Hē En Athēnais Archaiologikē Hetaireia   [Hrsg.]
Archaiologikē ephēmeris: periodikon tēs en Athēnais Archaiologikēs Hetaireias — 1923

Seite: 134
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/aephem1923/0144
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
134 Άρβανιτόπονλος: Θεσσαλικοί έπιγραφαί.

Λ Ε 1928-

άναγλύφου τέσσαρες άνθρωποι,ορθοί ιστά-
μενοι, κατενώπιον: αριστερά άνήο έν χι-
τώνι και ίματίω, κρατών δια της δεξιάς
βακτηρίαν ή δόρυ,ό πατήρ Μνρτίλος, παρ'
αυτόν γυνή νεαρά, έν ποδήρει χιτώνι
καΐ ίματίφ, ή Ουγάτηρ Δημήτρια, ή άπο-
θανοΟσα, περαιτέρω ώριμος γυνή ομοίως,
ή μήτηρ Ευτυχώ, και εις το δεξιόν-
άκρον νεανίας εν χιτώνι καΐ εύρεΐ ίματίω,.
κρατών έν τη αριστερά μικρόν τινα κύ-
'·[ ·\ λινδρον, πιθανώς άδελφός της άποθανού-
σης" πάντων τά πρόσωπα άπεσχίσθησαν-
,·! ύπότών μεταγενεστέρων επίτηδες.—"Γψ.
0.86 πλάτ. 0.555 πάχ. 0.095.

Άπετείχισα αυτήν μετά της ύπ*"
I άριΟ. 357.

Η Ύπό τήν παράστασιν υπάρχει ή έν-
Η ΙΟ ε. ά. επιγραφή, βαθέως καΐ καλώς
κεναραγμένη υψ. γραμμ. 0.021-0.03,.
ν , οιαστιχ. 0.009· τα γράμματα τοΟ πρω-
,·] του στίχου είναι μείζονα.



Μυρτίλος καΐ Εΰιυχώ,
ί, ζώντες, Δημητρίας της θυ-

γατρός μνήμης χάριν.

Υπονοείται ατόδε εποίησαν ή ανέβη-
καν»· ή γζνιΧΊ]Αημητρίας αποδίδεται τώ
μνήμης, ήτοι «χάριν μνήμης της θυγα-
τρός Δημητρίας». Οί χρόνοι της έπιγρα-

5: Ιπιτύμβιον ενεπίγραφο* άρι». 365α. ώ' κα' τίΗ έπομένης, κείνται κατά

τά μέσα της β' μ.Χ. έκατονταετηρίδος.

ών μόνον το μέσον περιεσώΟη, φέρον άνάγλυφα

κοσμήματα- έπι τοΟ μέσου τοΟ τυμπάνου άπεδόθη Άρι^. 3θδ (είχ 6. 1(3 ΙΧ2 1313 και ΑΕ

δι' άβαθους ανάγλυφου ίππεύς, καλπάζων προς 1913 σελ. 79. ΜΕ 72). Στήλη μαρμάρου

δεξιά, φορών /ιτώνα και χλαμύδα, ήνεμισμένην ύπομέλανος, ακέραιος" άνω άπεδόθη δι' ανάγλυφου

έκ της φοράς, και άκοντίζων διά της δεξιας' άπε- τριγωνικΌν πλαίσιον, ώς είδος άετώματος μετά

δόθη δ χαλινίσκος και τό ύπόσαγμα τοΟ ίππου παμμεγίστων και δυσαναλόγων δυο εκατέρωθεν·

στικτόν, ώς έκ δέρματος ποιηθέν ή τέχνη αϋτοΟ άκρωτηρίων" έπι τοΰ μέσου τοΟ τυμπάνου έν ά-

εΐναι λίαν καλή, και ευρηται εις άντίθεσιν προς βαθεΐ αναγλύφω άπεδόθη παις έφιππος, καλπά-

τήν κακοτεχνίαν τών ύποκειμένων διό εικάζω ζων προς δεξιά, φορών χιτώνα και ίσως χλαμύδα^

ότι άρχήθεν ειχε ποιηθή ή στήλη δι' άλλον νε- οδ έμπροσθεν όρθοΰται έκ τοΰ εδάφους οφις' συν-

κρόν, ού ή έπί τοΟ έπιστυλίου ύπάρχουσά ποτε ήθως οί ιππείς άποδίδονται έπι της στήλης, άλλ^

έπιγραφή έξηλείφθη έπίτηδες, μετεξειργάσθη δε ένθάδε και επί της προηγουμένης έτέθησαν ώς

προχείρως περαιτέρω ή αυτή στήλη εις μορφήν προσήκον ταΤς έπιτυμβίοις στήλαις σύμβολον

τινα ναίσκου, έφ' ου παρεστάθησαν διά βαθυτέρου κοσμηματικόν παρεστάθησαν δε και υπό τΌ άέ-
loading ...