Hē En Athēnais Archaiologikē Hetaireia   [Hrsg.]
Archaiologikē ephēmeris: periodikon tēs en Athēnais Archaiologikēs Hetaireias — 1917

Seite: 200
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/aephem1917/0212
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
200 Σουνίου άνασκαφαί ύ.ττο Β. Στάη.

κοΟ σχήματος, μετ έμβόλου προς στερέωσιν έπΐ
βάθρου, άνάγλυφον, μεταγενεστέρων χρόνων και
ατελούς εργασίας, άΗιον οέ λόγου ού μόνον διά
τ/ν -αράοο:ον αύτοΟ παράστασιν, άλλα και διά
τήν θέσιν και τον τρόπον καθ ον ιόρυτο το πάλαι '.
ί.'; άνωτέρω έζεθέσαμεν το άνάγλυφον ευρέθη έν
οϊκίσκω τινι έλληνορωμαϊχών νρόνων κατά το
άκρότατον δυτικόν τμήμα του φρουρίου (ίδ. σ/εο.
Λ . Εκείτο οέ εν τώ υιέσω μικροΟ δωματίου και
έμπροσθεν πήλινης λεκάνη; εύμεγέθους. ιό άνά-
γλυφον εϊ^εν έκπεσε ι του παρακειμένου βάθρου
αυτού, άλλα προφανώς ήτο αρχικώς ίδρυμένον
έκεϊ ενθα ευρέθη και άπετέλει το προστατευτι-
κών, ούτω; ειπείν, «εικόνισμα» τη; οικίας, 5πως
/.αϊ τά νυν τούτο εθος. Ι ό πράγμα οέν είναι πρω-
τοφανές, ο'.ότ'. καΐ έκ θήρας και εκ Δήλου και
άλλων μερών αναφέρονται σχετικά ευρήματα, γε-
νόμενα έν ίδιωτικοΐς άρ-/αίο'.; οίκοι; *. Οπωσδή-
ποτε το σπάνιον του πράγματος χρήζει μνεία;.

Έν τετραγώνω πλαισίω (0,19x0,20) εικο-
νίζεται γυνή όρθια, φέρουσα ποδήρη νιτώνα έζω-
σαένον κατά την οσ^ϋν και ίαάτ'.ον άπό του αρι-
στείου ώαου δπισθεν καταττί-τον, στηρίζουσα όέ
την οε;ιάν έπΐ κίονος κα'; κρατοΟσα επί του άρι-
στεροΟ δρανίονός υ,'.κοόν παΐδα. Παοά τού; πό-

Γ Γ Γ Λ. 1 1 ι

δας αυτή; κατοικίδιον πτηνόν, πιθανώς νήσσα. Ιό
εοατ,ο; του άναγλύφου είνε τραχύ καΐ άνώμα-
λον, ώσανεί ήτο άνεπεςέργαστον, αλλά πιθανόν
να παρέμεινεν ούτως ίνα ύποδηλοΟται τό περιβάλ-
λον τήν μορφήν ώς τ; σπηλαιοειδβς ένδιαίτημα.
' Ιπωςδήποτε ή λεπτομέρεια αύτη μένει εντελώς
άσα^ή;. Ί ό έργον είνε άλλως τε τόσον άμελοΟς
εργασίας, έντελώ; χειρωνακτικής, ώστε οέν χρήζει
καν του κόπου μείζονος περί αΰτου' λόγου,
προς τήν -χράστασ'.ν μόνον αϋτοΰ οέον νά εΓπωμεν
κα'; ήμεΐ; γνώμην. Ο συνάδελφος κ. Σοορώνο; έν
πραγματεία αυτού δημοσιευθείση έν τώ περιοδικώ

1 Πρβ. Πρ«χτιχ« Λ. Κ. 193 ί. 14.

2 Πρβ Τΐιβπι Ιιίό ΗίΙΙβΓ ν ο 11 βιιβΓίίιι^ϋΐι ζαί λνίΐκ^.
3°5 Το;.ιο; τελ. 163 ζαί 173 ζα: έ;. ΤΙ αναφερόμενα ω< έν ο'.'ζοι;
Ευρεθέντα αγαλμάτια Ά<ρροδ(τ«κ, Αρτέμιδος, ΊΙραχλέου;, Τύνης
ζτλ. πιθανόν να ;λϊ, ηβ«ν πάντα λατρευτικά η προιτατευτιζά. <'·>; ζα·
τα εν Λν.'ο, άλλα μάλλον όεαζο^αητιζά (ώ; λ ν-, το έν τώ Έ&ν.
Μουσεί'ο ή'οη ο.ίταίερΟεν βύμίΕλβγμα Άφροοίτ/,; ζχ·. Μανός), άναυ.-
ϊιίόλο,; οαη>; ϋττηρ/ον ζαί λατρευτιζά το'.αϋτχ. ό»; μαρτυροΰΐι ζαί ο!
ευρεθέντες έν αύτοϊς β'ομοί. Ίί συνήθεια οε χύτη /ρονολογείται ά-ό
τ»ον έλλτ,νορί.>υ.α!ζ'ον /ρόν-,ν.

τούτω (ΑΕ Ι'-'Ι / ο-ε/.. 78) έκφράζει τήν γνώμην,
την πεποίθησιν μάλλον, δτι ή εικονιζόμενη μορφή
είνε ή Ηπιόνη και ό ύπ αυτή; κρατούμενο; παΐ;
ό Ιανίσκο;. Στηρίζει οέ τήν γνώμην του ταύτην
κυρίως έπϊ τοΟ παρακολουθοΟντος αυτήν -τηνού
— τή; νήσσης' — συμβόλου τή; συζύγου τού
Ασκληπιού. Λέν συμφωνοΟμεν όμως ήμεϊς προς
τήν γνώμην ταύτην, οιότ'. ούδαμοΟ, όσον ήμΐν
γνωστόν, είκονίσθη ποτέ μόνη, ώ; αυτοτελή; θεά
και αύθύπαρκτος, ή σύζυγος τού ΑσκληπιοΟ, ή
παριστάμενη πάντοτε μετά τού θεού τούτου και
της λοιπή; άκολουθίας του, ήτοι τού; Ασκληπιά-
δας και τήν Γγιείαν. Ιΐμεϊ; μάλλον έρμηνεύομεν
τήν εικόνα ώ; Τύχην κρατούσαν τον Πλούτον, ώς
εικονίζεται αύτη σχεδόν άπαραλλάκτως, ώ; βλέ-
πει τ·.; και έττΐ τού συνημμένου σκιαγραφήματος
(είκ. 12α) Ί~\ τού κυλινδρικοΟ μνημείου του ήμε-

/:'«:

τέρου Μουσείου, τού έκ Μήλου προερχομένου (πρβ
βιββΐ άρθ.586-7. Μουσ. άρΟ. 1744 κα· ΜβΓΪ)ΓΘ8

1 ΊΙ /ηνος ζατα τον χ. Σβορβνον,
loading ...