Hē En Athēnais Archaiologikē Hetaireia   [Hrsg.]
Archaiologikē ephēmeris: periodikon tēs en Athēnais Archaiologikēs Hetaireias — 1915

Seite: 115
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/aephem1915/0123
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
ΑΕ 1915

Μελανόμορφοι κύλικες εκ 'Ρειτσώνας τής Βοιωτίας· ύπο Ρ. ΤΙνβ. 11^

εις άς αναφέρεται, έξητάσθησαν προσφάτως σχε-
δόν πάσαι υπό τοΟ γράφοντος.Όταν άναφέρηται οτι
τύπος τις δείκνυε: ίδιαιτέραν μορφήν ή διακόσμησιν
λεπτομέρειας τίνος άσημάντου, δπως π.χ. της βά-
σεως τοΰ ποδός ή του έσωτερικοΟ του χείλους, ολα
τα παραδείγματα εις ά παραπέμπεται έμφανίζου-
σιν, άν δεν ύπάρχη σημείωσις περί τοΰ εναντίου,
τάς μικράς ταύτας ιδιότητας. Παρά το πρότυπον,
ο προ μιας γενεάς προέβαλεν δ Γυι·ί;\νϋη§1θΓ έν
τω καταλόγω των αγγείων του μουσείου τοΰ Βε-
ρολίνου, αί λεπτομέρεια: αύται παραλείπονται πολ-
λάκις έν τοις καταλόγοις έτι κα'ι νΰν, εΐ και ή σπου-
δαιότης αυτών έπρεπε να είχε γίνει φανερά.θα ϊδω-
μεν οτι αί άνευ νοήματος αύται λεπτομέρεια: επανα-
λαμβάνονται ακριβώς κατά λίαν στερεότυπον τρό-
πον έπί πάντων σχεδόν των αγγείων εκάστου ιδιαι-
τέρου τύπου. Τοΰτο είναι καθ' εαυτό αρκετά ϊσχυ-
ρόν επιχείρημα, ώστε νά άναγάγωμεν πάντα τά
αγγεία εκάστου ιδιαιτέρου τύπου εις έν κέντρον
κατασκευής. Και πρόσΟες ότι μελέτη ακριβεστέρα
τών μικρών τούτων λεπτομερειών Οά είχεν ώς άπο-
τέλεσμα ενίοτε την αποφυγήν λαθών ταξινομή-
σεως ή συμπληρώσεως1.
Οί τύποι είναι οί επόμενοι:

Α1 (εικ. I)2 και Α 2 (είκ. 2,3)3.

Κύπελλον βαθύ μετά χείλους βαΟέος' ό πους
δεν διαιρείται σαοώς εις κορμόν και βάσιν, άλλα

οπου έπεκαλέσθην αΰτην παρά της τοπικής διευθύνσειος, και ιδιαιτέ-
ρως Ιν Αθήναις, Θη'ίαις, Τάραντι, Βάρι, Μονάνω, Δρέσδη, Λειψία.
Βερολίνιο, Παρισίοις, Βρυξέλλαις,'δ 0Γ3νβη1ΐ3£β (/.. 8θ1ΐβ11ΐΊθβΓ)
και Λονδίνο).

1 Οί τε/νΐται είναι ένίοτε προσεχτικότεροι των άρ·/αιολο'γων περί
τάς έμπειοικάς ταύτας λεπτομέρειας.

2 Τοΰ τύπου τούτου αί Άθηναι (Έθνικόν μουσεΐον) εχουσιν 9 αντί-
τυπα (-}-1 τμηματικόν), τ; Βάρη 1, τό Βερολϊνον 5, τό Κάσσελ 1,
Λιψία 5 η 6 τμημ., ή Γοττίγγη 2 τμημ., τό Βρεταν. Μουσεΐον 1
(+2 τμημ.), τό Λουορον 3, ή Βίβΐ· Ν3ί. 1 (πού; ασυνήθης), αί Συ-
ράκουσαι 2, ά Τάρας 6 (+1 τμημ.), ή \ΥΰΓΖΐ)αΓ^ 1, ή Κανταβρι-
γία 1 (τμημ.).

Έκ τούτων προέρ/ονται έξ "Αργού; 1, Κορίνθου 2, Θηβών 2,
Βοιωτίας 1, Έςάρ/ου 1, Ελλάδος 3, Σκίνων 1, Καμείρου 1, "Ρό-
δου 2, Μήλου 1, Γέλας 1, Συρακουσών 1, Τάραντος 8, Νώλας 1,
Τυρρηνίας 2 [υποτίθεται ένταΰθα κα'ι έν τοις έπομένοις οτι αί έν Μο-
νά/ω κύλικες προέρ/ονται πάσαι έκ τυρρηνικών τάφων βλέπε ιΐαΐΐη,
να8ΘΠ8. Μαΐΐοΐΐβη α. V]. Ναυκράτεως.

