg.]
Archaiologikē ephēmeris: periodikon tēs en Athēnais Archaiologikēs Hetaireias — 1914

Seite: 2
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/aephem1914/0009
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
Άμαΰοϋντος δίγλωσσος επιγραφή. — Η αγία Θέκλα. αε ιοί*

9

τοΟ βασιλέως Όνησίλου, ον έτίμων οί Άμαθούσιοι
ώς ήρωα, έπειδή τήν κεφαλήν αύτοΟ τεθνηκότος
είσδύς εϊς αύτήν εσμός μελισσών ένέπλησε κη-
ρίων, ώ όμοιότατον λόγον είχον και οί Κυρηνάϊοι 1
/αϊ οί Σημΐται Εβραίοι. Ένώκησαν δε τον Άμα-
θοΟντα ύστερον ώς και το Κίτιον πολλοί μέτοικοι,
εν οΐς "Ελληνες τε της άλλης Ελλάδος (της Θεσ-
σαλίας και της Ηπείρου) και της Μικρά.ς Ασίας.

Αλλ' ούτε ο Άμαθους ούτε το Κίτιον ήσαν ποτε
Ψοινι/ΐκαί πόλεις, ώς έδειξα περί του Κιτίου έκ
της επιγραφής, της άναφερούσης τήν έορτήν του

Αμυκλαίου Απόλλωνος κατά τήν έβδόμην ήμέ-
ραν τοΰ μηνός ΞανδικοΟ (έν τή «Φωνή της Κύ-
πρου» 7/25 φεβρουαρίου 1914). 'Αναμνηστέον
ο έτι οτι έν τή Κύπρω ηύρέθησαν ού μόνον γε-
γραμμέναι διά της έπιχωρίας κυπριακής γραφής
έπιγραφαί τής 'Αρκαδοκυπριακής διαλέκτου, αλλά
και τέσσαρες άγνωστου γλώσσης- νΰν δέ δημο-
σιεύω τήν έπομένην εξ Άμαθοΰντος έπιγραφήν,
ήν τελευταίως είδον.

Είναι μέλας άσβεστόλιθος, ύψ. έχων εν τή επι-
φάνεια Ο 256-0 31, πλ. δέ 0 75, πάχ. 0 16, τε-
θλασμένος εις δύο τεμάχια, ών το μεν άριστερόν
είναι ολίγον τι, το δέ δεξιόν, πλ. 0 20, έν τω
επάνω τής δεξιάς πλευράς τεΟραυσμένον,το δέ κάτω
μέρος τοΟ λίθου άπεκόπη. Γών γραμμάτων, πολύ

1 Όρα τό σπουδαϊον βι6λίον του Ε,. Μδΐΐβη: ΚγΓβΓ1β, και τήν
'ψψ έν ϋβιιΐδοΐιβ ΕίΙβΓΗΐυι·ζθϊΙιιη§' 1910 κρίσιν.

ώραίων καϊ εύμόρφων κυπριακών κα! ελληνικών
όντων (ΰψ. 0 015, βάθ. 0 001-0 002), είναι νυν
μόνον δύο έφθαρμένα, άναγινώσκω δέ τήν κυπρια-
κήν έπιγραφήν άπο τώ νδεξιών προς τά αριστερά.

Ού μόνον καταλήξεις τινάς άνευρίσκομεν τας
αύτάς και έν ταΐς ύπό του Κ- ΜθϊδίθΓ δεδημοσι-
ευμέναις έπιγραφαΐς τής αγνώστου γλώσσης, άλλά
και ό'λην τήν πρώτην λέξιν, έν τή αρχή ούσαν και
έν αιά των τεσσάοων εκείνων. Ό δέ αοι φαίνεται
προ πάντων σπουδαΐον, είναι ότι το πρώτον διά
τής Κυπριακής γραφής γεγραμμένον μέρος, καί-
περ μή ον ακριβής μετάφρασις του ελληνικού,
όμως δεικνύει 'το αύτο όνομα Αρίστωνα , ώστε
άναγκαζόμεΟα νά θώμεν τήν Κυπριακήν έπιγρα-
φήν εις τούς αυτούς χρόνους ώς τήν άλλην, του-
τέστιν εις τό δεύτερον μέρος του τετάρτου πΧ
αιώνος.

ΜανΟάνομεν άρα έκ τής του 'Αρίστωνος επιγρα-
φής ότι καϊ έν τώ τετάρτω αιών. ώμίλουν οί αύ-
τόχθονες Άμαθούσιοι έκείνην τήν άγνωστον, εϊκό-
τως προελληνικήν, ίσως τή Μινωική συγγενή
γλώσσαν, όπερ, ώς νομίζω, είναι πράγμα τής με-
γίστης σπουδαιότητος τή τής Κύπρου ιστορία.

Κν Λευκωσία ττ;; Κύπρου.

Ό* ΕνηβΙ

ΒβιΊίη-^νβΗΐθΐκΙ.

Ή άγία Θέκλα

υπό

Εΐ"η8ί; 8ίί;Η§·.

Εις το άντικρύ τής νήσου Κύπρου μέρος τής
Μικράς Ασίας, εις τό Ικόνιον τής Αυκαονίας, εις
τήν 'Αντιόχειαν τής Πισιδίας και εις τήν Σελεύ-
κειαν τής Κιλικίας τίθησιν ή τής εκκλησίας πα-
ράδοσις τήν σκηνήν τής δράσεως τής μάρτυρος
θέκλης, τής μαθήτριας τοΟ Αποστόλου Παύλου,
ής τοΰ βίου μνείαν ποιοΰνται αί « Πράξεις του

Παύλου» (ΑοΙη Ραιιΐί). Ό Κ. δοΐπιπάΐ ένόμισεν
ότι ό συγγραφεύς τοΰ βιβλίου τούτου άπλώς έπε-
νόησε το πρόσωπον τής θέκλης. Άλλά τή γνώμη
ταύτη άντεΐπεν ό Αίΐοΐϊ Ηίίπιειοΐί (Μίδδίοπ ιπΐ(1
Αιΐ8ΐ)ΓΘίΙπη§ άθ8 ΟΗπδΙβηΙυηΐδ II 58" όρα καϊ
Ρ.ΨβηάΙαηά Όίβ ΙιβΙΙθίιίβΙ,ίδοΙι-Γοιηίθοίιβ ΚιιΙΙπγ
337), όσπερ πάλιν μόνον ύποτι'Οησιν ώς πιθανήν
loading ...