Hē En Athēnais Archaiologikē Hetaireia   [Hrsg.]
Archaiologikē ephēmeris: periodikon tēs en Athēnais Archaiologikēs Hetaireias — 1923

Seite: 129
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/aephem1923/0139
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
Α Ε 1923

'Αρβανιτόπονλος' Θεσσαλικοί επιγραφαί. 129

Ε Τα[μ]ιευόντων [Λ]εωνίδου [τοϋ δεινός και Άρ·
ν]ά<\)γου τοϋ Διομήδους, τον ε[νιαυτόν, τον επί
25 στρ]ατηγοΰ Εύρυδάμα[ν]τος· [μηνός ------

ου ογδόη" 'Λ[μ]υντα[ς], δ απελευθερωθείς
ΰ]πό Δρεβελάου τοϋ Εύδή[μου, Δρεβελάου τοϋ
Ά]ξο[δά]σου και Εύδήμου και Ά[ξοδάσου
τώ]ν Δρεβελάου, εδωκεν τη πόλ[ει τά γινόμενα
30 δ]εινάρια ΚΒ', δβο(λούς) (τεσσάρας) = -

(κενόν ΰψ. 0.075 και ιέρμα).

361" στίχ. 1 — 3. Ένεκα της όμοιότητος της
χαράξεως των άπελευθερώσεων Α και Β εικάζω
δτι αύται έτελέσθησαν έπί τοΟ αύτοΟ στρατηγοΟ
κατά το αύτό ετος' τοΟτο ενισχύει και ή αναγραφή
τοΟ αύτοΟ συνελευθερωτοΟ Πέταλου (Πετταλοϋ—
Πετΰαλοϋ—Θεσσαλού) έν στίχ. 13. Ή έν στίχ. 2
άνάγνωσις ΕΙΣΘΗ είναι άσφαλής' ό \νοοάλν3Γ(1 έν
.Ιοιιπι&Ι οί ΗβΠ. 8ΐαά. XXXIII 1913 σελ. 325
διακρίνει μετά τό Η και Ξ, δπερ είναι άπατηλον και
άνύπαρκτον το δοϋσα συνεπλήρωσα κατά τον στίχ.
27. Έν τέλει του στίχ. 3 διακρίνονται ίχνη ή ΔΕ
ή ΔΚ* ώστε δεν αποκλείεται ή συμπλήρωσις (δη-
νάρια) Κ[Β' κτλ. Συνεπλήρωσα δέ άπεκλεία'ίη, ώς
υπαρχόντων ιχνών >< προ τοΟ Ε, καίτοι νΟν το πρώ-
τον έν ταΐς θεσσαλικαϊς άναγραφαϊς απελευθερώ-
σεων έμφανίζεται αποκλεισμός· νοητέον δέ τούτον
ωδέ πως: ό πατήρ ή ό αδελφός τοΟ ΠεταλοΟ, έχων
δούλην, άπηλευΟέρωσεν αύτήν ίνα δέ μή παρα-
μείνη παρά τω Πεταλω, ώς συγκυρίω, καί ύπο~
χρεωθή κατόπιν νά άπολυθή καί ύπ' αύτοΟ της
παραμονής, άπεκλείσθη δι' έπισήμου πράξεως της
παρ' έκείνω παραμονής και ήλευΟερώθη ούτω τέ-
λεον.Έν έκδοθησομένη κατωτέρω ύπ' αριθ. 400 έπι-
γραφή τοΟ Πνϋ·ίον θά συναντήσωμεν χωρισμδν
άπελευθέρας παραμενούσης παρά τινι, εάν αυτός
άγχΐ] αΰτήν' δ ένθάδε αποκλεισμός έχει άναλογίαν
προς τον έκεΐ χωρισμόν

