Hē En Athēnais Archaiologikē Hetaireia   [Hrsg.]
Archaiologikē ephēmeris: periodikon tēs en Athēnais Archaiologikēs Hetaireias — 1923

Seite: 56
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/aephem1923/0066
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
56 Χατζής: Συμπλήρωσις Άττικον ψηφίσματος.

ΑΕ 1923

Κατά ταΰτα είναι αδύνατον να όρισθη ό άριθμδς
των γραμμάτων τοΟ έν στίχ. 7 έπιμελητοΟ. Δύναται
νά είναι Αυσίας άλλά και Τελεσίας. Έκ τοΟ σχή-
ματος τοΟ λίθου (ίδέ κατ,ωτέρω) δυνάμεθα νά εΐ-
κάσωμεν μετά πιθανάτητος, δτι 3-4 ήσαν τά εξί-
τηλα γενόμενα γράμματα.

7/8. [-^ω]|να: Ό Σ. Δραγούμης συμπλη-

ροΐ [Μένω\να~ ή συμπλήρωσις δεν είναι απίθανος-
δ Μένων μνημονεύεται ώς έπιμελητής έν ψηφ. Ίέρ.
στίχ. 11' διότι, ώς παρατηρεί όρθώς ό Σ. Δρ.,
«έν τω στενώς περιωρισμένω κύκλω των θιασωτών
κατ' άνάγ/ην συ-/νή ήκολούθει ή εις τάς έν αϋτώ
λειτουργίας έπάνοδος»

Άλλ' έπίσης πιθανώς δυνάμεθα νά συμπληρώ-
σωμεν.' [' Ωφελίω]να~ οδτος μνημονεύεται ώς έπι-
μελητής έν ψη-ρ. θερσ. στίχ. 10

5. Στρατοκλήν γρα[μματέα: Πρβ Β. Λεονάρδον

έν ΑΕ 1922, σ. 108 β.

8/9. [ιερέατης Βενδΐδος Άσκληπιό]δωρον: Πά-
σαι αί μέχρι τοΟδε συμπληρώσεις ήσαν πλημμε-
λείς" θεωρώ περιττόν νά έπαναλάβω ταύτας.
Μετά την δημοσίευσιν τών έπϊ Ιέρωνος και θερσι.
λόχου ψηφισμάτων, ών προφανής ύπάρχει ή συγ_
γένεια ού μόνον προς άλληλα, άλλά και προ,
τδ ήμέτερον, πας τις θά συμφωνήση μοι, 8τ,
έν τφ στίχω τούτω έμνημονεύετο ό ίερενς τής
Βενδΐδος.

Ό ιερεύς μεταξύ τών έπιμελητών κατείχε σπου-
δαίαν θέσιν· τοΟτο τρανώς δεικνύει το ψήφ· Ίέρ.
στίχ. 2 έπϊ Ιέρωνος άρχοντος και ιερέως Χαρίνου-
τδ ψήφισμα παρά τον άρχοντα τίθησι τδν ιερέα.
Πλην τούτου έν τοις στεφανουμένοις πρώτος ανα-
γράφεται έν ψηφ- Ίερ. δ ιερεύς.

Αντιρρήσεις κατά της ύφ' ήμών προτεινομένης
συμπληρώσεως δύναταί τις νά προβάλη τρεις :
πρώτον, δτι ταράσσεται δλόγος' έν ω έν τοϊς προη-
γουμένοις (στ. 7-8) προηγείται τδ δνομα κα! έπε-
ται το άζίωμα, ένταΟθα προηγείται τδ άξίωμα και
έπεται τδ όνομα (ιερέα Άσκληπιόδωρον)- άλλα
μείζονα ταρα/ήν παρατηρεί τις έν τω έπι θερσι-

1 Πρβ. έν ψηφ Ίέρ., Θερσιλ. και Λυσιθ. τά κοινά ονόματα: Νι-
κίας, Στρατοκλής. 'Ρύθμος, (Χαρΐνος;). "Ετι ποβ. ΙΟ 'ΙΙ 1285 (}ή.
φισμα θιασωτών βενδϊδος έν Πειραιεϊ), στί/. 21 επ[ειδη Εν]χλείδης
γραμματεύςαίρεΰεις [πλεί]ω ετη νπο των δργιώνων κ.λ.π. *Π 1323·
8,1325 20, 1327. 5, 1343. 13-22.

