Hē En Athēnais Archaiologikē Hetaireia   [Hrsg.]
Archaiologikē ephēmeris: periodikon tēs en Athēnais Archaiologikēs Hetaireias — 1920

Seite: 94
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/aephem1920/0104
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
94 Σ. Παπασπνρίδου Κότυλος.

Α Ε 1920·

1 (προσϋ·ία οψις): νεανίας τρέχων.

στη ρ ίο 0 του Βρύγου καΐ οτι είναι μάλιστα έκ του χει άρκετά της οφρύος* δεν είδεν' ό'μως οτι ενεκχ

άρχαιοτάτων προϊόντων του, δεν ούναται, νομί- της μικρότητος της μορφής, δεν θά ειχε τον άπαι-

ζω, να άμφισβητηθή, άφοΟ ουδέν το μή Βρύ- τούμενον χώρον προς τούτο και οΰτως, εντελώς

γειον ευρίσκεται εις αυτό. παρά φύσιν, ό οφθαλμός ευρίσκεται επί του αύτοΟ-

Καί πρώτον ή παράστασις του σώματος εντελώς σχεοόν εφ οΰ·καΙ οί ρώθωνες έπιπέδου.

κατά τόν άρχαϊκόν τρόπον, με τό στήθος κατενώ- Η ρις, ελαφρώς έξέχουσα άπό τήν ευθείαν τσυ

πιον, τήν δε κεφαλήν και τούς πόδας έκ του πλα- μετώπου, είναι λεπτή,ή δέ εσωτερική αύτής γραμ-

γίου, άπαντα συνηθέστατα επί τών αγγείων του υ-η ή οηλουσα τούς ρώθωνας έ'χει παραλειφθή' τά

Βρύγου, όστις, άν και προοδευτικώτερος του Ευ- ουο τελευταία συντελούν ώστε νά στερηται εν-

φρονίου, δεν κατορθώνει, ιδίως εις τά πρώτα του μέρει τό πρόσωπον της δυνάμεως καΐ νευρικότητος,

εργα ν' απαλλαγή ώρισμένων συμβατικών τρόπων άς κυρίως δίδουσιν αί παχεΐαι ρίνες, αί ιδιάζουσας

έκφράσεως. Άρκεΐ νά παρατηρήσωμεν τήν "Ηραν εις τάς Βρυγείους μορφάς, πιθανώς δέ οφείλεται-.,

και τήν Ήβην τάς προσβαλλομένας υπό τών Σα- τοΰτο εις τό οτι ενταύθα πρόκειται περί πολύ νεανι-

τύρων, Ρθίτοί; Χ σ. 563 ΡοΙΙίθΓ, «ϋοιιπδ» σ.15. κής μορφής, καθόσον μόνον είς τάς τοιαύτας δίδει

ίνα πεισθώμεν 5τι Ό μ'.τά της στεφάνης νεανίας ει- ενίοτε Ό Βρύγος ρίνα λεπτήν (πρβλ. Άστυάνακτα.

ναι άδελφός των. Έπειτα τά άδρά χαρακτηριστικά λν. V. Ταί. IV. — Ρθίτοί Χ πίν. XII. και τήν παι-

τοΟ προσώπου μέ τό έξωγκωμένον κάτω χείλος είναι δίσκην του έσωτερικου μιας κύλικος Ρ.Κ. πίν.

τά τυπικά επί τών αγγείων του Βρύγου. Ό οφθαλμός 50 ΡθιτοΙ; Χ πίν. XII και XIII).

παρίσταται ώς συνήθως, με τήν έσωτερικήν γω- Άλλά δέν είναι όλιγώτερον ένδεικτικόν της προ-

νίαν κλειστήν και τήν κόρην ολίγον περαιτέρω τοΟ ελεύσεως του ημετέρου αγγείου τό ίμάτιον του·

μέσου, άποδιδομένην δέ διά μικράς μαύρης στιγ- νεανίου ό'περ δέν έ'χει μόνον τήν τυπικήν Βρύγειον

μής. Ώς έ'λλειψις δύναται νά χαρακτηρισθή τό παρυφήν, άλλά και τά κυρίως χαρακτηριστικά μέ-

ότι ενταύθα ό οφθαλμός ευρίσκεται ολίγον κατω- λανα στίγματα. Και είναι μέν αληθές ό'τιτάστίγ-

τέρω του δέοντος. Τούτο δέν συμβαίνει συχνά είς ματα ταύτα ό τεχνίτης ημών συνηθέστερον προ-

τάς μορφάς του εργαστηρίου τούτου και άσφαλώς τιμα νά τά σκορπίζη άνά εν εις τό ίμάτιον, άπαν-

θά έ'γεινε κατά λάθος. Ό τεχνίτης δηλαδή, πρώ- τα ό'μως άρκετά συχνά και Ό τρόπος ούτος, της:

τον θά έζωγράφησε τήν όφρΐίν καθ προκειμένου κατ'ευθείας γραμμάς διατάξεως αυτών. Διά νάμή^

νά παραστήση κατόπιν τόν όφθαλμόν, θά ηθέλησε μεταχειρισθώ παρά αγγεία φέροντα τήν ύπογρα-

νά έφαρμόση τήν συνήθειάν του καθ'ήν ούτος άπέ- φήν τοΟ Βρύγου, αρκούμαι νά άναφέρω τό ίμάτιον>
loading ...