Hē En Athēnais Archaiologikē Hetaireia   [Hrsg.]
Archaiologikē ephēmeris: periodikon tēs en Athēnais Archaiologikēs Hetaireias — 1924

Seite: 52
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/aephem1924/0062
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
62

ΑάοΙί ΐνίΐ/ιβίηι

λε 1924

τριβή 8ϊΐζπη§8ί)θΐ·. ά. ΒθγΙ. Αΐν&ά. 1931 σ. 962 έπ.· δτι δέ ή Αθηνά αρχικώς ήτο θεά των
κεραμέων έξηγούμενος τό όνομα αύχης προ ολίγου ύπέδειξεν ό Ρ. Κΐ'θΙδοΙιίηθΓ έν πάνυ αξιο-
λογώ διατριβή ΟΙοιΙα XI 282 έπ. Όρθώς ήδη υ ΚοββΓΐ και ό ϋοΓρίβΙά εξέφρασαν την
γνώμην δτι, επειδή αναθήματα, άνατεθέντα τη Αθηνά Εργάνη, άνέκειντο έν τω της
Πολιάδος τεμένει, ή Πολιός έλατρεύετο και υπό τό όνομα της Εργάνης· λέγεται δέ
καΐ έργοπόνος έν έπιγράμματι ΙΟ III 1330" έν δέ ταΐς Έρυθραΐς της Ιωνίας κατά
Παυσ. VII 5,9 ην Άϋ>ηνας Πολιάδος ναός και άγαλμα ξύλου μεγέϋ·ει μέγα κο.ϋ'ήμε-
νόν τε επί Φρόνον και ήλακάτην έν έκατέρα των χειρών εχει και έπϊ της κεφαλής
πόλον' τοϋτο Ένδοΐον τέχνην και άλλοις έτεκμαιρόμεϋ·α είναι και ές την έργααίαν
όρώντες κτλ. Έάν δέ ό Κουβί'ί;, αρνούμενος διά τον έκτον προ Χρ. αιώνα την ύπαρξιν
ιδιαιτέρου έπ! της ακροπόλεως Αθηνών τεμένους της Αθηνάς Εργάνης, έπεφυλάττετο
ώς έκτου γεγονότος τούτου να κρίνη και περί τών υστέρων χρόνων λέγων: Είη οββοη-
<1θγθ8 Ηβϊΐίο-ίυηι άβι- Εγ§&ιιθ Ιιαί ίιη δθοίιβίβη .ΤαΙηΊιιηκΙβιΊ 8Ϊο1ιβι·1ΐο1ι ιποΐιί θχϊβΙϊθγέ,
■»5 β8 δραίβι· βχίβΙϊβιΊ. ΙΐΗί, ηι&<>· οίειίιϊηο·β5ίβ11ΐ; 8βΐη, ό ΌϋΓρίβΙά ήδη παρετήρησεν,
δτι ιερόν Εργάνης Αθηνάς κεχωρισμένον από τοϋ της Πολιάδος τεμένους και ίεροΰ
ουδέποτε ύπήρχεν επί της ακροπόλεως· ή δέ επιγραφή ή νΰν ύπ' έμοϋ συμπληρωθείσα
έπιβεβαιοΐ τό συμπέρασμα τοϋτο, καθ' οσον έν αύτη ή θεά ή κατέχουσα την άκρύπολιν
φέρει έπισήμως τό όνομα Α&ηναία Εργάνη Πολιάς. Θεά δέ Εργάνη καλείται έν τε τη
έμμέτρφ προσθήκη της άνω επιγραφής και έν αλλω ποιήματι ΙΟ II 1434, έν φ μάλιστα
τό ϋ·εά Εργάνη κατέχει την αυτήν έν τω έξαμέτρφ στίχο") θέσιν.

Τέλος σημειωτέον δτι τό έν ΙΟ XII 5,217 (001 5439) έκ Πάρου έπίγραμμα, έν ω
«ύτή ή θεά ή διά τοϋ αγάλματος, δπως φαίνεται, παριστανομένη λαμβάνει τον λύγον,
κατά τό παράδειγμα τοΰ τε έκ της Άκροπόλ,εως έπιγράμματος τούτου και άλλων επι-
γραμμάτων πιθανώς συμπληροϋται ώδε:

[Ενξ]άμενος μοι Πρωτ[όμαχος τόδ' αγαλμ1 άνέθηκεν]
[Ε]νάνθεος υιός παρ[θένωι Άρτέμιδι].

2. Έν Άρχ. Έφ. 1907 σ. 215 οί κκ. Νικήτας Δ. Χαβιαράς και Μιχαήλ Δ. Χαβιαράς
έδημοσίευσαν ύπ' άρ. 10 και 11 δύο έκ Θυσσανοϋντος της Περαίας τών 'Ροδίων τεμάχια
έμμέτρων επιγραφών, άτινα, δπως εΐδεν ό κ. Βασίλειος Λεονάρδος (σ. 216), άποτελοϋσιν,
έάν προτάξωμεν τό ύπ' άρ. 11 τειιάχιολ', έν τετράστιχον έλεγεΐον:

ΠΑΤΡΙΤΕΔΑΜΟ Ε Τ Α Γ Ε Ν ΕΣ Η Δ Ε Ξ Ο IΑ Υ

ΕΞφΑΟΣΑΜΑΙ Τ Ο Ν ΥΠ Ε Ρ Θ Ε Ν Λ Λ Ο Σ

ΥΜΕΤΕΡΑΙΙΝΑ Ν ΕIΟΔ Ε ΚΟ Σ Μ Ο Σ Ο Ρ I

ΕΙΣΑΡΑ5Ν.ΙΙ Μ Ε ΝΑΝΙ Τ ΕΛ Ε Θ ΟI

Τοϋ προτέρου έλεγειακοϋ διστίχου ό φίλος κ. Λεονάρδος έπρότεινε τήν έξης
«νάγνωσιν:

Πατρί τε Δαμο[λέοντι (;), Μ]ετάγενες, ήδέ σοι αν/τώι]
ές φάος άμά[τιον\ —]τον ϋπερθεν άλός,

παρατηρών δτι «έν στ. 1 δύναται ϊσως χάριν τοϋ μέτρου νά γραφή και Άρ]ετάγενες, έν δέ
<ττ. 2 ϊσως και αμα[σας—] ή άμα[τον ή αμαι[ϋΌν]? · έν δέ ΑΕ 1908 σ. 317 προσέθεσεν
loading ...