Hē En Athēnais Archaiologikē Hetaireia   [Hrsg.]
Archaiologikē ephēmeris: periodikon tēs en Athēnais Archaiologikēs Hetaireias — 1922

Seite: 40
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/aephem1922/0049
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
40 Χαβιαράς: Σποράδων έπιγραφαί.

Α Ε χ&Ά;

- - - σ]ει[ ------ - - - - -

- - - - ]ηδαν[ ---------

- - -]ατωι Ζ[ - - - έλέσθαι δέ τον δημ·
ον κήρυκα[ς δυο αύτίκα μαλα, ών

5 έ'να μεν επί [-.-------- - κα-
ι Θράικης, τό[ν δέ επί - ------ ά-

ποστελάντ[ων -----.....άναγ-

ρ]ά[ψ]αι δέ τό ψή[φισμα τόδε εν στή-
ληι λιθίνηι (και στήσαι) εν τ[ήι άγοραι; παρά
10 τό άργυροκόπι[ον ----- ----- ρ-

ηθηναι δέ αύτώι [-------- όμόσα-

ι δέ προς τον δρκ[ον τον εν τήι Ελλ-
άδι: εάν τ ι [ς] κόπτ[ηι -........

Το -ΙηήφίσίΑα άναγόαενον εις τον π Χ. τρίτον
αιώνα είνε άοχαιοτερον των ούο γνωστών ψηφι-
σμάτων τοΰ κοινού τών έν Σύμαι κατοικονντων
(ΙΟ ΧΙΙ.3-2 1269 1270), ατινα δεν είνε δυνατόν
νά είνε αρχαιότερα του π. Χ. δευτέρου αιώνος,
είνε δέγεγραμμένα ει; Δωοικήν διάλεκτον. Ένώ δέ

■ ι Γ Γι I · ι

έν τω ψηφίσματι τούτω δικαίως πιριεμένομεν αύστη-
ροτέραν Δωρικήν, τουναντίον και παρά πασαν
προσδοκίαν εύοίσκομεν Άττικήν. Ίο τοιούτον είνε,
νομίζομεν, λόγος αρκετά ισχυρός, ώστε νά πείση
ή μας ότι το ήμέτερον ψήφισμα δεν είνε του κοινού
των έν Σύμη κατοικούντων, ο'ίτινες ήσαν Δωριείς
μεταξύ Δωριέων. Επειδή δμως ενομεν την πεποί-
ό'τι ή στήλη δέν έκομίσθη έξωθεν, άλλ' οτι τυ-
ναίως ευρεθείσα υπό τών εργατών του κήπου έΟοαύ-

/„ - ι ι I ι ι

σΟη ύπ' αυτών εις τεμάχια, ά και ένετειχίσθησαν
προ τεσσαράκοντα περίπου ετών, και ότι ο λίθος
είνε Συμαϊκός, Οεωρουμεν οτι το ψήφισμα είνε
αντίγραφαν ψηφίσματος μεγάλης και ίσχυράς τίνος
πόλεως ίσως συμμάχου, ίσιος κυριάρχου της
Σύμης, ίσως δέ και νομισματικας μόνον, οΥ ό'σα
Οά είπωμεν κατωτέρω, σχέσεις εχούσης μετ' αυτής,
χαραχϋζν έν ΣνμΎ).

Στίχ. 2β-7β. Κατά τ?ς συμπληρώσεις τών
στίχων τούτων ό δήμος έδει νά έκλέςη δύο κή-
ρυκας,τους οποίους ώρισμένοι άρχοντες ώφειλον νά
άποστείλωσιν εις τάς ορισθείσας χώρας. Ή απο-
στολή δέ αύτη, ήτις βεβαίως προύκειτο νά ΰπηρε-

τήση την ύπόθεσιν τοΟ ψηφίσματος, πάντως προ-
ήρχετο παρά πόλεως ουχί ασθενούς και μίκρας,.
οία ή Σύμη, άλλ' ίσχυράς και μεγάλης αναλό-
γως τών /ωρών, εις άς αύτη άπεστέλλετ >, οία.
ή Θράκη.

