Hē En Athēnais Archaiologikē Hetaireia   [Hrsg.]
Archaiologikē ephēmeris: periodikon tēs en Athēnais Archaiologikēs Hetaireias — 1917

Seite: 101
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/aephem1917/0113
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
Λ Ιί 11)17

ματουργος δύναμις τών ένλόγω κιόνων «οφείλεται αύτών τών'Αθηναίων Τούρκων, άποδοθείσης είς τήν

κυρίως εις τά ΰπ αυτούς τεΰαμμένα, των αρχαίων κατάρριψιν ταύτην της εισβολής της μετά τινας

στύλων, κυρίως δε των μη ΰποβασταζόντων οίκοδο- ημέρας έ/.ραγείσης πανώλους Επίσης άναφέρε-

μήματα, θεωρουμένων ΰπδ των εγχωρίων Άΰ-η- ται ύπό τ0ΰ Καμποΰρογλου χαί άλλων οτι εις την

ναίων, Χριστιανών και Οθωμανών ως τοπο&ετη- πολύ βραδύτερον, έν ετει 1852, πτώσιν έχ θυέλλης

Μέντων, ΰπδ προγενεστέρων, καταχωσάντων ΰπ έτερου των κιόνων του Όλυμπιείου άπεδόθη ή νο-

αντονς διαφόρους νόσους. "Οσω δε άρχαιότερος δ λέρα του 1854 "'.

στύλος, τόσον και επισημότερος εθεωρείτο». Δια Ή ίερότης δε του δλου αθροίσματος των σωζο-

τούτο, ίτε έν ετει I 759 ό τοτε βοεβοοας τών Άθη- μένων κιόνων τοΰ Όλυμπιείου, δηλοΟται πλην της

νών Τζισταράχις /.χτερριψεν ένα των κιόνων τοΟ ύπ' αύτάς έγερθείσης εκκλησίας τοΟ Άγ. Ίωάν-

Όλυμπιείου, δηλαδή τοΟ Αγίου Ιωάννου ς της νου ύπό του γεγονότος, ό'τι έπί μιας των έν τω ναί-

Κολύνναις, κατακραυγή φοβερά, δυσκόλως περί- σκω περιεχομένων στύλων ήσκήτευσε κατ' άρ/άς

σταλεΤσα, έςηγέρθη έναντίον αΰτοΟ έκ μέρους καϊ ^ Χριστιανός στυλίτης, κατόπιν δέ, έρειπωθέντος

αντώντ»! £·:; τό άλλο μέρος αύτοϋ. "Ασθενής τ·.ς Αλβανός «ριήρ/ετο ή έκτοπισθέντος ύπό των Όθωμανών τοΟ χριστια-

τόν χίον«, οτε τά πρώτον έπεσχέφθην αύτόν, φιλών χαί έναγχαλιζό^Ε- νικοΰ ναίσκου, Τούρκος Χότζας, ου τή; κατοικίας

>ο- αύ-όν Μετά έκαστον κύκλον. χ ν , λ , » * , τ/· / -, 'Τ

· , .. η., •■"ΐι τα ιννη ίπροιθασα και εγω ϋαμπουοογλου Ιστ.

• Ό «.μΚΗΐιιιιΤίΙο. οστι; θέλει να συμμορφωθη προ; την ολην λα- Λ I Γ . ί Ι Γ* ι I

τριί«ν, πληροί ακολουθώ; χάδον ύδατο; έκ κρήνη; ρεούσης παρά τόμ. Β , σ. 293 καϊ ΗοίΠΟΠΐ ϊ. ά.).
το ιερόν- έτερον τοϋτο «ρΛ«ϊκόν χαραχτηρ.στ,χάν^-και ανέρωτα, ^ Αθηναίος Βενιζέλος, έν τώ περϊ ΐδίωτίκΟΟ

