Hē En Athēnais Archaiologikē Hetaireia   [Hrsg.]
Archaiologikē ephēmeris: periodikon tēs en Athēnais Archaiologikēs Hetaireias — 1923

Seite: 131
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/aephem1923/0141
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
ΑΕ 1923

Άρβανιτόπονλος: Θεσσαλικά! έπιγραφαί. 131

στίχ. 18-19 δυνάμεθα νά συμπληρώσωμεν μετά
πλείστης πιθανότητας [θεμιστογέ|ν]ους (τοΰ Ν
διακρίνονται ίχνη σαφή). Κατά ταΟτα οί των προ-
ηγηθέντων της έν έτει 27-26 πΧ στρατηγίας
τοΟ Αύτοκράτορος Αύγουστου τριών έτών στρα-
τηγοί θεμιστογένης, (30-29 πΧ), Ήγησίας (29
-28 πΧ), Ενβίοτος (28-27 πΧ), περί ών βλ. τά
έν ΑΕ 1917 σελ. 28-29 εΐρημένα, φαίνονται
βέβαιοι, παρά τάς ένιαχοΰ κατά την άκολουθί'αν
μικράς άλλως δυσχέρειας.

362" στίχ. 19-22. Ή συμπλήρωσις της α-
πελευθερώσεως ταύτης παρέχει δυσχέρειας τινάς'
έκ τοΰ έν στίχ. 22 σαφοΰς ΤΕΡηΝ έμφαίνεται
δτι ή θυμιλώ κατέβαλε καί υπέρ τών έαυτής όύο
τουλάχιστον παιδιών, ήτοι [νπερ έκα]\τέρων, ώς
συνεπλήρωσα, τά δέ ονόματα τών τέκνων αύτής
κείνται βεβαίως έν στίχ. 20-21, διότι τά έτερα
περισωθέντα εν στίχ. 19-20 ονόματα άνήκουσι
τοις έλευθερωταϊς' ούτως έν στίχ. 20 συνέβη τις
σύγχυσις περί την όρθήν θέσιν του συνδέσμου
καί διότι το νά άναγνώμεν

[δεΐνο: τοϋ Αλε-
ξάνδρου, (Ύ) πατίας της Παυσανίου κα[ι (Κάρ; που)
(μετά δεινός) και Άρχεπόλεως τών τέκνων μου,

θά εχωμεν άσύνδετα τά ονόματα καί συγκεχυμένα
τά τών ελευθερωτών τοις τών τέκνων της θυμι-
λοΰς' τουναντίον διά τών τεθεισών συμπληρώσεων
μου έκφράζεται άβιάστως ή άπελευθέρωσις, καθ
ήν δείνα ό Αλεξάνδρου καί ή σύζυγος αύτοΰ X-
πατία, προσφωνουμένη πατρόθεν κατά το σύνηθες,
ώς θυγάτηρ τοΟ Παυσανίου, άπηλευθέρωσαν την
θυαιλώ καί τά δύο αύτης τέκνα- ούτως ή μετά ·
θεσις τοΰ καϊ έκ τοΟ τέρματος τοΟ στίχ. 20 εις
την προσήκουσαν μετά το Αλεξάνδρου θέσιν κα-
θίσταται άναγκαία. Έτέραν δυσχ_έρειαν αποτελεί
το όνομα της έλευθερωτρίας' έπί τοΟ λίθου υπάρ-
χει μετά τΌ ΟΥ το ΓΑΤΙ ΑΣ, δπερ, άβιάστως
άναγινωσκόμενον, άποδίδει Γαγίας ήτοι Γαίας
Ο&ία, τοΟ δευτέρου Γ δντος εύφωνικοΰ κατά την
κοινήν τότε προφοράν, ής καί παρά τώ νΟν Ελ-
ληνικά» λαώ διατηροΟνται τά άποτελέσματα π.χ.
λαγός=λαος κττ. Άλλ' άφ' ού" άπαξ άπεδέχθην
σύγχυσιν έν στίχ. 20, δύναμαι νά έπεκτείνω αύ-
τήν, θεωρών εύ'λογον τό ότι τό Υ της Υπατίας
παρελείφθη, προηγουμένου έτέρου Υ, καί τό ότι

