Hē En Athēnais Archaiologikē Hetaireia   [Hrsg.]
Archaiologikē ephēmeris: periodikon tēs en Athēnais Archaiologikēs Hetaireias — 1914

Seite: 220
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/aephem1914/0227
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
220 Σκύφος "Ομηρικός έκ Κεφαλληνίας- νπδ Ν. Κνπαρίσση.

ΑΕ 1914

Είκ. β. Ό Βερολίνιος πκνφος άπεικονίζων τήν &υοίαν της Πολυξένης.

Δίά. του καρπού τής άριστερας του χειρός κρα- των αμέσως μετά τον Τρωϊκον πόλεμον γεγονότων

τεΐ τον καρπόν της δεξιάς χειρός της Πολυξένης, και δτι έν αυταΐς εικονίζεται τό άξιολογώτατον

ίνα μη αύτη δυνηθή νά φέρη άντίστασιν κατά την γεγονός, οίονει ή ψυχή, εκάστης των ανωτέρω

στιγμήν του σφαγιασμοΰ. ραψωδιών.

Έν τούτοις ή Πολυξένη δια της αριστεράς της Μεταξύ τών ύπό' τοΟ κ. Κοββτί περιγραφομέ-

/ειρος προσπαθεί νά άποσπάση τήν χείρα του Νεο- νων σκύρων συναντώμεν ωσαύτως έν μεν τω σκύ-

πτολέμου από της δεξιάς της χειρός κατά τήν οω Ο (σελ. 21-26) παραστάσεις έχούσας ως ύπό-

ύστάτην στιγμήν, καθ ην ούτος δια της δεξιάς θεσιν τήν κατακλείδα της Αγαμέμνονος άριστείας

χειρός επιφέρει εις τά γυμνά της στέρνα τό θανα- έκ της ένδεκάτης ραψωδίας, ήτοι τήν φυγήν τών

τηφόρον πλήγμα διά του άμφιχρύσου φασγάνου. Αχαιών στρατηγών, ως ορθώς ερμηνεύει ό Κου-

Καΐ το μεν πρόσωπον της Πολυξένης ουδαμώς μανούδης έν ΑΕ τοΟ 1887 σ.74, έν δε τω σκύφω Ό

διακρίνεται, κρυπτόμενον υπό τών συμπεπλεγμέ- (σελ. 26-29) συναντώμεν παραστάσεις ών ή ύπό-

νων χειρών αύτής τε και τοΟ Νεοπτολέμου, δια- θετις έ'χει ληφθή έκ της τελευταίας ραψωδίας της

κρίνεται δ' ό'μως ρ.έρος της κεφαλής και υπό τον Ίλιάδος και δή τάς λιτάς του Πριάμου έν τή κλι-

μηρον του Νεοπτολέμου οί πλόκαμοι τής λυθείσης σίη τοΟ 'Αχιλλέω;.

κόμης της. Μεταξύ τών ύπο του κ. Άπ. Άρβανιτοπούλου

ΓενικαΙ παρατηρηθείς. έρμηνευομένων παραστάσεων τών άπεικονι'ζομένων

έπι τών υπ'αύτου δημοσιευθέντων τεμαχίων Ομη-

Ή έξέτασις τών έπι του ήμετέρου σκύφου πα- ρικών σκύοων (ιδ. ΑΕ του 1910 σ. 81-94, πίν.2)

ραστάσεων αποδεικνύει, ό'τι αύται εχουσι ληυθή καταλέγονται ωσαύτως και τίνες ώς άνήκουσαι εις

έκ τής Ιλιάδος τοΟ Ομήρου και δή έκ τής τρίτης, τήν Ίλιάδα και εϊκονίζουσαι τό όπλοποι'ιας τέλος,

τετάρτης και πέμπτης ραψωδίας, πλην τής παρα- τήν όρκίων σύγχυσιν, τήν Διομήδους άριστείαν και

στάσεως τής θυσίας τής Πολυξένης, ληφθείσης έκ τήν Ιλίου πέρσιν. Καϊ ναι μεν αί παραστάσεις πι-
loading ...