Hē En Athēnais Archaiologikē Hetaireia   [Hrsg.]
Archaiologikē ephēmeris: periodikon tēs en Athēnais Archaiologikēs Hetaireias — 1916

Seite: 119
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/aephem1916/0141
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
ΑΕ 1916

Δια των τελευταίων εργασιών γενομένων κυρίως έπί τοΰ ουσμικω-
τάτου των εΐρημένων αγρών, πΒαλσαμάκη, απεκαλύφθη 5; στενή όοός,
ήτις πλάτος έλουσα 1 80 ορίζεται έκατέρο)θεν Οπό τοίχου οικοδομη-
μάτων συνεχούς, ου οί λίθοι εΐσϊν ευμεγέθεις και ένιαχοΰ ήμίεργοι τα
εξω μετά περιτενείας. Κατά μήκος της τε όυσμικής και της στενής
όδοΰ διήκε πήλινο; οχετός κρυπτός εΐ; την κρήνην πάλαι ζαταλήγο>ν*
ό ό'/ετός τό πρώτον είχε σχήμα ανεστραμμένου πει, στενός μέν εν τε
τή άρχή και εν τω τέρματι, πλατύτερος δε έν τώ μέσω, ένθα χα'ι δια
τό τοΰ εδάφους βραχώδες σκολιάν πως έχει την πορείαν, ενταύθα δέ
έπιπολής έν τοις ύστερον, μετασκευής γενομένης, επί τοΰ πειοσχήμου
ετέθη ύπόκοιλος οχετό;.

Έν τή στενή άδω ηόρέΟη μικρόν μολυβδοΰν έλασμα, δψ. ΟΟΙδ, πλ.
0 055, πάχ. ως 0 002 (είκ. V νϋν ΑΑΜ 14829), φέρον έκτύπως

έπιγραφήν και δύο ζεφαλάς, ών ή μεν έν αριστερά είνε τοΰ Αμφιάραου,
ή δ' έν δεξιά, ώς και έκτης έπιγραφής δηλοΰται, τής 'Υγιίίας. τΗν δέ
τοΰτο είσιτητήριον τοΰ ίεροΰ' περί τοΰ αυτόθι τιμήματος έν μεν τώ ίεοώ

νόμο. (ΙΟ VII 235[=8ΙΟ 589 = 8οΙιη8βη Ιϋ8 57],,) φέρεται

οτ; ό ιχ{λλων ΟεραπεΰεσΟαι υπό τοΰ Οεου ώφειλε να οώστ] επαρ-/ήν
(προ ΐνίΗιβΙηι ΒΟΙ 188) τουλάχιστον 9 οοολοϋς οο/.ίαου αργυ-
ρίου χαϊ ΞίΛοάλη εΐ; τον Οησαυρόν παρόντος του νεωκόρου, ύστερον
δέ επί Παυσανίου (Λ' 344) «νόσου δε άχεσΟείση; ανορϊ μαντεύααχος
γενομένου καΟεστη/.εν αργυρον άφεϊνα: /.αϊ '/ρυσον έΐιίσημον ες τήν

πήγην» (πρβ. ΙΟ IV 953 95313 554, 1484 ,„ ,,0 ,43 Καββα-
δίας Έπιδ. ίερ. Άσκληπ. 46 233 2671, Άραβαντινος 'Ασζλ. 15).

Ή δέ κρήνη, ίσοδομικόν κτίσμα τής Δ' πΧ έζατονταετηρίδος, κάλ-
λιστα διατηρούαενον, ώζοδοΐΑηυένον δι* έπιμήζο>ν π/.ινθίδων ευγιονίω;

νψ. 0 15.

1 ( μεταλλογράφημα. εκ φωτογραφήματος τον μνημείου): είσιτητήριον μολνβδονν.

Ιερόν
Ά μφιαράου*

Ύγίεια.

έξέιργασμένων και εύτενώς άρμ,οττουσών, είνε δεξαμενή τετράπλευ-
ρος, ένδον έπικεχριμένη (βάθ. 192· εμβαδόν 0 94x0 98x1 92-
□ 1 660416), έν περιβόλω τετράπλευρο) (π. 4μ). Τής δεξαμενής ή
βόρειος πλευρά αποτελείται τα κάτω έξ ένός μόνου λίθου (ύ'ψ. 0 46,
πλ, 2 24, -ά.-/. 0 34), όστις έν τω μέσοι φέρει προς έκρουν μεγάλην
περιφερή οπήν περιειλημμένην διά χαλκοϋ κρουνοΰ όλμοειδοΰς τό
σχήμα (διαμ. 0 09) μετ' ελαχίστου τρήματος. Εΐνε δέ όραταϊ τής
αέν δεξαμενής έξιοθεν ή δυσμική πλευρά ζα! ή βόρειος, τοΰ δ αΰ
πεοιβόλου 'ε'νόοθεν α? τε σύστοιχοι, ή'γουν ή δυσμική ζαί ή βόρειος,
και τής ανατολικής το βορειοτατον, οϋτω δέ μεταξύ σχηματί-
ζεται γαμμοειδής διάδρομος, ου τό δυσμιζόν σζέλος (πλ. π. 0 85)
κατέχεται Οπό κλίμαζος 10 αναδασμών χάριν τής εις τόν κρουνόν
καθόδου· άπαντικού δέ τοΰ κρουνοΰ έν τή τοΰ περιβόλου βορείω πλευρά
κάτω υπάρχει μεγάλη όπή τετράγωνος προς έκρουν τών τοΰ διαδρό-
μου ύδάτο)ν. Έπί τής άνο) έπιφανείας τών τοΰ περιβόλου τοίχων εΐσ'ιν
έγλυμμένα κατά τόπους μοχλικά βόΟρια ή μοχλοβόθρια Ασφαλείας
δ' ένεκα της πρός τάς πλημμύρας τής χαράδρας έποιήθη μετά τήν
άποκάλυψιν τοΰ οικοδομήματος έφ' έτος, νοεμβρίου φθίνοντος, ισχυρόν
άνάλημμα.