δ·" άχανθοίδους άλσους εις γειτονιχόν υψωμ», έφ'ου ύπάρ/ει ξυ/.ινος ^ ' (

φραγμός περιβάλλων μωαμεθανού τινο; άγιου τόν τάφον (ου πλησίον Ρ'·°" των αρχαίων συγγραμματι, διηγείται κατα

υπάρχει ξύλινον χιβωτίδιον δια προσφοράς εις νομίσματα). 'Τπεράνω ~['να πανάρχαΐον άληθώς τρόπον ΟΪ Άθηναϊοΐ πρός

-οϋ κιονοκοάνου τοΰ τάφου τούτου ύπερέκειτο κάχτος αετά ραχών , , -ι -> ~ Α >"?θη "λ ν

οι του «οναχρο , ', . .·»£*»» αποτροπην του μεγάλου λοιαου του 1/σ9 έθεσαν την

διχφόοων /ρωμάτων, κρεμασθέντων εις αυτόν — χατα Λιαν οιαοεο,.- Γ ' ? ' ' 1

(χίνον άρ/αίχον εθος — υπό ασθενών, έλβόντων πρός προσχύνησιν τοΰ παρά τό -υτρατιωτικον νοσοκομεΐον προαναφερθεϊσαν

τάφου. Αύτυς δε ό σαριχοφόρο; χίων αντιπροσωπεύει έν άνεικον,κώ χολόνναν (ε'ΐΧ. 21 καϊ 22) — ής ΟμΟΙΟς καϊ ταύ"
σ/τ'ιια-ι τήν όοατήν παοουσίαν τοΰ θανόντος Αγίου οϋτως, ώστε ε/ο- . ? ■

μεν'ένταϋθα περίεργον άπεικόν.σιν τη; αρχαίας σχέσεως μεταξύ δένδρο- άσημος είναι και 6 μίτα Ομφαλομορφου κεφαλής

λατρεία; και κιονολατρεία;. στυλίσκος ^ της άπ' αύτοΟ όνομασθείσης υπό τον

«'Κν τώ χέντοω τοΰ τάφου ύπάρ/ει όπή,έν η χύνεται τό ύδωρ της ι η , ' 1 , 'Λί ' ϊ ί >

· · · * . " Γ* . ; .'/- , , Γ Λυκαΰηττον πεοι την Αόριανειον οεςααενην συνοι-

ίεράς πηγής ;χ·.γνυόαενον ;ιετα της ιεράς γης. Ε,κ τούτου ο προσχυ- « 1 Γ ~

νητής πίνε·, τρί; (επιτρέπεται νά πίη τις αυτό δια μέσου υφάσματος κίας Κολοννάκΐ (εΙΗ. 24), Ό καϊ είς τά πλάγια

ή-καλύμματος τη; κεφαλής), όφείλει δέ νά /ρίη δ.' αϋτοϋ τρις τό μέ- «χων ^α()εια;. έντομάς, ϊνα μή όλίσθάνωσΐ τάέν-
τ<οπον. ΊΙ πόσις αύτη ε'ναι ή άληθή; αραβική 8θ1ν311, ήτοι «πόσις - . * - > , »- η <> ■

μαί% όυματα των ασθενών — και τρία ετη ρραουτε-

«ΤΗτο νϋν άναγχαΐον νά περιι'λθομεν τρις τόν τάφον. έκάστην φο- ρον, πρός άποτροπήν τοΟ φοβεροΟ θανατίκοΟ τθΟ

ραν άσπαζόμενοι και θίγοντες διά τοϋ μετώπου ^ κεφαλήν και τούς ^ „λχ _άλ[ν χοΜ^. , Τ< ν πβ ■
πόδας αϋτοϋ. Λρα: της κονε<υς του τάφου μοι εοοοη ευβυς χατοπιν 1 ' ι ι '

ίνα θέσ-> αυτήν ΐν τριγ'ονιχώ περιάπτιο χαί φέρω περί τον τρά/ηλον. « λέγει, τοΟ Αγίου Χαραλάμπου 40 μονοστεφα-

