Hē En Athēnais Archaiologikē Hetaireia   [Hrsg.]
Archaiologikē ephēmeris: periodikon tēs en Athēnais Archaiologikēs Hetaireias — 1916

Seite: 121
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/aephem1916/0143
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
αε 1910 Συνοπτική επισκόπησις: Άμφιαρείου σκαφαί. - Εν Έρετρία. Έν Θεσσαλία. Έν Νικοπόλει. 121

εν (ο ΐδρυτο άγαλμα όπερ χατά την έπί της πρόσθια; έπιφανείας έπι-
γραφήν (τή; Δ' πΧ έκατονταειηρίδος) ην τοϋ 'Αμφιλόχου (πρβ 16
VII 421, Παυσ. Λ' 34;,).

"Ετι δε ηύρέθησαν χρυσού πέταλον περίφερε; (διαα. 0 015, ένωτίου
ίσοι; εξάρτημα" νϋν ΑΑΜ 14830) φέρον έ&χρούστω; πρόσωπον (πρβ
ΑΑΜ 13382), χαλχοΰν βέλο; μ. 0 075. <!αλχοΰν εϊδώλιον μικκύλον
(ύψ. 0 022, Έκάτειον, σκεύου;, ώ; έζ λείψανου κρίκου έπί της κορυφή;
σωζομένου είκασα:, κοσμητιχόν έξάρτημα-;νΐν ΑΑΜ 14831), ό'στινος
γραφικό; στύλος [Α. 0 114, πήλινη φιάλ" όμφαλωτή διαα. 0 26
συντετριμμένη, πήλινων αμφορέων ωτα, ο>ν εν μέν φέρει έν περιφέρει
σφραγϊδι κηρυκεΐον (προ ΝίΐΒΒΟΊΙ ΤΑΙιϊηάΟΒ 155) και πέριξ Κ]νί-
διον-, εν δέ έν τετραπλεύρω φέρε·, επί Ιππάρχου (προ ϋΐ 3549262)'
^Κνιδίων (προ Α Μ 1896 56127173 2=2 ,Μ, ΕΙ 1912 249. ΑΕ 1913
215 [216, Παιδίω[ν] „Θενδωρίαδα, τ.λ
„ ,42 39ί Ό1 IV 501 502], ΚΕ 1913
σματα δέ ηύρέθησαν 171 χαλκά και εν άργυροΰν, α και 'ΛΟήναζε κο-
μισθέντα κατετέθησαν έν τω νομισματικοί μουσείω· και τα μεν χαλκά
είσι πρό; άλλοι; Αθηναίων, Βοιωτών (Ποσειδών μετά τριαίνη;, τρο'-
παιον), Λοκρών, Φωκέων, Χαλκιδέων, Ώρωπίων (ένθεν μεν Αμφιά-
ραου κεφαλή, ένθεν δέ δελφϊ; περί τρίαιναν), Κωνσταντίνου του με-
γάλου, το οέ άργυροΰν είνε δραχμή Αλεξάνδρου του μεγάλου (ένθεν
μεν ή Ηράκλειο; κεφαλή, ένθεν δέ Ζεύς έπί θρόνου και έπιγραφή
Αλεξάνδρου).

30 1 17 ^

Βασίλειος Λεονάρδος.

Έν Έρετρία.

Έν Έρετρία ό κ. Κ. Κουρουνιώτη; κατά τήν έφετινήν περίοδον
έπεδόθη εις τήν έξερεύνησιν τών Ιδιωτικών οικιών και ίδια των έπί
τή; Άκροπόλεω; τή; Έρετρία;. Ή ανασκαφή οίίτω έγένετο κυρίως
έπί της ανατολικής κλιτύος τής Ακροπόλεως, ένθα ή βαθεϊα έκπαλαι
έπί'/ωσις παρείχε τήν ελπίδα ότι θά έκρυπτεν ικανά λείψανα ερειπίων
τών αρχαίων οικιών. Ή έλπίς δ' αύτη δεν διεψεύσθη, διότι έφ' όλο-
κλήρου σχεδόν τή; έκτάσεω; τή; άνατολ. πλευρά; τή; Άκροπόλεω;
άπεδείχθη ότι διατηρούνται κατά τό μάλλον ή ήττον καλώ; λείψανα
οικιών, ων οί τοίχοι ένια^ου σώζονται εί; ίκανόν ϋύυς.

