Hē En Athēnais Archaiologikē Hetaireia   [Hrsg.]
Archaiologikē ephēmeris: periodikon tēs en Athēnais Archaiologikēs Hetaireias — 1920

Seite: 95
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/aephem1920/0105
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
-αε ΐ92θ Σ. Παπασπνρίδον Κότνλος. 95

τουΠριάμου,της Πολυξένη; καιτης λεγομένης Κασ- ξιά, ένψ την κεφαλήν στρέφει άντιθέτως. Τά χα-

σάνδρας έπι της περίφημου κύλικος αύτοΟ της παρι- ρακτηριστικά των προσώπων είναι τόσον όμοια

στώσης την Ιλίου Πέρσιν(Ε.Ε. πίν. 25.—ΡθγγοΙ προς τά του ημετέρου νέου, ώστε, άν εις τον Γα-

Χ πίν. XII και XIII). Άλλα και εις άλλο γνωστόν νυμήδη προστεθή το κάνιστρον μετά των δπωρι-

άγγεΐον αύτου, την κύλικα μέ την παράστασιν του κών και διαταχθή ολίγον διαφόρως το ίμάτιον

-.κώμου, δύο πρόσωπα φέρουν ίμάτιον μέ όμοια (ό'περ σημειωτέον δ'τι φέρει δμοια στίγματα), θά

στίγματα. (Ρ.Κ. πίν. 25. —ΡθγγοΙ; Χ. σ. 566-7). έχωμεν δύο παραστάσεις έντελώς όμοιας. Τό άγ-

Άπορίας άξιον είναι πώς τεχνίτης της δεξιότη- γεΐον της Βοστώνης κκτ' ευτυχή σύμπτωσιν έ'χει
τος του «ζωγράφου του Βρύγου» δεν παρέστησε εχει άποδοθή μετά βεβαιότητος εις τον Βρύγον
το ίμάτιον νά άκολουθή την κίνησιν τοΗ σώματος υπό του Βθαζ1βγ (ναδθΒ ΐη Αιηβποα ε'ικ. 57). και
Όποτε θά έπρεπε νά εύρίσκετο δλίγον άριστερώτε- ούοέν περισσόσερον εχω νά προσθέσω έγώ.
ρον. Επειδή εις άλλα Βρύγεια άγγεΐα δέν άπαντα Ή δρμητική κίνησις και ή ζωή, αίτινες έμφυ-
τη ελλειψις αύτη, πρέπει αρά γε νά υποθέσωμεν δτι χώνουν τον έφηβον τούτον είναι μία έτι ένδειξιςό'τι
Οφείλεται τούτο ε'ις τήν άπειρίαν των πρώτων βη- έκ των χειρών του άνωτέρω τεχνίτου έξήλθε το άγ-
μάτωντου, ή δτι σκοπίμως απέφυγε νά άποδώσ-^ γεϊον ημών. Δέν χρειάζεται πολλή σκέψις ίνα πει-
τήν φυσικήν κίνησιν, ίνα μή άποκρυβή το ίμάτιον σθή τις δ'τι Ό πλήρης ζωής έφηβος δ μετά του
ύπο του σώματος και έκλειψη τοιουτοτρόπως ή δι τροχοΟ είναι δ προάγγελος της άγριας «Ιλίου
-αύτου παρεχομένη έντύπωσις; Πέρσιος», ό'που, εις τάς τραγικάς μορφάς τοΟ

Τά έν τω κανίστρω οπωρικά είναι συμβατικώς Πριάμου και της Ανδρομάχης κατώρθί,υσεν δ

■δεδηλωμένα και δέν είναι εύ'κολον νά μαντεύση τις Βρύγος νά δώση ένα συμβολισμόν της υπέρτατης

το είδός των. Δια νά δώση δμως ποιάν τινα ποι- ανθρωπινής τραγικότητος. Παρ' δλαομως τάκοινά

κιλίαν και ζωηρότητα δ τεχνίτης, τρία μέν παρέ- ταύτα σημεία πολλή άπόστασις χωρίζει το ήμέ-

