Hē En Athēnais Archaiologikē Hetaireia   [Hrsg.]
Archaiologikē ephēmeris: periodikon tēs en Athēnais Archaiologikēs Hetaireias — 1922

Seite: 94
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/aephem1922/0103
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
(είκ.. 6) ίτΛ της κορυφής του οποίου έσώζετο με- Ο · Παυσανίας μόνον, μνήμα .Πλάτωνος: αναφέρει·

.-γρι προ τίνων ετών ή έκκληση; του Αγίου Αίμυ- ου πόρρω της Σχολής κείμενον ο χώρος ούτος

λίανου.-. μεταβληθείς βραδύτερου εις τήν πε·ο.:ιώνυμον 'Ακα-

. . .------

6' : λόφος Ευχλόου Δήμητυος (κτήμα Σκουζέ).

δημαϊκήν Σχολήν, εις ην - οφείλεται καθ1 ο'λα ή λώση τήν άρχαίαν θρησκείαν, ην έςετόπισεν ό ύπο

φήμη τοϋ' Γυμνάσιου, από υ. ι α ς των εςεδρών του του θείου του Κωνσταντίνου του Μεγάλου εισαχθείς

οποίου καθ έκάστην ίλάλει εις γυμναζομένους οιά διατάγματος Χοιστιανισμός, έκάλλώπίσε τους

νέους ό σοφός, ό έπικληθέίς θΐΤος Οί οέ μαθηταί άοχαίους ναούς απανταχού του Κράτους και τά

αύτου Ακαδημαϊκοί έλέγοντο. καταστρ'αφέντα μνημεία άνεκαίνισεν. Αλλά τού-

Μ 'Ακασήμέία όιετέλει υφισταμένη έπΐ μακοον του, κατόπιν των άκάοπών έκείνων πεοί άνοοθώ-

χρόνον ώς ιερόν τέμενος, άείποτε ήν σεβαστή σε ω ς της άρχαίας θρησκείας αγώνων θανόντος, τά

και παρ' αυτοί; τοις εχθροί ς των Αθηναίων, ώ; της Ακαδημίας διηρπάγησαν, εωςοΰ βραόύτερον

είπομεν άνωτέοω, και δεν εθιγον αύτήν" υ.όνον ό όαύτοκοάτωο Ιουστινιανό; (52/—565), όστις και

Συλλας πολιορκών τήν πόλιν τω 8() π.Χ. οιέταςε τάς εν Αθήνας αρχαιότητας έςηφάνισεν, ώρισεν

τήν δενδροτόμησιν του άλσους, ώς · π ίσης του όπώς το κτήμα (ή Άκαδήμεια μετά των πέρις) με-

Κυνοσάογους και του Αυκείου. «εκλειπούσης δε ταβιβάζεται αδιάλειπτους δια διαθήκης εις τήν κα~

της νλης . . . .επεχείρησε τοις ίεροις αλοεσί' κα\ τοχήν του εκάστοτε προεστηκότος της Σχολής

τφ' τ Άκαδημίαν εκειρε δενδροφορωτάτην των και απολαμβάνει της επικαρπίας αυτού, οικαιώ-

προαστείων ούσαν και τδ Λύκειον» ίνα πορισθή ματι κληρονομικά). Ουτοος οί διάδοχοι της 'Ακα-

ξυλα προς κατασ/.ευην πολιορκητικών μηχανών δημίας κατώρθωσαν μετά ποικίλους τρόπους, νά

(Πλουτάρχ. Συλλας 12. —-Άππιανος άθ ΒθΠο επεκτείνωσι το κληροδότημα τούτο, ώστε νά εχη

ΜίίΙιΓίάειίΐοο XXX; «νλην δε της Ακαδημίας ένιαύσιον ες" αυτού εισόδημα χιλίων ) νΐοών εικο-

έκοπτε και μηχανάς ειργάζετο βεγίστας» σιπέντε χιλιάδων δραχμών περίπου. Άλλ' ο Ίου-

Η Ακαδημεια εν τούτοις εφυτευθη και πάλιν στινιανός ό Β' έδήμευσε τήν περιουσίαν ταυτην

λαβοΟσα τήν πρώτην αύτής δόςαν επί αύτοκρά- της Σχολής καί, άνευ περιστροφών διέλυσε τήν

τορος Ιουλιανού του, Παραβάτου ή Άποστάτου Σχολην.

ι361 —ο63 μ.Χ.) ότε 6 άνήρ θελήσας νά άναστη- Η Ακαδημεια εκείτο έν χθαλαμω π&δίω έν ω
loading ...