Hē En Athēnais Archaiologikē Hetaireia   [Hrsg.]
Archaiologikē ephēmeris: periodikon tēs en Athēnais Archaiologikēs Hetaireias — 1923

Seite: 116
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/aephem1923/0126
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
116 Δέφνερ: Τά αρχαία λατομεία τής Σκύρου —Χίλλερ: Αττικός νομισμ. νόμος εκ Σύμης. α ε ι#2β

κής έποψης. Αρκετοί τάφοι μέχρι τοΰδε ήνοί-
χθησαν ίκεϊ ύπό των κατοίκων, καί εγώ δέ μετά
του έα>6ρου Δ Εύαγγελίδου ήνοιξα έκεΐ τεσσάρας.

Εΰρομεν έν αϋτοϊς αγγεία προϊστορικά, άλλά
κοσμήματα χρυσοί δεν εΰρομεν. Διάφοροι όμως
κάτοικοι σκάψαντες κατά προηγούμενα έ'τη ύπήρξαν
μάλλον τυχηροί. Εϊδον εις οικίας της Σκύρου
κοσμήματα έκ λεπτοτάτων πετάλων χρυσοί),
φέροντα άγκυλωτοϋς σταυρούς ίβΨ38ίϊΐ£3 1-^) ώς
της Τροίας, και έσχεοίασα εν. Κατά οέ τάς πρώ-
τας ημέρας της έν Σκύρω διαμονής μου ό γη-
ραιός διδάσκαλος Σταυρινίδης, παρ' ώ ^ατώ-
κουν, μο'ι διηγήΟη, ό'ταν οιηρχόμεΟα άπο το άρ-
χαϊον εκείνο νεκροταφεϊον, δτι προ πολλών ετών
κάτοικοι τίνες ήνοιξαν παρά τον ΚηφισΌν τά-

©ον καί εύρόντεί έν αύτώ στέ',ρανον έκ λεπτών
φύλλων χρυσού, ήρισαν περί της κατοχής καί
έν τέλει καταδιαρρήξα^τες αύτΌν ήρπασαν έκα-
στος μερίδιον. Κατά την διαπάλην ταύτην έπε-
σαν ούκ ολίγα τεμά/ια πετά/ων χρυσού κατά
γης, τινά δε ές" αύτών Οά άνεμίχΟησαν σύν τώ
χρόνω με την άμμον του ρύακο:. Έν πάση περι-
πτώσει το παρά τοΟ Φίδλερ εΰρεΟέν λεπτδν πέτα-
λον χρυσού προήλθεν έκ του παρά τάς έκβολάς
τοΟ ΚηφισοΟ προϊστορικοΟ νεκροταφείου.

Μετά τήν έςήγησιν ταύτην έλπί'ζω, δτι δια
παντός θά έκλειψη ή πλάνη και ό μΰθος περί χρυ-
σοφόοου άυ,αου έν Σκύοω.

Μιχαήλ Δέφνερ Δ Φ.

Αττικός νομισματικός νόμος έκ Σύμης.

ΰπό

Φ. Χίλλερ.

"Οτε ή Άρναιολογική Εταιρεία δώρον προσ- 480, 8γ11 3 87, ΙΟ I 2 σ. 295). 'Εζήτησα δέ παρά

φιλέστατόν μοι απέστειλε τον τοΟ έτους 1922 τό- τών Άθήνησι φίλων, φωτογραφίας τυχεϊν, ίνα

μον της Αρχαιολογικής Εφημερίδος, εύθϋς ειοον, μετ' άσφαλείας διακρφώσωμεν τά ίχνη τών γραυ.-

οτι ή πρώτη (ή όρθότερον τά δύο πρώτα άπο- μάτων, τά άμυδρώς φαινόμενα έν ταϊς φωτογρα-

σπάσματα) τών έκ Σύμης έπιγραφών, τών δη- φικαϊς τής έφημερίδος είκοσι. Έν τώ μεταξύ

μοσιευθεισών ύπό του κυρίου Ν. Δ. Χαβιαρα ό φίλος ημών καί συνεργάτης κύριος ΟϋηΙΙΐθΓ

(σ. 39), άπετέλει τρίτον απόσπασμα καί ώς έπος Κΐ3£ίβηΙ)&ο1ι, έρωτηθείς παρ' ήμών, γνώμην έξέ-

εΐπεϊν άντίτυπον (διότι δεν είναι ένος λίθου τά τρία, φρασε περί τής συμπληρώσεως κατά τά πλείστα

αλλά τριών διαφόρων στηλών, περιέχουσι δέ μέρη πιΟανωτάτην, ήν εύ'καιρον κρίνω νά κατα^ω-

κατά μέρη το ίδιον άντικείμενον) τοΟ Αττικού ρίσω προς χρήσιν τών φιλομαθών. "Οσα δέ γράμ-

νόμου τοΰ πέμπτου αιώνος, ών το μέν πρώτον ματα έκ τών πρότερον άνακαλυφθέντων θραυσμά-

εύρεΟέν έν Σμύρνη, τδ δέ άλλο έν Σίφνω δ Αά. των προσέΟηκε γράμμαβι παχντέροΐζ διακρί-

\νΠ1ιβ1πι έξ αλλήλων συνεπλήρωσε (10 XII 5, νομεν.

3 τον δέ δήμον ελόμεν]-

4 ον κήρυκα[; άγγέλλοντας τά νΰν έψηφισμένα τώι δήμωι πέμψαι ΙπΙ τάς πόλες],

5 ενα μέν επί [Ιονίαν, έ'να δέ επί Νήσος, έ'να δέ επί Έλλήσποντον, έ'να δέ επί τά §π]
ί Θράικης, τό[ς δέ κήρυκας ελέσθαι αύτίκα μάλα τον δήμον. οί δέ στρατηγοί ά]-
ποστελάν[των αυτός ( - - ήμερων), εί δέ μή, ευΰν]νόοϋ'ω μυρία[ισι δραχμήισι. καταθ]

[ί]ναι δέ τό ψήφισμα τ[όδε τός ά]ρχοντα[ς τ]δ[ς έ]ν τ,αΐαι ηόλεβιν [άναγράψαντας έν στή]-
9 ληι λιθίνηι έν τήιάγοράι τη [ι έκαστης τής πόλ]εως και τός έπιστ[άτας έ'μπροσθεν]
10 τό άργυροκοπίο' ταντα δέ έπ[\.\ΐ)&>/ Αθηναίος, (]άμ μή αύιοί βόλωνταΐ' δε-

ηΟήναι δέ αύτών τόγ κήρυκα τδν Ιόντ\α δσα κελεΰοαιν] Αθηναίοι, προσγράψα
ι δέ προς τον δρκ[ον τον τής] βολής τίν γραμματέα τδν τής [βολής. □□]
13 ι [κ]α\ εάν τι[ς] κόπτει νόμισ[μα] άργυρίο έν τήαι σιό[\ζσι\ - - -
loading ...