στησε μόνον δια περιγράμματος τά δέ έτερα τρία τερον άγγεΐον άπό το κορύφωμα εκείνο της Βρυ-

Ιπλήρωσεν ιώδους χρώματος. Η τεχνοτροπία γείου τέχνης. Ενταύθα εχομεν περισσότερον φα-

αυτη μας ενθυμίζει τά έρυθρόμορφα άγγεΐα της νερά τά ί'χνη του αρχαϊσμού και τοΰτο ακριβώς

παρακμής, άν και εις αυτά γίνεται μάλλον χρή- αποτελεί τήν ίδιαιτέραν χάριν του. Ο «καλός» δ

•σις λευκού νρώαατο; προκειμένου πεοί καοπών, τοένων μετά του τοονου και τών οπωρικών είναι

καθώς και μερικάς λευκά; ληκύθου;, τά; έχούσα; μέν προάγγελο; του Πριάμου, αλλά κείται πλησιέ-

κιτρινόχρουν έπιφάνειαν και λευκόν χρώμα έπιτε- στερον προ; τον 'Επίκτητον, του δποίου Ό τεχνί-

θειμένον έπι τών γυμνών μερών τών γυναικών (7?ΐ- τη; ήμών, δτε ήτο νέο;, θά ήγάπησε τά; φωτεινά;

νζίβν λνθΪ88§ταηάί§θ Ι^θΙίΥίΙίθη Τβ£. 8 και λήκυ- και αθώα; εαρινά; μορφά; και εξ αυτών ένε-

θοι ΈθνικοΟ Μουσείου ύπ'άριθ. 1912, 1913) Εις πνεύσθη κατά τά πρώτα αύτου βήματα. Ή

τάς ωραίας Άττικάς ληκύθους τάς έχουσας γαλα- μόνη διαφορά έγκειται εις το ότι δ Επίκτητος

κτόχρουν τήν έπιφάνειαν έπικρατεΐ δ τρόπος της δια «άνήκει εί; ένα κόσμον δ'που πάθο; και λύπη ήσαν

■περιγράμματος δηλώσεω; τών δπωρικών, άν και άγνωστα» (Βθ&ζΙθ^, έ'.ά.σ. 18) ένώ δ Βρύγος, ώς

•δέν λείπουν έντελώς παραδείγματα ώς το του άγ- άκμάσας περί τά Μηδικά, δέν ήτο δυνατόν ή νά

γείου. (τοιαύτη ή λήκυθος του ΈθνικοΟ Μουσείου δώση εις τά έργα του τήν άπήχησιν της έντάσεως

ϋπ' αριθ. 1778). και πάλης, αίτινε; έπλήρωσαν τήν γενεάν του.

Φαίνεται δ'τι το θέμα του μετά τροχού τρέχον- Β') (είκ. 2^). Ενταύθα δέν έκοπίασεν δ άγγειο-

τος παιοός δέν έπραγματεύθη άπαξ μόνον δ Βρύ- γράφος διά νά εύ'ρη θέμα δι'ού νά πληρώση τήν οψιν

γος' εις τήν Βοστώνην υπάρχει άγγεΐον φέρονπαρά- ταύτην του αγγείου. Του ήρκεσε νά είκονίση ίμα-

στασιν, ής τό ήμισυ είναι δμοιότατον προς τήν τιοφόρον άνδρα, έξ εκείνων ους καθ' ήμέραν θά

προς τήν προ ήμών τοιαύτην. Εικονίζεται δ Ζευς έβλεπε νά κυκλοφορώσιν εις τήν άγοράν, τάς παλαί-

διώκων τον Γανυμήδη, δ'στις, άκριβώς δ'πως δ νέος στρας και τά γυμνάσια και άπο τους δποίους είνα'

της είκ. 1, κρατεί τροχόν καί τρέχει προς τάδε- πλήρης ή Αττική αγγειογραφία.
loading ...