Hē En Athēnais Archaiologikē Hetaireia   [Hrsg.]
Archaiologikē ephēmeris: periodikon tēs en Athēnais Archaiologikēs Hetaireias — 1921

Seite: 2
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/aephem1921/0009
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
Α Ε |«2{

εύθυς άπ' αρχής σφαλεράν οίον. Επειδή δηλονότι
οί λίθοι της έπιγραφής ταύτη: ευρέθησαν συνέντε-
τειχισμένοι εν μεταγενέστερα) ριυμαϊκώ κτίσματα
δμοΟ μετά τεσσάρων άλλων ένεπιγράφων λίθων,
ών αί έπιγραφαι ανάγονται προφανώς είς την
Άχαϊκήν Συμπολιτείαν,και επειδή εν τη επιγραφή
3* ήτις ευρέθη εν Έπιδαύρω, πόλει άνηκούση
άπό του 242 π.Χ. εις τήν Άχαϊκήν Συμπολι-
τείαν, άπαντα ή λέξις Αχαιοί, έςήγαγεν όΚαβ-
βαδι'ας άμέσιυς το συμπέρασμα 6'τι ή επιγραφή
ανάγεται εις τήν Άχαϊκήν Συμπολιτείαν (σ. 136),
καϊ οτι αποτελεί ψήφισμα ή νόμον αυτής, δι οΰ
καθορίζονται αί σχέσεις της Συμπολιτείας ταύτης
πρΌς συμμάχους μή βασιλευομένους και συμμά-
χους βασιλείς, θέσας δέ ούτιο α ρποπ τήν βάσιν
της έρεύνης αύτου έν τη Αχαϊκή Συμπολιτεία,
προσεπάΟησε συμφώνως προς τήν βάσιν ταύτην
να έρμηνεύση πάσας τάς λεπτομέρειας της επιγρα-
φής. Άλλ οτι όμως ή βάσις αύτη δεν είναι ορθή
καϊ στερεά, δεικνύουσιν αί δυσχέρειαι, εις άς ανά
παν βήμα προσκρούει ό εκδότης έν τή ερμηνεία
αύτου, και ή προφανής στενοχίορία εις ήν ευρί-
σκεται, προσπαΟών νά οίκονομήση και νά λύση
τάς δυσχέρειας ταύτας δια τολμηροτάτων και
ενίοτε άσυμβι3άστο)ν προς τά πράγματα ισχυ-
ρισμών.

Ούτο) π.χ, παρατηρών 6Καββαδίας ασυμφωνίας
διατάξεων τίνων τοΟ νόμου τούτου των Αχαιών,
ώς αποκαλεί τήν επιγραφήν 1, ιτρός σαφείς και
£ητάς ειδήσεις του Πολυβίου περι της Αχαϊκής
Συμπολιτείας, λέγει (σ. 139,2) οτι «προς έςήγησιν
τοιούτων ασυμφωνιών δέον νά εχωμεν όπ' όψει οτι
πολλάκις μετεβλήΟησαν και ετροποποιήθησαν οί
νόμοι της Συμπολιτείας». Αναφερών δέ τρεις περι-
πτώσεις, καθ άς #ά έγένοντο, ώς υποθέτει, τρο-
ποποιήσεις, στηρίζει ταύτας εις άπλήν ύπόΟεσιν,
νωρίς νά παοαθέττι άπολύτω; ουδέν τεκαήοιον πι-
στοποιοΟν ταύτας.

Μεγαλυτέραν στενοχωρίαν αισθάνεται ό έκδοτης
προκειμένου περι του «σννεδρίον», όπερ συχνά
αναφέρεται -ν τή επιγραφή. Γαυτίζων δηλονότι

1 Νομον ιών Λ^αΐ'ϋν αποκαλεί και -/Λρχκτ^οί^ει τήν προκειμέ-
μένην επιγραφήν ό Καββαδία; και έν Πρακτικοί; τή; Άρχαιολογι
αής 'Γ.ται,είαζ 1918 σ. 31 και έν,τώ γαλλοορώνω περιορίζω Σ\4βνο-
ροΐβ τ. 1. σ 8 κ. έ.

