Hē En Athēnais Archaiologikē Hetaireia   [Hrsg.]
Archaiologikē ephēmeris: periodikon tēs en Athēnais Archaiologikēs Hetaireias — 1921

Seite: 33
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/aephem1921/0040
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
Α β 1621

Σ. Β Κουγέα' Το Κοινόν τών Ελλήνων κατ έπιγραφήν Επιδαύρου. 33

κοί[νοϋ άπαιτεΐται άπαρέμφατον, ού άντικείμενον
θά είναι πλην τη; αιτιατικής ύπηρέτας (στ. 25)
και ή αιτιατική γραμματείς (στ. 24). Διότι οί σύν-
δεσμοι τε—καί εν στ. 24 προφανώς δεν συνδέοϋιί
τάς αίτιατικάς συνέδρους και γραμματείς, άλλα
τα απαρέμφατα συναγαγεΐν και το έκπεσόν, όπερ
ήδύνατο να είναι ελεούμαι αν επρόκειτο περί γραμ-
ματέων ώς αιρετών άρχόντων' άλλ' επειδή κατά
πασαν πιθανότητα πρόκειται περί γραμματέο^ν
ώς μισθωτών υπαλλήλων προσλαμβανομένων
και προς τούς ΰπηρέτας έν τω αρθρω τούτω
παραζευγνυμένων, διά τοΟτο προτιμώ το άπα-
ρέμφατον λαβείν, ού ΰποκείμενον μεν θά είναι ή
αίτιατιατική τού[τους (τούς προέδρους),κοινών δέ άν-
τικείμενον αί α'ιτιατικαι γραμματείς και ύπηρέτας,
ΠρΌ τοΰ ύπηρέτας εικάζω δτι έξέπεσεν επίσης ούχι
το άρθρον, άλλα τΌ δηλουν τΌν αριθμόν τών υπηρε-
τών άριθμητικον, περί ού δεν δύναμαι ασφαλώς
να άποφανθώ. Εις τούς ύπηρέτας δύνανται να κα-
ταλεχθώσιν οί αποτελούντες το άπαραίτητον έν
τω συνεδρίω προσωπικον δια τήν διεξαγιυγήν τών
κατωτέρων υπηρεσιών, ώς π. χ. τήν μεταφοράν
καΐ τοποθέτησιν τών προς ψήφισιν σκευών, τήν
άπομάκρυνσιν τών άτακτούντων κ. λ. π. (παρβ.
Πολυδ. Η 131 : οί μέντοι προ τών δικαστηρίων
και τών άλλων συνόδων δημόσιοι ύπηρέται, οις
έπέταττον άνείργειν τούς άκοσμοϋντας και τούς ά
μη δει λέγοντας έζαίρειν) ή και τΌ βοηθητικών
προσωπικον τών γραμματέων, οί αντιγραφείς και
ύπογραμματεϊς (Δημοοΰ'. Π. τ Παραπρ 70),
Το προτιϋέναι έν τη σημασία ταύτη του τακτο-
ποιεΐν και προβάλλειν τά προς συζήτησιν θέ-
ματα, άπαντα συνηθέστατα εν τε τή επιγραφική
και τή άλλη παραδόσει (Αριστ. Άΰην. Πολ.
44,3 οι δε (πρόεδροι) παραλαβόντες της τ εύκοσμίας
επιμελούνται και ύπερ ων δει χρηματίζειν προτι-
ϋέασιν παρβ. και 48,2 Θουκ. Γ", 36.42. ΣΤ'
14 κ.λ.π). Έν τή αύτη δ' έννόία άπαντα και το
προγράφειν 'Αριοτ. Α'&ην. Πολ. 43,3 Αίοχίν.
Π. Παραπρ. 60).