λόχου ψηφίσματι' έκεϊ (στ. 10-12) ή σειρά τα-
ράσσεται δις 1.

Σπουδαιοτέρα δμως κα'ι σοβαρά δύναται νά
θεωρηθη ή εναντίον τής συμπληρώσεως ιερέα τής
Βενδΐδος άντίρρησις, οτι δμοιον — δηλαδή μνεία
τοΰ ονόματος τής θεάς—δεν άπαντα έν τοις δύο
άνωτέρω μνημονευθεϊσι ψηφίσμασιν, άτινα είναι
προφανώς συγγενή ».

Άλλά πώς δύναται άλλως νά σι μπληρωθή το·
κενόν; Νά δε^θώμεν σφάλμα τι;

Τρίτην άντίρρησιν δύναταί τις νά προβάλη τοΟτο,
οτι δ ιερεύς, δ σπουδαιότατος ^ τών έπιμελητών·
(πρβ. άνωτέρω), άναγράφεται τελευταίος" άλλά
τοΟτο συμβαίνει και έν τω ψηφ. θερσ. στί/. 11,
έ'νθα δ ιερεύς Ελευσίνιος άναγράφεται έκτος, ήτοι
τελευταίος.

'Εάν ή συμπλήρωσις ιερέα τής Βενδΐδος ^εωρ·/]^
ασφαλής, τότε τδ μόνον όνομα, δπερ δύναται νά
!νΐ() θέσιν, είναι τδ [Ασκληπιό}δωρον διότι ό στί-
βος θά έ'νη ούτω 55 γράμματα

9/10. μερ'ισαι [δέ] 5 αΰ[τ]οϊ[ς] τό[ν] ταμ[ίαν το
γενόμενον άνάλωμα άπδ τον κοι\νοϋ δραχ]μάς [:]
εξ [:] : Ότι ή συμπλήρωσις ήμών είναι άσφαλής,
δηλοϊ τδ γ.ιγονός, οτι άμοιβαίως συμπληροδντες
άλλήλους οί στίχοι γίνονται άρτιοι (άνά 56 γράμ-
ματα !).

"Επειτα τάς προτεινομένας συμπληρώσεις ύπο-
στηρίζουσιν άριστα τά έξής χωρία έπιγραφών:
ΑΕ 1905, σ. 247-248 (=10 2ΙΙ 1278=ψ'ήφΊσμα
θιασωτών τοΟ Γ' αΐ. π. Χ.), στίχ. 15 μερίσαι δε
αντοΐ[ς) τδν ταμίαν. Έτι πρβ. 10 2ΙΙ 1062, 8-9
μερίσαι δε αντώ[ι τδν ταμίαν—τδ γενό]μενον άνά ■
λωμα. Άλλα όμοια παραδείγματα παρά ί·ΆΓΪβ\ά^
ΟπθοΙι. Ερϊ^Γ.3 σ. 394 και Ηαηάβιιοΐι £Πβο1ι.
Ερί§Γ. II σ. 778 και 841.

Όμοίως συμπληροϊ δ Α. \νί11ΐθ1πι έν ΑΕ 1905

1 Πρβ. και ψηφ. Ίέρ στίχ. 2: έπ! Ιέρωνος άρχοντος καϊ ιε-
ρέως Χαρίνου.

2 Έν άλλοις ψηφ'σμασι παρά τον ιερέα τίθεται τό Ονομα τοΰ θ;οϋ·
οΰτω επί παραδείγματι έν ψηφίσιατι τών χρονών τούτων ΙΟ II
603 ^ΊΙ 1247, στίχ. 17-19 κείται: επαινέσαι δ'ε χα'ι τον Ιερέα
τον Ήρακλ(έ)ους κ.λ.π.

3 Ό Α. ΛνίΙΙΐβΙίΤΙ έν Α Κ 1905, α. 248 μνημονεύει σφάλμα
έκ ψηφίσματος.

4 Έν:αΰθα σπουδαιοτέραν θέσιν κατέχει ό ταμίας· πρβ. στίχ 2
επειδή δ ταμίας και οί οννεπιμεληταί.

5 "Οτι ό ΓοΐΙΓΠΙΟηΙ σημειοΐ μίαν μο'νον στιγμήν, τούτο δεν ση-
μαίνει* ειδομεν άνωτέρω, οτι δύο γράμματα ήνου εις εν.

29 11 24
loading ...