Οίωνος έχ /άλικων περιστραφέντων ύπό της παλάμης τοϋ δερβίσου „ ν£ς ^ψχ~ιΆι εζευξαν είς μικρόν άροτρον δΰθ μθ-
ύπεοάνω λίθου έγκοίλου αισίως στραφείς ίπέτρεψε νά προβώμεν εις τήν

θυσίαν. Αυτη δ·'έγένετο έξω τοϋ έπ.τυμβ,Όυ περ.φράγμ.το;, ένθα 6 ίε- « χαράκια οιουμα και έφεραν τρεις γύρους περι

3ίύ; τοϋ λίθου άνέμενε μετά νεαρού χριοΰ. "Ο Αλβανός οδηγός μου α -ήν ^ώραν τής πόλεως, ήν ήθελον νά προφυλά-

έσφαξε, αύτόν. προσεχλήθην δε νά βάψω τής δεξιάς /.ειρος τάν μιχράν (( ? ^ ^ άσθενεΐας, μεθ' Ο,

δχ/.τυλον είς τό αίμα χαι να θιξω το μετο>πον μου δι αυτού. 1 Γ ·' / I Γ~

«Τής θυσίας πέρατωθείσης, χατήλθομεν ίΐς τό ιερόν, ένώ βρονταί « γράψασα'. τά ένόματα 5λων τών ασθενειών, έ'θε-

χεραυνών χατη-ρχοντο διά τής χοιλάδος άπά τοϋ Μελανού όρους. Ήτο (( σχν αύχ^ ε?ς Χέβητα καί μετέβησαν είς τό έχτός

Μ νυν άναγχαΤον να εχ&υ&ϋ τις ενίνμά η ίνα 6 δερβίση; περιβάλβ _ » > Π

,όν !ε9όν χ,οναχα» δλην τ^ν^.α.Έγένετο ή καθιερωμένη προσφορά <( των τειχών της πόλεως τέρμα της απο Πειραιώς

κηρίων, άτινα, ότε ηλθεν ή εσπέρα, ήνάφθησαν κατά γής παρά τόν λί- « είς Αθήνας όδθ0, είς θέσΐν Πλατύ φρέαρ, πλη-
θον. Εί; έκαατον έξ ήμών έδόθησαν τρεϊ; στάχυες κριθής, μερίδιον δέ

τοϋ θυσιασθέντο; /.ριοϋ, — ου τό λοιπόν ελήφθη ύπό τοϋ ιερέως — 1 Καμπούρογλου Ίστορ. τόμ. Β', 293.

ετέθη κατά μέρος διά τό δεϊπνόν μας έν τώ προθαλάμω. "Ενταύθα, 2 Ό ναός τοϋ Άγ. Ιωάννου τής χολόναις, έν έρειπίοι; ήδη,

ύπό τήν αυτήν στέγην μετά τοϋ ίεροΰ λίθου χαί βλέποντες αυτόν διά διακρίνεται έν τϊ] ύπό τοϋ ΗοίΤΙΟΠΐ δημοσιευθείοη μεγάλη έχ τοϋ

τής ανοιχτής θύρας, παρεκλήθημεν νά διέλθωμίν τήν νύχτα, "να αί XVII αιώνος είχόνι τών κιόνων τοϋ ναοΰ τοϋ "Ολυμπίου Διός.

απόρρητοι δυνάμεις, αί όφειλόμεναι είς τήν πνευματιχήν αϋτοϋ δύναμιν, ;{ Τούτον διακρίνει τις χαί είς τάς παρά ΗοίΠΟΠΐ παλαιάς είχόνας

ΐιαπλάσσωσι τά όνειρα ήμών, ώς έν ταϊς ήμέραις τών πατριαρχών». τοϋ "Αδριάνειου υδραγωγείου τών "Αθηνών.
loading ...