Στίχ. 9β. Ενταύθα μετά την διάταςιν της άνα<-
γραψής του ψηφίσματος έν στήλη και λιιϊίνη άνε-
μένομεν την διάταξιν της στάσεως αυτού «έν τ]ήι--
άγοραί παρά] τό άργυροκόπι[ον» προτασσομένου-
του «και στήσαι», όπερ παραλείπεται. Ή παρά-
λειψες ο αύτη προέρχεται βεβαίως εκ παραδρομής;
χ_αράςαντος την έπιγραφήν, άν μή του άντιγρά-
ψαντος το εις Σύμην άποσταλέν επί παπύρου αντί-·
γραφον, διότι άλλως ουδαμώς δικαιολογείται. "Αν
δέ ή συμπλήρωσις του στίχου τούτου είνε ασφαλής
(πρ-β «έν άγορα παρά τάς εικόνας τάς του
βασιλέως Άντιόχου» ¥νάηΜ ΙηδοΙιπίΙθίι νοη>
ΡθΓ^αιηοη 160,54 55, «έ]ν άκροπόλει παρα τον
νεώ τής Αθηνάς τής Πο[λιάδος» ΙΟ -II 687,
43-44, «εις τό ιερόν π[αρά τον βωμόν του] Δι[ός:
του Πολιέως » Μίοΐιβΐ Κβοιίθίΐ 389 = 10 XI4
664-665,31 κτλ.), προβάλλεται ή έρώτησις, οιατί
έν τή διατάξει τής αναγραφής και στάσεως τοΰ
ψηφίσματος δεν δηλουται ή έξωθεν αυτού προέ-
λευσης, ώς συμβαίνει σχεδόν κατά κανόνα έν άντι-
γράφοις ψηφισμάτων άλλαχόΟεν άποστελλομένοις;.
Έπί παραδείγματος έν αντιγράφω ψηφίσματος τών-
Εουθρών εύρεθέντι έν Ρόδω φέοεται: «άναγοάφαι
οέ το ψήφισμα και εις στήλην λιθίνην και στήσαι.
έρ Ρόδω» 10 ΧΙΙι 6, έν αντιγράφω ψηφίσματος
Αθηναϊκού εύρεθέντι έν Καρπάθω: «γράψαι δέ ταύ-
τα έν στήλη λιθίνη έμ πόλει και έν Καρπάϋω έν
τω ίερώ του Απόλλωνος » 10 ΧΙΙι 977 Α. Διά
συντομίαν παραλείπομεν πλείστα τοιαύτα παοαοεί-

1 I I I

γματα και άλλα, έν οίς φέρεται καί ή λέξις αν-
τίγραφαν. Καθ' όσον δυνάμεθα νά κρίνωμεν, το
τοιούτο ποοέργεται εκ τούτου, οτι έν τώ Φηςρίσμα-
τι δέν ποόκειται περί υποθέσεως άφορώσης απο-
κλειστικώς εις την Σύμην, αλλά περί υποθέσεως,
γενικωτέρας ©ύσεως άφορώσης εις τήν Σύμην και
αλλά μέοη ούγί κατ όνουα άναγεγοαυυ.ένα εν τώ·

Γ ι I Α, ι ι I ι ι ι ι

ψηφίσματι, αλλά συμπεριλαμβανόμενα εις ι,άς/ώ-
ρας έκείνα:, εις άς έδει ν χ άποσταλώσιν οί κήου-

I - .7-5-5 (,

κες, καί πάντως εκείνης, οι ήν άπεστέλλοντο ούτοι.
Διά τον λόγον τούτον καί έπειδή έ'χομεν τήν πε-

15 9 23
loading ...