Hē En Athēnais Archaiologikē Hetaireia   [Hrsg.]
Archaiologikē ephēmeris: periodikon tēs en Athēnais Archaiologikēs Hetaireias — 1922

Seite: 93
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/aephem1922/0102
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
α ε 1922 Καστριώτης: 'Ακαδήμεια. 93

λαχοΟ (111,25) αναφέρεται εν τώ πρώτω των απο-
μνημονευμάτων Φαβωρίνου ότι θ Μιθριό-άτης ό
ι Πέρσης ανδριάντα Πλάτωνος άνέθετο εις Ακαδή-
μειαν και έπεγραψε: Μιθριδάτης Ό Ροδοοάτου-
•(Όροντοβάνου) Πέρσης χΜούσαι:: εικόνα άνέθηκε
.Πλάτωνος, ήν Σιλανίων έποίησε.

Τον βωμόν του Προμηθέως, ές ού έςεκίνουν
•οι λαμπαδηδρόμοι τοποθετοΟσιν οί Γερμανοί αρχαι-
ολόγοι (πρβ. Κ&ΓίθΠ νοη Αίΐίΐίει ΤθχΙ σ.7) έν τη
νυν έκκλησίατου Β'. Νεκροταφείου «"Αγιος Γεώρ-
γιος» ήτοι έν τη αρχή της εις Άκαδήμειαν εισό-
δου, δίδοντες ούτω μείζονα εκτασιν της περιοχής
της Ακαδημίας.

Ό Σβορώνος (Διεθν έφημ. Νομ. Ά ρχαιολ. 1909
σελ. 127) εικάζει ότε, επειδή ή προ της εισόδου
της εις Ακαδήμειαν θέσις αύτη, αντιτίθεται εις τον
έν τω έπιγράμματι του Χάρμου προσδιορισμόν του
άγάλματος και βωμού του "Ερωτος κειμένου, «έπι
σκιεροΐς τέρμασι γυμνασίου», θεωρεί, πιθανόν ότι
ό πρώτος βωμός του θεου" υπό του Χάρμου καθι-
ερωθείς εκείτο—ώς και ή τοΟ Πυρφόρου Προμη-
θέως — «έπί τά σκιερά τέρματα» της Ακαδημίας
άφοΰ και ό άγων της προς τό Αστυ λαμπαδη-
δρομίας, ίδρύθησαν δεύτεροι βωμό», έν τή περιο/ή
της Ακαδημίας.

Και ώς προς τήν εκτασιν του χώρου της Ακα-
ίας συμφωνουμεν προς τήν γνώμην τών Γερ-
μανών άρχαιολόγων, άλλα τήν υπό τών άρ-
χαίων συγγραφέων άναφερομένην όοόν Ακαδημίας
ήμεϊς τοποθετοΰμεν εις τήν σημερινήν δδον Κο-
λοκυνθούς, και παρά τήν έκκλησίαν του Αγίου
Κωνσταντίνου ήτις δεν αφίσταται τόσον πολύ
τοΟ Κολωνού, έ'νθα διέρχεται σήμερον ό τροχιό-
δρομος.

Εγγύς του ίεροΰ της Αθηνάς υποτίθεται οτι
ΰπήρχον και αί άναφερόμεναι δώδεκα έλαϊαι μο-
ρίαι καλούμεναι, αί δευτερογέννητοι, διότι πρω-
τότοκος ήν ή έν Ά/ροπόλει παρά τώ Έρεχθείω ύπ'
αυτής της Αθηνάς φυτευθεϊσα (Παυσανίας αυτόθι
—Σχολιαστής Οιδίποδος επί Κολωνώ 730).

Τάς έλαίας ταύτας έθεώρουν ιεράς και ουδείς
έτόλμησε νά θίξη ταύτας.

