Hē En Athēnais Archaiologikē Hetaireia   [Hrsg.]
Archaiologikē ephēmeris: periodikon tēs en Athēnais Archaiologikēs Hetaireias — 1917

Seite: 194
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/aephem1917/0206
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
194 Σουνίου άνασκαφαί' ΰπο Η. Στάη.

Α Ε 1917

κύπτει έκ πολλών αρχιτεκτονικών ϊοιοτήτων αϋτού,
φαίνεται όέ δτι — κ*~ά την γνώμην τοΟ κ. ΠοΓρ-
ίβ)<1 ( ΑII». Μϊί. 1884 336) — ούδέποτε είχεν εν-
τελώς άποπερατωθη, ώ; μαρτυρεί το άνεπεζέργα-
στον τών κιόνων αυτού. Εάν λοιπόν ο ναοί ούτο;,
εις δν πάντως τά αγάλματα ταΟτα ανήκον, όέν
είχεν έντελώ; άποπερατωθϊ] κατά τα Πεοσικά, βε-
βαίως ή έναρςις της κτίσεως αύτοΟ δεν άπεΐ/εν του
τέλους του Ι>ου πΧ αιώνος. Βεβαίως δέ και τα
χγάλματα ταύτα δεν προηγήθησαν της άνοικοδο-
μής του ναού. Καταλήγομεν, κατ άκολουΟίαν, εί;
το αυτό χρονολογικών συμπέρασμα εί; ο κατελή-
;αμεν και οιά τών παρατηρήσεων ήμών επί τή;
ϊοιαζούσης τεχνοτροπίας των άγαλμάτων, ήτοι το
τέλος του 6ου πΧ αιώνος ·.

".4Λλα μαρμάρινα άρχαϊκά ευρήματα
έν τω Ποαειδωνίω τεμένει.

Πλην των ανωτέρω κούρων ευρέθησαν και άλλα
μικρά πλαστικά έργα τή; άρχαϊκής χρονικής πε-
οιόδου. Γούτων τα μνείας όπωςδηποτε χρηζοντα
είσ'; τά έ;ή;. I) Τεμάχιον άναγλύφου (ύψ. Ο 1*2
-λ. 015) προστϋπου (ΡΙαβΙΐΓθΙίθί) άπεσπασμένου
ε; δλοκλήοου του έδάφους αυτού, είκονίζον δέ το
στήθος, άπο του λαιμού μέχρις όσφύος, γυναικεία;
κορφής ρερούσης χιτώνα έζωσμένον κατά την
όσούν καϊ έ'ςωμον. II μορφή είχε στάσιν περίπου
χντωπήν καϊ τον σωζόμενου άριστερΌν βραχίονα
κεκαμμένον κατα τον αγκώνα, του πήχεως περι-
βάλλοντος το περί την ζώνην τμήμα του σώματος.
Το άνάγλυΦον έκ μαρμάρου λευκοΟ πεποιημένον,
είνε επιυιελώ; είργασμένον, άςιον οέ λόγου, διότι,
πιθανώτατα προερ/εται εκ μετόπη; τ'.νός ή ζωφόρου
μάλλον του πώρινου ναού ιπρ'ί καϊ Πρακτ. Α Κ

1 11£-ατουντε; τά; επί τΛν ΚίύΜον Ιουνίου /.αϊ του ιν τ»··
Μουσίί'.) ίχτί'ίίντυ; πα^αττ,οησί·.; ί,α';>ν ΤΧ&Χίμον Οεωροϋυιΐν ν» Π*ρά-
ζ/ι.ι'ϋι π/.ήν τοιν ανι ΐν*γραβο;«νη·ν Μ* τά; ίξή"; λΐΧτ·μΙβΙΟ?ΐρ·<
ί'.ιατάσει; τοΰ εν Άθήνι;; ζολοίσοϋ.