ή δεξιά κεραία τοΰ Π αύτης άπετρίβη, ή δεν έ-
γράφη, καί τέλος ότι τό Τ αύτής άπεδόθη ήμι-
τελώς ώς Γ σχεδόν' ταΟτα δεν είναι ασυνήθη καί
παρ' έπιμελεστάτοις χαράκταις, οίος ό περί ου
ό λόγος. Έκ της έν στίχ. 21 προσθήκης τοΟ μον
έμφαίνεται ό'τι διαλέγεται, άπευθυνομένη προς
τούς άναγνώστας, καί δη προς τον ταμίαν, ή ά-
πελευθέρα" έν άρχή τοΰ στίχ. 21 έσώθησαν ίχνη
σαφή Ε, βεβαιοΰντα τό Άρχεπόλεως. Ό λ¥οοά-
ινανά ε. ά., θεωρών έπίσης δυσερμήνευτον τό
Γαγιας προτείνει Παρίας ή Πάτρας, ορθώς δέ
παρετήρησεν ότι ή αναγραφή έν στίχ. 22 τών
15 δηναρίων άντί τών 22'/2 οφείλεται εις άνά-
μνησιν τών 15 στατήρων. Επειδή όμως δεν
έχει ούδένα λόγον ή πληρωμή 15 μόνον δηνα-
ρίων, δέχομαι ώς έσφαλμένην τήν άναγραφήν
αύτών άντί τών στατήρων, διότι κατά τά πρώτα
άπό τοΰ 30 πΧ έτη έκυμαίνετο τό διαταχθέν ίσο-
δύναμον τών 15 στατήρων τοις 22]/2 δηναρίοις
καί συνεχεϊτο πολλάκις ύπά τών εϊθισμένων τή
πάλαια μονάδι χαρακτών, ώς συμβαίνει φύσει κα-
τά την είσαγωγήν όμοιων νεωτερισμών μέχρι της
διά χρονικής τίνος συνήθειας έπικρατήσεως αύτών.

362 στίχ . 23-30. Ό ταμίας ήτο σαφώς Λεωνί-
δας, σωθέντος ίχνους τοΟ Λ' τοΟ έτέρου τών ταμιών
έσώθησαν έν άρχή τοΰ στίχ. 24 ίχνη ΝΑΙΤΟΥ,
έξ ών τό I φαίνεται περισσώς ή έσφαλμένως χα-
ραχθέν καί έλλιπές διά τούτο άφεθέν ούτω προ-
κύπτει -- ναγου ήτοι Άρνάγον υπαρχόντων δ' έν
τη κατο) υπ αρ ιθ.383 στίχ. 17-18 έ πιγραφή πολι-
τών Δολιχαίων Άρνάγον τοΰ Διομήδους καί Διο-
μήδονς του Άρνάγον, δυνάμεθα νά συμπληρώ-
σωμεν άμοιβαίως τάς έπιγραφάς, δεχόμενοι ότι
τοΟ περί ου ό λόγος απόγονος τις, υίός ή εγγο-
νός, παρέμεινεν ώς πολίτης έν τή πλησιοχώρω
καί όμοσπόνδω Δολίγτ]. Ό στρατηγός Ενρνδάμας
είναι ό πολλάκις άναφερόμενος υίός τοΰ ΆγαΦά-
νορος της έκ Γόμφων μεγάλης οικογενείας' επειδή
πολλοί φέρονται ύπό τό αύτό όνομα, ό ένθάδε
φαίνεται ών τών ολίγον πΧ χρόνων πρβ. ΑΕ
1916 σελ. 31 καί 87-88, έτι δέ ΑΕ 1917 σελ. 9.
Τά ονόματα τών έλευθερωτών Δρεβέλαος καί
Αξόδασος είναι έμφανώς ξενικά έξηλληνισμένα,
πιθανώτατα 'Ιλλνρικά' διότι συνήντησά που τό
γνωστόν Ίλλυρικόν όνομα Δάζος συνημμένον μετά
loading ...