Έν τω Ά. άζρω τοΰ βορείου σζέλους τοΰ διαδρόμου τήςζρήνης ηυ-
ρέθη έν τώ βάθει άνάγλυφον, ό ζαί εΐ; Αθήνας ζομισθέν κατετέθη εν τώ
άρχαιολογιζώ μουσείω(ΑΑΜ 3369)· είνε λίθου Πεντέλης κα'ι φέρει πα-
ραστάδας και γεϊσον μετά πέντε ηγεμόνων καλυπτήρων κα'ι κάτω εμβο-
λον πρός έμπέδωσιν ϋψ. τοΰ μεν κυρίως ανάγλυφου 0 335 συν οε τώ
έμβόλοι (ϋψ. 0 065. πλ. 0165) τό όλον 0 52, πλ. τοΰ μέν κυρίως
άναγλύφου 0 413 σϋν δέ ταϊ; παραστάσι 0 508 άνω δέ 0538, πάχ. ώς
0 09 (είκ. 2). Κϊκονίζεται δέ ά Αμφιάραος έρειδόμενος έπί οζώδους
βακτηρία; εις τήν άριστεράν μ.ασχάλην άποληνούσης, πατεί δε τώ
δεξιώ ποδί ζαί ζάμπτων πρό τοΰ δεξιού σζέλους χειαστί τό άριστερον
άπτεται τοΰ εδάφους τώ όίκρω άριστερώ ποδί (υπό τήν πτέοναν τοΰ αρι-

στερού ποδός βόθριον) ζαί κλίνει ολίγον πρύς νεανίαν, όστις τείνει
γυμνόν τόν δεξιόν βραχίονα πρός θεραπείαν ό θεός έχει τήν ζόμην
διαδεδεμένην ζαί έν ού'λοις βοστρύχοις ζαταπίπτουσαν, φέοει δέ ίμάτιον,
όπερ μέχρι τών σφυρών καθήκον και τό δεξιόν τοΰ κορμού και τόν βοα-
χίονα γυμνά καταλεϊπον πίπτει άπό τοΰ αριστερού ώμου έμπροσθεν
τής βακτηρίας έν εύτέχνοι; πτυχαϊς μετά δύο σφαιρίων ή'γουν βαρι-
διών έπί τών κρασπέδων* ΰποστηρίζων τή αριστερά τόν βραχίονα
του νεανίου θεραπεύει διά καμπύλου μαχαιριού (ύπο τόν καρπόν τής
δεξιάς δύο βόθρια, Ί'σοις '/άριν ϊμάντος τοΰ μαχαιριού) τόν δεξιόν όιμον
τοΰ νεανίου, όστις διαδεδεμε'νος τήν κόμην και γυμνά ωσαύτως έχων
τό δεξιόν τοΰ κορμού και τους βραχίονας ΰπερείδει διά τής αριστερά;
τόν δεξιόν πήχυν είνε δέ υπέρ άμφοτέρων τών προσο'·πων, εΐ μή τοΰ
άληθοΰ; πρόκειται άπεικασία, ή τής τοΰ δεξιού ώμου θεραπείας παοά-
στασις γραφικοίτερον ή όσον θά ητο ή τής τοΰ αριστερού. Ό νεανία;
πατεί ωσαύτως τώ δεξιώ ποδί, κάμπτει δέ τό άριστερον σζέλος, ου
ή πτέρνα άπτεται ολίγοι ΰψηλοτέρου δαπέδου, έφ' ου και κλίνη
{στρωμένη, έν η νεανίας καθεύόιον, γυμνός τά ανο) τοΰ σιόματο;- έν
δέ τώ πεδίο) όπισθεν μέν τής κλίνης όφις, ό ιερός δράκων, άνέρπων
άπτεται τώ στόματι τοΰ δεξιού ώμου τοΰ καθεύδοντος (πρβ. ΙΟ IV
951 113, Καββαδία; Έπιδ. ίερ. 'Ασκληπ. 199, Άραβαντινός 'Ασζλ.
109), όπισθεν δέ τοΰ οφιως ίόρυται στύλος μετά πίνακος ύποόηλών
άμα τό ιερόν ή τό κοιμητήριον (πρβ. ΙΟ IV 951, ί4, Στράδ. 374,
Παυσ. Β' 27.,, ΑΑΜ 1383 1384 1398 πρβ άλλως 1377 1397 1841
1404. Καββαδίας έ'. ά. 269 283, Άραβαντινός έ. ά. 158 204) πρός
δε τή κλίνη έν δεξιά έπί τοΰ αύτοΰ δαπέδου ί'σταται νεανίας τή δεξιά
«βίζων (ίκετεύιυν ή ευχάριστων), διαδεδεμένος τήν κόμην και φέρων
ιμάτιον, όπερ. ιός και τό τών άλλων, γυμνά τά δεξιά έών και έπί τά
αριστερά φερόμενον ανέχεται υπό τού αριστερού πήχεο>ς. Έπί τοΰ γεί-
σου εΐσϊν άνεγλυμμένοι δύο οφθαλμοί, εις εκατέρωθεν τοΰ μέσου καλυ-
πτήρο;, το θείον μάλλον ϋποδηλοΰντες. Ύπό τήν παοάστασιν κεχά-
loading ...