Τό έκ τών ιερών τούτων έλαιών συναγόμενον
ελαιον ήν ίερον και έδίδετο ώς βραβεΐον τοις έν
τοις Παναθηναϊκοΐς άγώσι νικηταΐς, εντός Πανα-

ναθηναϊκών αμφορέων, ών πολλοί ευρέθησαν εΐ;
γενομένας άνασκαφάς. Πλείστοι άπόκεινται νυν
έν τω Έθνικώ Άρχαιολογικώ Μουσείω μετ' επι-
γραφής «.Τών Α&ήνηϋεν άΰλων» (πτέους Μ
ύπ' άριθ. 447 451 452).

Τέλος έγγύτατα της Ακαδημίας ή ν ό κήπος
και ό οίκος τοϋ Πλάτωνος (Διογένης Ααέρτιος ΠΙ,
5 «Πλάτων έφιλοσόφει δε τήν άρχήν έν Ακαδη-
μία, είτα έν τω κήττω τω παρά τον Κολωνδν»
(Αιλιανός Ποικίλη Ιστορία θ 10).

Ό Πλούταρχος το ονομάζει χίορίδιον, οίκητήριον
Πλάτωνος (περί έξορ.ΙΟ). ό Κικέρων (Όβ ίΐηϊβιΐδ
5, 1) «Ρΐαΐοηίβ ΙιοΓίυΙϊ Αο&(ίβηιϊ&θ ρΓορίηομπ»
"Αγνωστον έν τούτοις πώς μετά τον θάνατον του
Πλάτωνος περιήλθεν ό κήπος ούτος εις τήν Ακα-
δημαϊκήν Σχολήν, άφοΰ, δυνάμει τής διαθήκης
τοΟ Πλάτωνος, υποτίθεται οτι έγένετο κύριος ό
εγγονός αύτου Αδείμαντος (πρβ. ΖιιιηρΙ αβθΓ ά.
ΒθδΙαηά άθΓ ΡΙιΐΙοδορΙίΘη δοΜΙβη ϊη ΑίΗβη.
σελ.8-10 και 1. Φραγκιά Αί διαθήκαι Πλάτωνος
και Άοίστοτέλ^υς, ώς σώζονται αύτολεςΥι εις Βιβλ.
ίΠ,κεφ.Α $ XXX του συγγράμματος του έκ Λα-
έρτης Διογένους.

Ιο κτήμα τούτο αγορασας αντι 3000δ?.όΠλ α-
τών διεκόσμησεν επίτηδες Έξέδραν ή Στοάν οΐ~
κοδομήσας, έν ώ συνήθως μετά τών μαθητών του
τάς διατριβάς έποιεΐτο φιλοσόφων, πρβ. και Πλου-
τάρχου περί εξορίας 10: «Ακαδημία τρισχιλίων
δραχμών χωρί'διον έωνημένον οίκητήριον ήν ΤΙκά-
τα»>ος και Ξενοκράτους και Πολέμων αύτό&ι σχο-
λαζόντων»

Ο Πλάτων έπ' εϊκοταετίαν διατρίψας διδάσκων
άπε'θανεν αυτόθι τώ 347. π. Χ. έν ήλικία 81 κατ,
άλλους 83 ετών (Διογ. Ααέρτ. αυτόθι 2) ετάφη δέ
έκεΐ έ'νθα το πλείστον του βίου του διετέλεσε φιλο-
σόφων (Διογ. Α αεοτ. αυ τόθιΙΙΙ,41). Έν τοις περις
δ' αύτου ήν και Ό τάφος αύτου, όστις κακή μοίρα
δεν ευρέθη μέχρι τούδε. Ό μαθητής αύτου Σπέ-
σιππος, ώς διάδοχος του, έξηκολούθησε τά μαθήμα-
τα του διδασκάλου του. Ενταύθα που παρά τους
κήπους του Πλάτωνος εκείτο καί το Τιμώνειον,
ήτοι ό παλαιός Πύργος, εις όν άπεσύρθη Τίμων
ο Μίσάνθρωπος (Παυσ. Α. 3). "Ισως νά εκείτο
έπί τοΟ προς βορράν έγγύς κειμένου έτερου
λόφου τής Εύχλόου Δήμητρος (λόφου Σκουζέ)

δη μ
loading ...