*Ύψ. άπό του μίτιήκον, η άχο'.ίε'στερον, άπο τη; ηπ' ϊυτοϋ τιι-
νϊΐ(|^-/0(ς 0|Μρ«λ·ΐ Ια. Ο 14, άπο όώ*αλο3 |ΐ4χρΐ{ ϊ/.θ">ν -οδών 1μ.
0 81. ιπό όμφ·λο6 ;α='/ρι γόνατο; 0 93 ά-ό τούτου ;λ ; / ο ι -"ίων 0 88-
Μτ,/.ο; ,ίρι\ιΛ/γ. /ειοιον 1 23. Πλ. όΐϊύο; 0 43, 5ψ. Μφ«λ*{<
0 39. Άχό ιατώκονιΐ; πών,.,ν» 0 29· άπο Ι«ρον ρινό( π'·>γ<ονο;

014. Μηχο; οφθαλμού Ο 10 -λ. 004",. ΣϊόρΛΤο; 009 5ψ. &τ.....

Ο 16 ά-ό ζανΟοϋ όιθαλ. ΐί{ -.·> Οϊί Ο 18.

Ιί'ΟίΙ 117). II εικασία ήμών αύτη στηρίζεται εις
τα; πιθανάς διαστάσει; τού όλου άναγλύβου καϊ
κυρίως ε;; την τεχνοτροπίαν αυτού, άναγομένην
ασφαλώς εις του; χρόνους της άνοικοδομής του
ύπο τών Περσών καταστραφέντος ναου

2) I εμάχιον αναθηματικού άναγλύφου ΐυψ. <· 18
πλ. 030) σώζον τό κάτω τού σίόματος, άπό τών
σκελών, Ουο γυμνών ανορων εν κινήσει, όοηγουντων
εις Ουσίαν πιθανώς, κατοικίδιον '^ώον (κριόν;) οδτι-
νος σώζονται τά οπίσθια μετά της ούρας. Τών ουο
τούτων άνορών ό προηγούμενο; ε-ίνε προφανώς
έλάσσων τά; διαστάσεις του σώματο; ή ό μετ αυ-
τόν, όστις πιθανώς εικονίζε; ίκέτην τίνα. Το εογον
εινε επιμεΛοΟς καϊ λεπτής εργασίας προϊόν, χρχαϊ-
κης οε τεχνοτροπίας ίκανώ; προηγμένη;.

Αρχαϊκά μικροτεχνήματα ενρε&έντα
έν τω Ποαειδωνίω τεμένει.

ι.-1; ανωτέρω εςεΟεσααεν, έν τιν. γωνία της άνα-
τολικομεσημβρινής άκρα; τού τεμένους |σ/εό. Ι>)
καϊ εςωθεν τού πολυγωνικού τείχους άπεκαλύφθη
μικρό; λάκκος, ήτοι βόθρος, περιέ/ων, ώς συνή-
θως, απορρίμματα άχρήστων αναθημάτων. Γά έν
αϋτώ γενόμενα ευρήματα (πρβ Πρακτικά Ι(.)(·/
18"]) αποτελούνται έκ μικρών αντικειμένων, όια-
50οου ύλης, οίον /αλκών εργαλείων και οπ/ων (βε-
λών κυρίως), /αλκών ειδωλίων και κοσμημάτων,
υιικοών ά*'"'εί(ον, πήλινων πινάκων και ειδωλίων,
σκαραβαίων και ψηφίδων αιγυπτιακή; προελεύσεως
ή άπου,ιμήσεως, λίθων διάτρητων μετά γλυβών
κ. τ. τ.

Τών χαλκών ευρημάτων τού βόθρου τούτου
παρένομεν ^είκ. 7^), ίκλογήν, παραιτούμενοι τή;
καθ' εκαστον αυτών περιγραφής, ω; μή αναγκαία;
Μόνον περί τού έν τώ μέσω τή; εικόνος χαλκοΟ
ειδωλίου δπλίτου ι;) δέον νά σημειώσωμεν τά έ;ή;:
έ/ει τούτο όψο; Ο,Ο'Ϊ μ. και φέρε·, όπισθεν κρικον
προς άνάρτησιν άπο σκεύους τινός. Φέρει κωνικον
κάλυμμα τη; κεφαλή;, ώ; τινα των αρχαϊκών ει-
δωλίων τή; Ακροπόλεως, των έν τη περσική επι-
λύσει ευρεθέντων (πρβ Οβ ΚΐάάβΓ: Ηι· «Ιβ ΙΆοΓορ.
άοιθ. 741) και περί την όσ-ρύν -λατύ οιάζωμα,
ου/ι ω; το των μυκηναϊκών. Αι χείρες και οι πό-
δες του αγαλματίου όεν έ/ουσι τ^,ν κατα φύσιν
loading ...