Hē En Athēnais Archaiologikē Hetaireia   [Hrsg.]
Archaiologikē ephēmeris: periodikon tēs en Athēnais Archaiologikēs Hetaireias — 1921

Seite: 26
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/aephem1921/0033
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
ΑΕ 1921

χικών συμφερόντων, των συνθηκών και της των
Ελλήνων ελευθερία; (τοιαύτην έρμηνείαν δίδει
εις την φράσιν κοινή φυλακή Ό Η. λΥοΙί παρά
8οΜ£θγ, τ. III2 σ. 54. 2 και ό ΚαθΓδί τ· I2 σ.
383 όστις την κοινήν φυλακήν ερμηνεύει φρού-
ρησιν της ειρήνης), ή τουλάχιστον δέν Οά ώνο-
μάσθησαν ούτω μόνον δια το καθήκον αυτών
τοΟτο, άλλα Οά ήσαν, ώς εικάζω, στρατηγοί
ηγούμενοι κοινής φυλακής, τουτέστι κοινής φρου-
ράς, άποτελουμένης ες" Ελλήνων και Μακεδόνων
και έδρευούσης κατά την πρώτην ί'δρυσιν του Κοι-
νού των Ελλήνων έν ώρισμένη πόλει, ισως έν
Πύδνη (παρβ. ΨίΙΪΙβΙτη, ε. ά. σ. 48" «τετα-
γμένον επί της φυλακής» αναφέρει τον φρούραρχον
τών Ροδίων και ό Αόόωρος XX,94 τεταγμέ-
νος έπι τής Φυλακής και διατριβών παρά τή βασι-
λίσση Φίλα, τή συζύγω Δημητρίου του Πολιορκη-
του, άναφέρεται έν ψηφίσματι τών Σαμίων, 8γ1-
1θ§θ3 333, καϊ Δήμαρχος τις Σάμιος), ή ίσως έν
Κοοίνθω Άλλ' έπι τοΟ ζητήματος τούτου, άπαι-
τοΟντος λεπτομερεστέραν τών πραγμάτων έξέτασιν,
δεν δύναμαι νά έκταΟώ ένταυθα περισσότερον.

"Ωστε δια τοΟ ανωτέρω άρθρου τοΟ κανονί-
ζοντος τον χρόνον τής συνελεύσεως τών συνέ-
ων και τον τόπον αυτής έν καιρώ πολέμου,
ορίζεται δτι οί σύνεδροι συνέρχονται έν καιρώ μεν
ειρήνης τρις του έτους, έν καιρώ δε πολέμου
οσάκις ήΟελον θεωρήσει συμφέρον οί σύνεδροι καϊ
ό βασιλεύς ή (του βασιλέως απουσιάζοντος) οί
σύνεδροι και ό υπό τών συμβασιλέων έπι τής κοι-
νής φυλακής καταλελειμμένος στρατηγός. Δια δέ
τών άυ,έσως άκολουΟούντων έν στ, 14—Ιο σ]υν-
ϋδρεύειν δε όπόσας αν ημέρας οί πρόεδροι τον
συνεδρίου παραγγέλλωσ[ιν— ορίζεται δτι την
^ιάοκειαν τών εργασιών του συνεδρίου κανονίζου-
σιν οί πρόεδροι αύτου άναλόγως φυσικά του πλή-
θους και τής σημασίας τών υπό συζήτησιν θεμά-
των. Ή δριζοντία κεραία, ήν παρενθέτων ό έκδο-
της έν στ. 14 χωρίζει εις δύο το άρθρον τούτο,
δεν δικαιολογείται νομίζω ούτε ύπο τής εννοίας
του λόγου, ού'τε υπό του έν τώ λίθω κενού.

Στ. 15—18: Τ ας δε συνόδους γίνεσΰ·αι τον
σννεδρίον ε [ως] μεν αν ό κοινός πόλεμος λν[ϋήι
ο]ν αν οί πρόεδροι και ό βασιλενς ή <5(ί) ν[π]δ
%ών βασιλέων αποδεδειγμένος στρ[ατ]ηγός παραγ-