361 στίχ. 4—14. Αϊ απελευθερώσεις Β καΐ Γ,
ώς κ*1 ή Α, έτελέσθησαν κατά το 13ον έτος τοΟ
ΣεβαστοΟ, ήτοι, καΟ' ά είπομεν έν Α Ε 1917
σελ 149 τω 15-14 πρόΧρ. ΤοΟ κατά το ετος τοΟτο
ονόματος τοΟ στρατηγοΟ έσώθη μόνον τό τέλος ΟΥ
έν στίχ. 11" άλλ' έν τή έκ Γόννων έπιγραφή, ήν
έδημοσίευσα εν τή ΑΕ 1915 σελ. 19, αναγρά-
φεται κατά το τρισκαιδέκατον ετος τοΟ ΣεβαστοΟ
Καίσαρος Αύγουστου στρατηγός Πάμφιλος- δι'

δ συνεπλήρωσα δι' αύτοΟ τοϋς στίχ. 5 και 11.
Περιέργως ό'μως οί ταμίαι έν Άζώρω κατά τό
ετος τοΟτο αναγράφονται πρωθυστέρως" διότι ό έν
στίχ. 6 Σώπατρος είναι της β' εξαμήνου, ώς
δηλοϊ ό μήν Λεσχανόριος, έν ω ό έν στίχ. 12
Αμύντας είναι της α', ένεκα τοΟ μηνός Άγαγνλίον.
Τό πράγμα καθίσταται εύεξήγητον, άν αναλογισθώ-
μεν ό'τι καθυστέρει ένίοτε ή αναγραφή καϊ όλον-
ετος ή ό'τι λόγω των εμβόλιμων μηνών παρήλλασ-
σεν ή θέσις μηνών τινών εν τοις ύπερκειμένοις τοΟ·
στίχ. [1] είναι πιθανώτατον ό'τι άνεγράφη ό ταμίας
Αμύντας της α' έξαμήνου, ύφ' δν νανονικώς κεί-
ται δ Σώπατρος της β', καθ' ήν δμως ένεφανί-
σθη ή άπελευΟέρα Εντνχα τοΐί στίχ. 12, ής ή
άπελευθέρωσις είχε τελεσθή κατά τήν α' έξάμη-
νον, και άνεγράφη ύπό τήν ήδη κεχαραγμένην
τοΟ άπελευθέρου ΜΕ — - . Σημειωτέον ό'τι έν
στίχ. 4 και 5 δ χαράκτης έγραψε περισσώς εν I
και έδιττογράφησε τό Η τοΟ ογδόη. Έν τέλει τοΟ
στίχ. 7 δ Κθγπ είδε ΟΥ· όντως διακρίνεται 6Υ,
δπερ ήδύνατό τις νά μεταγράψη ΘΥ, διότι τό Ε
γράφει ούτως δ τεχνίτης, ούχί €·άλλά καί τήν έσω
κεραίαν τοΟ Θ δέν συνενοϊ αριστερά- προς τούτοις
είναι εύλογον έκ τών περισωθέντων νά είκάσω-
μεν ότι δύο αδελφών, υιών τοΰ Εΰμήλου, δ μέν
ελεύθεροι, δ δέ απολύει της παραμονής, ώς ών συγ-
κύριος,ώς προείπομεν έν στίχ. 1-3. Ό λΥοοάιναΐ'ά

ε. ά. διέγνω τό ορθόν έν στίχ. 8 νπδ [Κ] ασ---.

καί άπολυϋεις άντί πραχ&είς, άνεξαρτήτως αύ-
τδς έμοΟ και έγώ έκείνου. Οί δβολοί απεδόθησαν
έν στίχ. 9 14' 21 καί 30 διά συμβόλων 0= Γ.

361· στίχ. 15-21. Αί άπελευθερώσεις Δ καί
Ε έτελέσθησαν κατά τό 1 4ον ετος του ΣεβαστοΟ,
ήτοι τω 14-13 προ Χρ. στρατηγοΟντος Απολλοδώ-
ρου (τό πρώτον), όστις πολλάκις έμφανίζεται, καί δή
τετράκις στρατηγήσας' περί αύτοΟ εΐπον τά δέοντα

17
loading ...