3 Τοΰ τύπου τούτου αί 'Αθήναι εχουσι 2, τό Βερολϊνον 1. αί Βρυ-
ξέλλαι 1, Γοττίγγη 1 τμημ , Λονδϊνον 3, Μόνα-/ον 2 (ων μία 2121,
ε·/ει τον πόδα εσωθι μέλανα- πρβ. και 2124), Λοΰβρον 2. Τάρας 3
(ων 1 τμημ., 1 'ε'σωθι όλον μέλαν), \νΰ.ΓΖΐ)υΓ§ 1.

Έκ τούτων προέρχονται έκ Κορίνθου 3, Βοιωτίας 1, Σιάνων 2,
Τάραντος 3, Νώλας 1, Υυΐοΐ 1, Τυρρηνίας 3.

σχηματίζει μίαν συνεχή καμπύλην ες"ω και έσω"
εσωτερικώς ό πους είναι χρώματος τοΰ έδάφους
μετά μιας λεπτής μελαίνης γραμμής (ή ένίοτε δύο
ή περισσοτέρων)" συχνάκις είδος άκάνθης κρέμαται
εκ τής κορυφής τοΰ εσωτερικού κώνου τοΰ ποδός 4.
Ο πυθμήν κοσμείται έσωτερικώς διά παραστάσεως
έν κύκλω μελανόμορφου" αύτη παρουσιάζει ένίοτε
τρεις5 μορφάς ή και τέσσαρας 6. θέμα συχνόν είναι
ό Ηρακλής μετ' ανταγωνιστού 7, πάντων δε συ-
χνότατον μία άπλή μορφή, π.χ. άλεκτρυών, σφίγξ,
οπλίτης, δρομεύς 8. Ο μελανόμορφος πυθμήν πε-
ρικυκλοΰται ένίοτε μεν ύπο δύο ή τριών ομοκέν-
τρων γραμμών, π.χ. είκ. 'Λ, συχνότερον δε διά
κύκλου διακοσμήσεως, ής συνηΟέστερον θέμα είναι
τό γνωστόν ροπαλωτον κόσμημα τών λεγομένων
«£θάι·οη8» (8ίδ)30Γη&ιηθη1;) μετά (π.χ. Ι,οιινΓβ,
ΑΙβυΐΏ πίν. 68 Γ (36) 9 ή άνευ (π.χ.,ε.ά. Ρ67)10
έστιγμένων γραμμών εκατέρωθεν. Έςωτερικώς τό
κατωτερον μέρος τοΰ κυπέλλου είναι συχνότατα
μέλαν, πλην μιας ταινίας του χρώματος τοΰ εδά-
φους, ένίοτε άπλής11, συνήθως δε πεπληρωμένης
μέ λεπτάς γραμμάς οριζόντιας (π. χ. είκ. 2)12.
Σπανιώτερον, άν και αρκετά συχνά, άπαντα ζώνη
άκτίνων περ'ι το κατώτατον μέρος τοΰ κυπέλλου,
ύπέρ δε ταύτην ζώνη ή μέλαινα (π. χ. είκ. 1)13 ή
φέρουσα κόσμημα ροπαλωτον (^οάΐΌΠδ), έστιγμέ-
νας γραμμάς ή άλλο τι άτΐλοΰν κόσμημα 14. Όλων
τών κυλίκων τοΰ τύπου Α και το χείλος και ή
ζώνη τών λαβών είναι έδαφόχρωμα. Διαφέρουσιν
αί Α 1 τών Α 2 μόνον ώς προς την διακόσμησιν
τοΟ μέρους τούτου.

Τών Α 1 κυλίκων ή κυρία ζώνη τής διακοσμή-
σεως πληροί και τό χείλος και την ζώνην τών λα-
βών, αί δε μορφαί δλιγωροϋσι την διαχωρίζουσαν

4 7 ΑΙ, 4 Α2 τών άγγείο)ν τών προηγ, υποσ.

5 Π./ . (Α2) Οο11ί§ηοη Οοανβ 640.

6 Π.χ. (Α2) Βπί. Μα8. Β 379.

' Λέοντος έπί 2 τών ΑΙ κυλίκων, 1 τών Α2' κενταύρου έπί 1 τών
ΑΙ, 2 τών Α2· Άμαζόνος έπί 1 τών ΑΙ' νεανίου έπί 1 τών Α2.

8 2,2,6,4 ενός εκάστου έπί τών ΑΙ κυλίκων 1,1,1, 0 έπί τών Α2.

9 Ούτω 7 τών ΑΙ, 4 τών Α2.

10 Ούτω 18 τών ΑΙ, 2 τών Α2.

11 Ούτω 1 τών ΑΙ. 4 τών Α2 της σ.115 ύποσ. 2, 3 και 9 παραλ-
λαγα'ι (3 Αϊ, 6 Α 2).

12 Ούτω πλέον η 20 τών ΑΙ, 3 τών Α2.
11 Ούτω 5 το» ΑΙ.

14 Ούτω 8 τών Α2. Πρβ. Μόναχον 2124, Νοίίζ. 1903 σ. 213
είκ. 11 και (όμοιον αλλά μετά μελανόμορφου κέντρου) Βπί. ΜΐΙ8.

1906. 12-15. 3 ('Ρόδου).
loading ...