Έκ τούτων άνεσκάφησαν έφέτο; τρεϊ; ολόκληροι οΐκίαι και αέοη
οιαφόρο>ν άλλων. Πενιχρότης οικοδομή; και διαρρυθμίσεως χαρακτη-
ρίζει ταύτας, ως έκ τούτου και ώ; έκ τοϋ σχηματισμού τοΟ εδάφους,
όπερ είνε λίαν επικλινές, δέν ήτο, φαίνεται, δυνατή ή εφαρμογή ένός
τών κανονικών αρχιτεκτονικών σχεδίων τών αρχαίων οικιών. 'Αλλ'
όμως αί τρεις άνακαλυφθεϊσαι οΐκίαι προαομοιάζουσι μάλλον προς τάς
έν Πριήνη «Ελληνιστικά;» οικίας, ή τάς ΰστερωτέρας τής Δήλου.

Αί μεταξύ τών οικιών όδοί είνε στεναί και σκολιαί. 'Εκ τών οικιών
έξήχθησαν πληθύς όλη θραυσμάτων αγγείων, έξ ων συνεπληροίθη και
εις εκτάκτου μεγέ&ους οκύφος έκ τών λεγομένων κΜεγαρικών», όλί-
γιστα δ' όαως εΤνε τάναζαλυφθέντα έν αυταΐ; αρχιτεκτονικά μέλη.
ΊΙ έξακολούθησι; τή; άνασκαφή; ταύτη; έν τω μέλλοντι, έάν μά-
λιστα άποκαλυφθώσι πλουσκότεραι οΐκίαι, θά φώτιση ήμά; αρκούντως λ'ας 7'''?'\'
εϊ; τά σκοτεινά έτι ζητήματα τάφορώντα τον ίδιωτικόν βίον τών Ελ-
ληνικών πόλεων κατά τά; δύο τελευταία; π. Χ. εκατονταετηρίδας.

Διά τή; έφετινής άνασκαφής έπεδιώχθη προς τούτοις ή συμπλή-
ρωσις τή; μελέτη; τοϋ πεοιοάλλοντο; τήν 'Ακρόπολιν τείχους, άνε-
καλύφθη δέ μία νέα πύλη έπί τοϋ ΒΑ άκρου. Τή; μελέτη; ταύτη;
έναρξιν έποιήσατο πρό έτών ή ένταϋθα Αμερικανική Σχολή.

Έν Θεσσαλία.

Έν Ηεσσαλία έξηκολούθησε κα! κατά τό τρέχον έτο; ό έκεϊ έφορο;
άρχαιοτήτων κ. Άπόστ. Άρβανιτόπουλος τά; αρχαιολογικά; αΰτοϋ
έρευνα; έν Παγασάϊς, όπου άνευρε μικρόν ναοί» τής Κυβέλης, ήφανι-
σμένον τό πλείστον Οπό τών χριστιανών, έν αϋτώ δ' έξαίρετον και

ευμέγεθες άγαλμάτιον πήλινον τής θεάς ταύτης, διατηρούν ίχνη βαφή;,
και πηλίνην κεφαλήν Σατύρου, εγγύς δέ του ναίσκου οικήματα τής
Μυκηναίας περιόδου και εν αύτοΐς αγγεία φέροντα γραπτού; ναυτί-
λου; και άλλα κοσμήματα τή; περιόδου ταύτη;. Περαιτέρω, ευθύ;
ύπέρ τήν βόρειον άκτήν, άνευρε μέγα τετράγωνον οικοδόμημα άσοε-
στόκτιστον, φέρον κόγχην ή έξέδραν πρός Α. Τό δάπεδον τούτου ην
έπεστρωμένον δι' άπλοϋ ψηφιδώματος, διηρεϊτο δ' έσωτερικώ; δια
διπλή; κιονοστοιχία; έξ είκοσι κιόνων, εϊλημμένων έξ οϊκοδομήματο;
αρχαίου ελληνικού,

Οί κίονες ούτοι ηρείόοντο κάτωθεν έπί μεγάλων μαρμάρινων βά-
θρων, ων δύο έξήχθησαν και τό μέν έν τούτο>ν έφερέ ποτε χαλκοϋν
ανδριάντα τοϋ Γυμνασιάρχου Φίλωνος Άμψαναιέως, ώ; δηλοϊ μακρά
έπ' αύτοϋ έπιγραφή, τό δ' έτερον μαρμάρινον άνδριάντα, κατ' αρνάς
μέν τοϋ άντιστρατήγου και πρεσοευτοΰ Ρούφον, ον άνέθηκαν οί Αΐ]μη·
τριεΐς, κατόπιν δέ τοϋ Γαίου Ιουλίου Ιίαίσαρο;, αύτοκράτορο; θεοΰ.
Διά τή; άναΟέσεω; ταύτη; βεί'αιοΰται ότι ή περί η; ό λόγο; πόλι; είνε
ό'ντω; ή Δημητριάς, γνώμην ήν ό έφορο; αρχαιοτήτων κ. 'Αρόανι-
τόπουλο; άπό έτοίν ήδη μετά πειστικότητος υποστηρίζει· ευρέθησαν
δέ και δεκαπέντε τμήματα ετέρων βάθρων και ψηφισμάτων τοϋ κοινού
τών Μαγνήτων κα! Δημητριέων και ναός υπερκείμενος τής μνημονευ-
θείσης θέσεως, ούτινος μόλις τά έπί τοϋ βράχου πρώτα έρει'σματα
τοΰ στερεοδατου ύπελείφθησαν καί τινα πώρινα μέλη και βάθρα άγαλ-
μάτων'.

