Hē En Athēnais Archaiologikē Hetaireia   [Hrsg.]
Archaiologikē ephēmeris: periodikon tēs en Athēnais Archaiologikēs Hetaireias — 1923

Seite: 47
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/aephem1923/0057
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
αε 1923

Λεονάρδος: Άμφιαρείον έπιγραφαί 47

ώρας λεπτά βορράθεν τοΰ Άμφιαρείου κειμένω,
έπωκοδομημένον έπί της μεγάλης (ανατολικής)
θυρίδος του ίεροΟ, το δέ κάτω άπάτμημα, ύψ.
Ο 305, πλ. σωζ. ώς Ο 17, ηύρέθη έν τω πολυαν-
δρίω του χωρίου Καλάμου, Αγ. Νικολάω, κειμέ-
νω —ερι τα 45 της ώρας λεπτά νοτόθεν τοΰ χωρίου,
ήγουν μίαν που ώραν νοτόθεν τοΰ Άμφιαρείου.

Ή έπιγραφή καθ' ΰψος είνε ακέραιος (άνωθεν
του 1ου στίχου καί κάτωθεν τοΰ 46ου κενόν), στοι-
χϊ)δόν γεγραμμένη' δ στίχος έκαστος, πλην του
πρώτου και τοΰ τελευταίου, Ιν οΐς, τών γραμμά-
των πυκνότερον τεταγμένων,ταράσσεται ή στοιχη-
£όν γραφή, και του 5ου, έν ώ, τοΰίτοΰ αύλωϊδδ[ς
ένεσφηνωμένου μεταξύ, τά γράμματα είνε 34,
έ'χει 33 γράμματα' έπι τέλει του 2ου και του
7ου καϊ τοΰ 9ου στίχου κενδν ένος γράμματος,
ώσαύτως δε έν στ 23 μεταξύ τοΟ άγενείων και
τοΰ παγκράτιον, έπι τέλει δέ τοΟ 8ου στίχου κενδν
έπτά γραμμάτων Γρ. ΰψ. Ο 005, μεταγραμμάτιον
Ο 008, μεταστίχιον Ο 006. Τδ ε έ'χει ισομήκεις
τάς τρεις ευθείας' του κ αί λοξαΐ γραμμαί ου'τε
της καθέτου ούτε αλλήλων άπτονται' τδ ξ έφερε
καϊ κάθετον τδ ρ δεξιόθεν της καθέτου δεν έ'χει
ήμικύκλιον, άλλά τόξον φεράμενον έκ της κορυ-
φής της καθέτου πρδς τδ δεξιον άκρον ευθείας έκ-
φυομένης έκ τοΟ μέσου της καθέτου, παρεμφερώς
δέ εϊχον και τά τοΰ β δεξιά" (πρβ έξης περί τοΰ
β τοΰ έν στ- 24 Θηβαίος) ' τδ ω κάτωθεν όλως
άνοικτόν.

Περί της γραφής πρβ Φλεάσιος22, τελέωι^ (πρβ
άλλως Έστιαϊος24), παγκράτιον^^ 23 , πανκρά-
τιονΚ ί3. Περί τών άναπληρώσεων Ρτβηηβν ΑΜ

1903338 Ηθ 192280·

125^ τών σωζόμενων γραμμάτων τδ μεν 1 0
ένδέχεται είναι τ, τά δέ μετά τοΰτο είνε αμε, τδ
δέ 5ον μάλλον ί άλλά και γ, μεθ' 6 αλ βέβαια
και τέλος κάτω ίχνη γράμματος (ίσως τοΰ α)-
ώστε εκείτο, ώς ήδη άνέγνωσται, τ]ά με[γ]άλ[α,
φαίνεται δέ οτι αί λέξεις αύται ήσαν τά τελευ-
ταία τοΰ 1ου στίχου γράμματα, διότι άνωθεν
μέν τοΰ έν τω 2ν στίχω λ τοΰ Πάμφιλος δεν
διακρίνεται λείψανον γράμματος, άνωθεν δέ τοΰ
έν τψ 2^ στίχω 'Αθ ούδέν ύπήρχε

1253" τδ 2ον τοΰ στίχου γράμμα ήν ίσως ί,
τδ δέ 3°* ίσως θ, τδ δέ 40ν α ή λ, τδ δέ 5ον

ίσως ρ ή ί' ώστε φαίνεται δτι ήν, ώς ΰπδ Ρτβιι-
ηβν είκασται, κιθαριστής,

1254' μετά τδ ωιδός κάθετος γραμμή, ή, ώς
εΐκάσαι, ήν τοΰ π.