Δια το έν τέλει του στ. 25 έκ 12—13 περίπου
γραμμάτων χάσμα επρότεινα τήν συμπλήρωσιν
\παραδιδόναι] τοις γραμματενσι άχθείς εις ταύ-
την έκ του λίαν σχετικοΟ προς το ένταυθα άρ-
θρον χωρίου του Αριστοτέλους (Άθ. Πολ. 44,2 )

και έπειδάν συναγάγωσιν οί πρυτάνεις τήν βου-
λήν ή τον δήμον, ούτος /Ληροΐ προέδρους εννέα,
ενα έκ της φυλής εκάστης και πάλιν έκ τούτων
έπιστάτην ενα και παραδίδωσι τδ πρόγραμμα αύ~
τοις. Η άνάγνωσις εχ[ειν άν]τίγροφα του εκ-
δότου είναι ορθή, σωζόμενου έν τώ λίθω και του
κάτω μέρους του Χ. Ή φράσις διδόναι τινι και
εχειν αντίγραφα είναι συνήθης έν έπιγραφαΤς
(8νΙΙο9β* 364,22- 736,113. 953,32). Ώς προς
τον δωρικον τύπον άντίγροφα εικάζω δ'τι ούτος
δεν ύπήρχεν έν τω κειμένω της επιγραφής | (κα-
τωτέρω έν στ. 33 άναγιγνώσκομεν γρ]αφάς)7
άλλα προήλθεν έκ παραδρομής τοΟ Δωριέως
Έπιδαυρίου χαράκτου, παρασυρθέντος έκ της δια-
λεκτικής αΰτοΟ συνήθειας. Μετά τήν λέξιν άντί-
γροφα ακολουθεί χάσμα 4—5 περίπου γραμμά-
των, μεθ' Ό άναφαίνονται έν τή άκρα τοΟ άλλου
τεμαχίου, του παρά Ρι·&θη1ίθ1 Ο σημειουμένου,
εύστόχως ύπο του Καββαδίου προσαρμοσθέντος,
τρία γράμματα ΑΣΛ , άτινα Ό Καββαδίας χωρίζων
άναγινώσκει ]ας ν. Αλλά το τρίτον έκ τών γραμ-
μάτων τούτων είναι αδύνατον να είναι Ν. Εκλαμ-
βάνων δέ τούτο ώς λείψανον ΛΛ, συνεπλήρωσα άντί-
γροφα \σεσημ]ασ[μένα. Ή μετοχή σεσημασμένα έν
τή έννοια του εσφραγισμένα ευρίσκεται συχνότατα
παρά τοις άρχαίοις, προσδιορίζουσα διπλώματα,
γράμματα, διαΰήκας, κ. λ π. (παρβ. Ξενοφ.
Κύρου Παιδ. 8,?,ΐ7. ΔημοοΦ Κατ Άφόβον
5 — 6 ΊοαΖον, Περί του Άπολλοδ. Κλήρου,
1—2. και έν έπιγραφαΐς, π. χ. ΙΟ VII 2711,55
το άντίγραφον σημηνάμενοΐ' ^άντίγραφα σεση-
μασμένα» αναφέρει και Ό Πολυδεύκης έν τψ
Όνομαστικω αύτοΰ Η',27. Άλλ' έξετάσας τον
λίθον είδον δτι τΌ ήκρωτηριασμένον τούτο γράμμα
δύναται νά άποτελή και λείψανον Κ οπότε ίσως θά
ήδύνατο νά προταθή ή συμπλήρωσις άν]τίγραφα
[πάνμας κ[α#' εν, ήτοι πάντε: οί πρόεδροι ώφει-
λον νά κρατώσιν αντίγραφα χωριστά δι εκαστόν
ζήτημα. Άντι του περί ώ[ν αν βου]λεύεσϋαι,
κ[οινήι) δόξηι έν στ. 25 6 κ. ϊσούντας μοί ύπέ-
δειξε τήν συμπλήρωσιν και προτιϋέναι περί ώ[ν
χρή βου]λεύεσϋαι κ[αι ά άν]δόξ[ηι παραδιδόναι],
ήτις μοι είναι λίαν εύσπρόδεκτος. Διότι άληθώς θά
ήτο στενή και άδικαιολόγητος, αντιφατική δέ πως
και προς τά επόμενα ή άντίληψις καθ' ην οί πρόε-
loading ...