Έν δέ τοις άρχαίοις Γόννοις, τό μέν έν Γοννοκονδΰλω ή Όλυμ-
πιάδι Ήρφον τοϋ Λαμοκράτους άνέσκαψεν ό αυτός έφορος μόνον έπί
τινα χρόνον, άνευρων δύο τάφους έν τω τύαοω, πάλαι σεσυληαένου;,
τον ο' εν τή 'Ακροπόλει τών Ροννέων γνωστόν επίσης έκ προγενε-
στέρων ανασκαφών Ναον τής 'Α&ηνάς Πολιάδος έξηρεύνησεν έκ νέου
καί ευρε τμήματα τριών ψηφισμάτων. Συγχρόνως έπελήφθη τή; άνα-
σκαφή; ίεροϋ τής Αρτέμιδος κειμένου έπ'ι λόφου έν αέσο> τής άο-
χαία; ταύτη; πόλεω;, οΰ έξηρευνήθη τμήμα μόνον τοϋ περιβόλου. Έν
αυτω άπεκα/ύφθησαν νπέρ τάς τρεις εκατοντάδας αναθηματικών
στηλών, ων αί διακόσιαι άκέραιαι ή εί; θραύσματα φέρουσιν έπιγραφά;
Άρτέμιδι τή Λοχεία, Άρτέμιδι Γενέτειρα ή Είλει&υία. Εί; τήν τε-
λευταίαν ταύτην άνέθηκε γυνή τι;, Μενέπολι;, στήλην ώ; πανσοτό ■
κεια (παιδοτάκεια;).

Έπί τίνων τών στηλώ» ΰπήρχον γραπταί παραστάσει;, έξίτηλοι
ήδη υπό τοϋ χρόνου γενόμεναι, ολιγάριθμοι δέ τινε; έφερον άναγλύ-
πτους παραστάσεις. Έκτό; τούτων άνευρέθησαν δεκάδε; τινές κεφα-
λών μ,αρμαρίνων καί πηλίνων, ων τινές είσι άριστης τέχνη; καί δια-
τηρήσει·);, πρό; δέ πλείστα μέλη μαρμάρινων άγαλματίων, τινά δέ

καρφίδε; τινές οστέϊναι, κεραμίδες έπιγεγραμμέναι πολλαί, πεντήκοντα;
μεγάλων καί μικρών βάθρων καί στήλη άκεραία άναΟηματική φέοουσα
άναθηματικόν επίγραμμα.

Εκ πάντο>ν τών ανωτέρω ευκόλως εικάζει τι; ότι έάν ούτω βρα-
χεία άνασκαφή τοσούτον άμητόν αρχαίων μνημείων εις φιΰς ήγαγεν.
όποια θαυμαστά άποτελέσματα θέλει έχει συστηματική καί συνεχής
έν τω μέλλοντι ανασκαφική έρευνα έν τω αρχαίοι ίχείνω τή; Θεσσα-

Έν Νικοπόλει.

Έν Νικοπόλει τή; Ηπείρου είργάσθη καί έφέτο; κατά τό θέρο;
κα! φθινόπωρον ό έφορο; αρχαιοτήτων κ. Άλέξ. Φιλαδελψενς, έξα-
κολουθήσα; τήν άνασκαφήν τή; περιφήμου Χριστιαν. Βασιλική; Δουμε-
τίου, ήν άνέσκαψε τό πρώτον κατά τό έτο; 1915 καί η; περιγραφή
μετά τών θαυμάσιων έν αυτή ψηφιδωτών έδημοσιεύθη υπό τοϋ ιδίου
εκ τοις Α' καί Β' καί τοΐςδε τοις τεύχεσι έ. έ. τής άργαιολ. Έφημ.
Κατά τό τρ. έτος ό κ. Φιλαδελφεύς απεκάλυψε τά δύο πλευρικά κλίτη
(βορεινόν χαί μεσημδρ.) τής Βασιλικής, εντός τών όποιων άνευρέθη-
σαν πλείστα αρχιτεκτονικά μέλη, ιδίως κιονόκρανα καίέπίκρανα βυζαν-
τινού τύπου καί άλλαι έκ μαρμάρου γλυφαί. Είτα άνέσκαψε τήν βο-

16
loading ...