1255' το 12ον γράμμα ήν, ώς εΐκάσαι, ο.

12515 τδ μετά τδ Άργεΐος γράμμα κεχάρα-
κται ώς α.

12524' Θηβαίος τοΰ γράμματος β τδ κάτω
κεχάρακται ώοέ πως' έκ τοΰ κάτω άκρου της κα-
θέτου έκφΰεται λοξόν τι πρδς τά κάτω δεξιά και
είτα μετά τοΰτο άλλο ελάχιστον ίχνος πρδς τά
άνω δεξιά (πρβ ά σ 47α περί τοΰ ρ).

12525 · τδ μεταξύ τοΰ πα και τοΰ κράτιον
γράμμα εΐχεν, ώς εΐκάσαι, γράψας γ και έπειτα
μετέβαλεν εις ν.

12534" έν άρχή τοΰ στίχου λείπουσι δυο γράμ-
ματα, τδ δέ μετά ταΰτα γράμμα, φαίνεται ώς α
μάλλον ή ο.

12536" έν τη 5?ι θέσει φαίνεται ώσεί μικρόν τι
ίχνος καθέτου γραμμής άμφίβολον" έν τή 7τϊ θέσει
άμφίβολον λείψανον Γ (ώσεί τοΰ γ ή ε)" έν τη 15ϊ>
θέσει σώζεται λοξή γραμμή (ή δεξιά, ώς εοικε, τοΰ
λ), τά δέ μετά τοΰτο γράμματα είνε ον έν τω μετά
ταΰτα ονόματι σώζεται Μν, μεθ' ό λείπει έν γράμ-
μα, μετά δέ τοΰτο σώζεται άμυδρδν σ καί ίχνη
τών κάτω τοΰ ιππ κα! όλον τδ άνω καί άριστε-
ρδν τοΰ ο, ώστε τδ δνομα ήν Μν[^]σ[ιππ]ο[ς.

12537' πρότερον εΐχεν, ώς εΐκάσαι, χαράξας
Προκλης έπειτα άπαλείψας τήν άριστεράν κάθε-
τον καί τήν εύθεΐαν τοΰ η πρδ μέν της ϋπολει-
φθείσης δεξιάς καθέτου τοΰ η προσέθηκεν ε, μετά
δ αυτήν μικρότερον γράμμα, ό'περ φαίνεται ώς δ,
οδ σώζεται γραμμή λοξώς πρδς τά άνω δεξιά φε-
ρομένη καί ίχνη ευθείας κάτω, μεταξύ δέ τούτου
καί τοΰ σ ύπολείπεται μικρός χώρος έφθαρμένος,
ώστε τιθεμένου τοΰ Προκλείδης το η ήν πολύ μι-
κράν, απίθανα δέ τδ Προκλέας ή Προκλεύς' μετά
δέ τδ σ σώζεται, ώς έ'οικεν, α, μεθ' ό λείψανον
ώς καθέτου καί λείψανον στρογγύλον, άβέβαια,
ώστε πιθανόν οτι εκείτο, ώς ήκάσθη,'^4[^ΐ'αΓ(ος).

12538· μετά τδ α\νδρο σώζεται λείψανον άνω
λοξής γραμμής τοΰ σ, λχ Κλέα]νδρος, τδ δέ τού-
του έθνικδν ήν, ώς εΐκάσαι, Αθηναίος (σώζεται
τδ άνω καί άριστερδν τοΰ ο), Αθηναίος δέ καί
ύπδ ΡΓθυηβΓ είκασται.
loading ...