τό συνέδρων της έπιγραφής προς τήν συνέλευσιν
τών Αχαιών, τήν όνομαζομένην παρά Πολυβίω
σύνοδον ή βουλην ή ά^ορώ' και ούγκλψον ή εκ-
κλησίαν, λέγει (σ. 141) ότι «άσάφεια μεγάλη και
σύγχυσις επικρατεί παρά Πολυβίω διότι προς δή-
λωσιν τών συνελεύσεων τών Αχαιών ποιείται ό
συγγραφεύς χρήσιν και άλλων εκφράσεων». 'Αλλά
το γεγονός ότι 6 Πολύβιος, άφιερών ούχί μικρόν
μέρος τών Ίστορϊών αυτού εις τήν διήγησιν τών
κατά τήν Άχαϊκήν Συμπολιτείαν και αυτός κυρίως
παραδίδων ήμιν τά: περι αυτής γνωστάς λεπτομε-
ρείς ειδήσεις, ούδαμου ούδ' άπας" μεταχειρίζεται
περί αυτής τον όρον «συνέδρων», τουναντίον δέ
πολλάκις μεταχειρίζεται τάς λέξεις συνέδρων, σύ-
νεδροι, συνεδρεύειν (Πολύβ. IV 23,5 : καϊ παρελ-
θόντες εις τό τοϋ βασιλέως συνέδρων. 23, 8 : οί
δε μετέχοντες τοϋ συνεδρίου. 25, ι : καταλαβών δε
(ό βασιλεύς Φίλιππος ό Ε ) τους από τών συμμα-
χίδων παραγεγονότας εις Κόρινϋον, συνήδρευε.
2ο.η : διακούσαντες ταύτην οί τών συμμάχων σύ-
νεδροι 2(5,2 : οί δε σύνεδροι παραχρήμα πρεσβευ
τάς έξαπέστελλον προς τους συμμάχους. V, 28,3 :
ό (^έ Φίλιππος τοΐς μεν συμμάχοις έγραψε διασα-
ψωνπέμπεινείς Πάτρας τους συνεδρενσοντας. I 02,8:
προς μεν τάς συμμαγ^ίδας πόλεις γραμματοφό-
ρους εξαπέστειλε. παρακαλών πέμπειν τους συν-
εδρενσοντας. .. . αυτός δε ανέμενε τους τών σνμ
μάγων συνέδρους. Ι03, ι: ήδη δε και τών συνέ-
δρων ηΟροισμένων κ. λ. π.) προς δηλώσιν άλλου,
καϊ οή σαφώς ώρισμένου πράγματος, τουτέστι τοΰ
συμμαχικού συνεδρίου τών Μακεδόνων, έπρεπε νά
καταστήση τον έκδότην έπκρυλακτικώτερον ώς
προς το πράγμα *. Η δέ επικουρία του Παυσα-

% Ό κ. Καββαδία; φαίνεται προ: στιγμήν αντιληφθείς το ορθόν
σημείον, άλλ* άντί νά Ιμμείντ) απέκρουσε τούτο δια παρατηρήσεω:,
ην εγώ τουλά'/ιστον δεν έννοώ. "Εν τ:ν: δηλονότι υποσημειώσει (σ.
141,ί0) λέγει: «"Ισως θελήσ/, τις νά υποατηρΙξ») οτι το περί ου ό λόγος
οννέδριον δεν είναι συνέδριον τη; των Άναιών συμπολιτείας, δεν
εΤναι δηλ. \ κατά Πολύβιον σύνοδο;, αλλά τό συνέδριον τοϋ Α~/&'<>-
μακεδονικοΰ ι;) συνδέσμου (του ίχ των Ά/αιών. Μακεδόνων, Ηπει-
ρωτών, Βοιωτών, Φωκέων, Άκαρνάνων καϊ Θεσσαλών) αυτό δηλ.
τό συνέδριον, όκερ συνήλθεν έν ΚορίνΟω τώ 220, υπό τήν προεορίαν
τοΰ Φιλίππου, και έκήρυ?ε τον πόλεοον κατά τών Αιτωλών. Προί
άπόκρουσιν όμω; τοιούτου ϊσνυρισμοϋ αρκεί μόνη η παρατήρηση
οτι τό τελευταΐον τούτο ήτο συνέδριον συρμανικού συνδέσμου αποτε-
λουμένου έκ διαφόρων ε&νών. ενώ το κατά τήν έπιγραφήν οννέδριον
είναι συνέδριον έθνους αποτελουμένου έκ συνδέσμου διαφόρων πό-
λεων). Άλλα πόθεν έ^άνεται ότι το κατά τήν επιγραφήν συνέδριον
loading ...