Hē En Athēnais Archaiologikē Hetaireia   [Hrsg.]
Archaiologikē ephēmeris: periodikon tēs en Athēnais Archaiologikēs Hetaireias — 1919

Seite: 53
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/aephem1919/0065
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
Λ Ε 1019

11· [έ]ξεπονήοατο· πρβ ΑΕ 1911 66 9 εργα
έπονεϊτο ΑΙΙβη ΡΑ8 1888 ι3ΐ), Ι« I 423

τ/ιντρον έξηργύάξατο (περί του εργάζομαι πρβ ΑΑ

1916η 69» Α Ε 1918ιο8*2_*, Οτονηοή^ 203).

13; έ'ύοκ'· το μέτρον απαιτεί έ'(5ωκ .

1ΰ· υιός του 1 ε' ή άνάγνωαπς τοϋ' ι>ίύ? εΐνε ρε-
βαία, τό οέ μετά τοΰτο άναπληρΟΟταί μάλλον
τοϋ[<5 ε, ήγουν του Απόλλωνος (πρβ. στ. Η).

16· άπαντα { = άπαν&') ύγίειαν πρβ Λ/ΖβΗ ΡΑ8
^ΗΗΐίβχ,ι, ΜβώΙβ>·/ιαηβ ΟΑΙ § 24 σ. 69/0 και ο-.
XIII, εννέα [=εννέ') ετών — σωφροσνν>]ν δε '=δ')

1 2 12

ήοκι/σα [ = ήσκηο") ελιπον δε (=<5';) εϋκλειαν ΑΕ

3 4 5

1910β5/6> εργα(=εργ') έπονεΐτο ά. περίτοϋ" στ. 1.1.

19/20. μετά τήν λέςιν αναβαίνει ΰτ:άρ/ει κοί-
λωμα φυσικον καταλχμβάνον ύψος ίσον ουσΐ στί-
χο:ς και πλέον, όπερ ΰ~ερ-ηοήσας ό χαράκτης
έγραψε μετ' χυτό ευθύς ί^ΰεεε Πανί.

21 · [Αάχ]ο[ς]· πρβ Ι)Γ 549ο {^νοίψαίί Μη
1918415) μοίρης λά^ις— Μξις σπλάγχνων^ (περί

του /«|ίςπρβϋΐ54955.632 5313σ.531 θ317σ.δ34·
-ερ'ι του εν ΌΙ 5495 Όναάδης -τάδαι — ρβ χΰτ.
σ. 632, ΒΙ 5342 σ. 542, ΗίΙΙο'λΚ 1914 ΐ33β).

Αμοότερχι χί έπιγραφαΐ είναι Λίαν σπουοχΐχι,
ή μεν πρώτη οϋ μόνον οιά τήν /ρονολογικήν αυτής
άςίχν, αναγόμενη ει; τον -Χ Ε' αιώνα, άλλα και
οιά τάς εν αύτη άπχντώσκς άκχτανοήτους λέςεις
θρησκευτικής ίσως χρήσεως, ανήκουσας αναμφι-
βόλως ε;.ς άρχαιοτάτην άκχτέργκστον Πελασγικήν
γλώσσχν (προστιΟέμεΟα οτι τα γράμματα είσιν
ευμεγέθη και ευανάγνωστα, οϋοέν ο' ελλείπει εν
τή έζιγρα^η, διότι οεςιά ύ-χρχει χώρος μέχρι
050 επί του βράχου, έχων επιφάνειαν όμαλήν),
ή δε οευτέρχ ώς-εριέχουσχ υμνον εις θεούς, ήρωας

κα'ί Νυμφας, ολίγας οέ μόνον έ'χομεν έπιγραφας
έμμετρους, περιέχουσας ύμνους εις θεούς.

Ό Παντάλκης, Φαρσάλιος, ώς φαίνεται, άνέ-
θηκε το άντρον κατά τον πΧ Ε' αιώνα" κατά τον
110ν στί/ον έ'ρΰτευσε τον περί το άντρον χώρον
οιά οένορων «και έίξεπονήσατο χεροσίν », ήτοε
οιά τών αΰτοϋ' χειρών, έκόσμησε οέ το άντρον οιά
πινάκων και αγαλμάτων και πολλών οώρων.

Ό ΙΙαντάλκης ώς Φαρσάλιος οέν έουνατο με-
ταςύ τών έν τώ άντρω τιμωμένων θεών και ηρώων
και Νυμφών νά παραλίπη τήν λατρείαν του Χί-
ρωνος, οιότι πρώτον μέν ή λατρεία του Χίρωνος
ιδιάζει άντροις και άπροσίτοις ορεσι και βρά^οις
ιφηρσιν δρεοκώοις), έπειτα οί Φαρσάλιοι έσεμνύ-
νοντο ώς απόγονοι του Άχιλλέως, ού διδάσκαλος
ΰττήρςεν ο Χίρων, φημιζόμενος ώς σοφός και αοι-
δός και παρά τοις άρχαίοις συγγραφεΰσι και έν
στίχω 18^ της έμμετρου επιγραφής. Επομένως
οί ποιήσαντες το έ~ίγραμμα ήΟέλησαν νά έπεξη-
γήσωσι τοις συγχρόνοις και μεταγενεστέροις τά
κατά τον Παντάλκη κα'ι τήν λατρείαν τών έν τώ
άντρω τούτω τιμωμένων θεών τε και ηρώων.

Ιο ο' άντρον αρκούντως εύρϋ και επίμηκες πε-
ριέχει έπίχωσιν ίκανήν, άνασκαπτόμενον οέ Οά
αποκάλυψη ήμΐν ευρήματα σπουδαία, ίσως οέ και
παλαιοντολογικά, ώς ες άλλων άντρων πεοιενόν-
των έπιχώσεις εικάζεται.

Προ του άντρου κείνται κατά τε τήν είσοοον
και τήν κατωφέρειαν σποράοην άποτμήματα κερά-
μων και όστρακα αγγείων.

Έν Αθήναις.

Νικόλαος Ί. Γιαννόπουλος.
loading ...