Hē En Athēnais Archaiologikē Hetaireia   [Hrsg.]
Archaiologikē ephēmeris: periodikon tēs en Athēnais Archaiologikēs Hetaireias — 1924

Seite: 41
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/aephem1924/0051
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
Ο ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΤΟΥ 421 Ό

ΥΠΟ ΑΙ.1.ΕΝ ΒΚΟΥ#Ν \Χ/Ε5Τ ΚΑΙ ΒΕΝ]ΑΜΙΝ ϋ. ΜΕΚΙΤΤ-

Ό φορολογικός κατάλογος τοϋ 421/0, εί και διεσιοθησαν αύτοΰ τρία 1 μόνον
τεμάχια, είναι έκ των μάλιστα έλ'διαφερόντων νεωτέρων φορολογικών καταλόγων, διότι έξ
αύτοΰ μανθάνομεν, οτι ύ πρώτος έκ των καλουμένων Αττικών φορολογικών καταλόγων
συνετάχθη έν έ'τει 454/3. Προσέτι δέ, επειδή είναι ό μόνος μετά το 425 κεχρονο?^ογη-
μένος κατάλογος, εξαιρουμένου δέ τοϋ καταλόγου τοΰ 4ο0/29, 2 ύ μόνος έκ της περιόδου
τοϋ Πελοποννησιακού πο?^έμου, όστις δύναται νά χρονολογηθή ακριβώς, εΐναι ένδιαφέρωλ'
ώς εν των σημείων ξηράς έν τω άκαθορίστω πελάγει τών τεμαχίων των φορολογικών
καταλόγων και εκάστη λεπτομέρεια της συνθέσεως αύτοϋ κτάται Ίδιαιτέραν σημασίαν ώς
τι έφικτόν κριτήριον προς χρονο/ι,όγησιν άλλων τεμαχίων

Σκοπός ημών έν τη μελέτη ταύτη εΐναι νά εξακριβώσω μεν το πλάτος τοϋ λίθου,
τον αριθμόν και τό πλάτος τών στηλών, την τάξιν, καθ' ήν τά φορολογικά διαμερίσματα
ήσαν γεγραμμένα και τό συνολικόν μήκος τοϋ φορολογικού καταλόγου.

"Ινα προσδιορίσωμεν τό πλάτος τοϋ λίθου όφείλομεν πρώτον νά άποκαταστήσωμεν
την όρθήν άνάγνωσιν ενός τούλάχιστον στίχου τοϋ εισαγωγικού κειμένου, διότι τούτο εΐναι
στοιχηδόν γεγραμμένον, εξαιρουμένου τοϋ τέλους τών στίχων, ενθα αί λέξεις είναι διηρη-
μέναι κατά συλλαβάς, εάν όντως εΐναι διηρημέναι. Έάν προσδιορίσωμεν λοιπόν τον αριθ-
μόν τών γραμμάτων τών ελλειπόντων έκ της άρχής ενός στίχου, τό πλάτος τοϋ λίθου δύνα-
ται νά ύπολογισθή ευκόλως.

Έν τω πρώτω στίχω τοΰ εισαγωγικού κειμένου, τό μόνον άβέβαιον στοιχεϊον εΐναι
ή ορθογραφία τοϋ ονόματος τού γραμματέως, Μενεκλες ή Μενεκλέες, τοϋ προτέρου
αποτελούντος την έπίσημον ορθογραφίαν έ'ν τινι έπιγραφή, ήτις βοηθεΐ, όπως άναπληρώ-
σωμεν τό όνομα τοϋ γραμματέως, τοΰ δέ δευτέρου όντος τοΰ υπό τοϋ λνΊΠιβΙιη άποκατα-
σταθέντος τύπου, τοΰ και υπό τοΰ Ηϊΐΐβΐ' νοη ΟαβΓίτΐη^βη γενομένου αποδεκτού ώς τής
πραγματικής αναγνώσεως τής ημετέρας επιγραφής :*.

Ή ορθογραφία τοΰ Λνΐΐΐιβίιιι έχει Ανάγκην μιάς λέξεως προς έπεξήγησιν. Τό επί πλέον
ε ψιλόν παρενεβλήθη, Ινα καταστή ό αριθμός τών γραμμάτων τοΰ πρώτου στίχου
ανάλογος προς τήν προτεινομένην διόρθωσιν τού έκτου. Έάν άφαιρέσωμεν τό ε ψιλόν
ενός στίχου, όφείλομεν συγχρόνως νά άναθεωρήτωμεν τήν διόρθωσιν τοΰ άλλου, ώστε νά
λείψη έξ αύτοΰ έν γράμμα. Δεν δυνάμεθα δ' όμως νά άλλάξωμεν τας προταθείσας άνα-

1 Ι&. I2, 220. Ίδέ \νΐ11ιβ] ιη, Αηζ. Αΐί.ννίβη.1909, σ. 50.

2 ΙΟΙ 2, 236. Λιάτήν χρονολογίαν της επιγραφής ταύ-
της, ίδέ Α..Τ.Α., 1925, 440- 444.

3 ΜΙΜω, Αηζ. Αϊ. Ψίαη. 1922, 44-47; ΙΟ. Γ
220. Όνόματα λήγοντα εις — χλες γράφονται πολύ σπανίως
μετά δυο ε ψιλών. Συμβαίνει εν τινι ψηφίσματι τής αυ-

τής εποχής, 16. Ρ, 82, νά εΰρίσκωνται και οί δύο τύποι
ό εΐ; παρά τόν άλλον άλλ* ή χρήσις τού διπλού ε ψιλού
έν τβ ονομαστική έν ΆττικαΙς έπιγραφαϊς τοϋ πέμπτου
αιώνος άπαντα έξάκις μόνον, καθόσον γνωρίζομεν, ένώ ή
τού άπλοϋ ε ψιλού παρουσιάζεται πλέον ή έκατοντάκις έν
τή τάξει ταύηι τών ονομάτων.

6
loading ...