γέληι, δταν δ ή ειρήνη γέν[ηται] ον αν οί στεφα-
νϊται αγώνες [γίν}ωνται — Εν στ 16 διακρίνονται
έν τω λίθω ίχνη του Ω έν τή λ. εω[ς. Το Υ τής
λ. ο]ν φέρεται διωρθωμένον έκ του ο ούτω; ώστε
τό νΟν έν τω λίθω παρουσιαζόμενων σχήμα απο-
τελεί σύμπλεγμα Υ και Ο. Έν στ. 18 ή τελευταία
λέξιςτής παραγράφου έ'χει έν τω λίθω [ ..]ΩΝΤΛΙ
(βίο)■ Τόέν άρχήτής λέξεως φερόμενον Α έν τω ΰπο
του Καββαδίου δημοσιευθέντι φωτογραφήματι τής
επιγραφής (ε.ά. σ. 130 στ. 18) δεν υπάρχει έν τω
λίθω 1. Κατ' άκολουθίαν και ή άνάγνωσις ά[γ]ων-
ται είναι λίαν απίθανος, διότι τό έν τω λίθω κενόν
απαιτεί ασφαλώς περισσότερα τών δύο γραμμάτων.
Συμπληρωτέα λοιπόν ένταΟθα ή λέξις [τελ]ώνται
ή [γίν]ωνται (παρβ. Λίσχίνον Κ. Κτησιφ. 254:
ήμζρών μεν ολίγων μέλλει τα Πύΰια γίγνεσθαι και
το σννέδριον τδ τών Ελλήνων σνλλέγεσϋ'αι· «αγώνας
γίνεσ&αι» και έν 1.0, XII, 9. 207.25.33. 8γ11θ£θ3
409,55- 443.557). Τό Ατής καταλήψεως φέρεται
έν τω λίθω εις σχήμα Α άνευ δηλαδή τής έν μέσω
οριζόντιας γραμμής.

Τό άρθρον τοΟτο (§ 3), διατηρηθέν ευτυχώς έν
τω λίθω άλώβητον, παρέχει ειδησιν σπουδαιότα-
της σημασίας, έρχομένην να θέση τέρμα εις πα-
λαιάς καί μακράς αμφιλογίας και αμφιβολίας περί
του τόπου ενθα συνήρχετο τό συνέδριον τοΟ Κοι-
νού τών Ελλήνων. Πάντες σχεδόν οί ιστορικοί,
οί περί τά γεγονότα τής Μακεδόνικης έποχής
άσχοληθέντες, Νϊθδθ (I σ. 38), ΚαβΓδΙ (ΚΚθΐη.
Μα8.τ. 52 σ. 527 καί 553 Οθδοΐι. ά. ΗθΙΙθπ.
τ.Ι2 σ. 280), 8οΙι&Εθγ (τ. III2 σ. 54) κ.λ .π. στη-
ριζόμενοι εις το γεγονός, καθ' δ ή πρώτη τοΟ
συνεδρίου συγκρότησις έπι Φιλίππου έγένετο έν
Κορίνθω, και εις τάς ειδήσεις, καθ' άς καϊ αί
ύστεοον έπι ΆλεΗάνδοου (332 π. Χ.· Διόδ.ΧΎΐΐ

1 Προς έίτ^γησιν της ά^υμ-ρωνίας ταύτη; καϊ άλλων όμοιων,
αίτινες βά παρο-σιασθώσι κατιυτέοω , σημε'.ωθη'τω ένταϋθα ότι ή
άπεικόνιιις αυτή, $]ν παοέχει ό Καββαδίας (ΑΕ 1918,130), ώσαύτω;
δε καί αί άπεικονίσ=ις άλλων τινών έπιγοαφών έν τω αΰτώ τεύχει
τυπωΟεϊσαι (σ. 125, σ. 131,σ.152, σ. 153, σ. 157) ,δεν προέρχον-
ται έχ φωτογρα?ίας εΐλημαένης άαέτως εκ του λίθου υ] ες" έκτύπου
αυτού, άλλ' έληΊρθησαν έκ -/ειρογράφου ίχνογραφτ{[χατος φιλοπονη-
θέντο; ϊσω; υπό ειδικού σ/εδιαστοΰ, εις τό όποιον, ώς εικός, δεν
πρέπει νά δίδηται απόλυτος π'.ιτις. Παρβ. π. γ. τάς έν σ. 152 (εικ.
8ι '.αί 1Γι3 (είκ. 9.) άπεικονίσ-.ις, όπου |έν στ. 2 καί 4 της είκ. 8)
ϊνουτιν άπε'κονισθή ολόκληροι σχεδόν λέξεις [χή υπάρχουσαι έ / τώ
λίθω.

ι

δ ρ
loading ...