Hē En Athēnais Archaiologikē Hetaireia   [Hrsg.]
Archaiologikē ephēmeris: periodikon tēs en Athēnais Archaiologikēs Hetaireias — 1924

Seite: 66
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/aephem1924/0076
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
66

Δημ. Εναγγελίδου

Α Ε 1924

κλικόν περίγραμμα εξέχει πέραν των καθέτων πλευρών, κσ.1 τό άνθέμιον, ολόκληρος
δηλαδή ή έπίστεψις, θα ήσαν δια χρώματος δεδηλωμένα, ώς υπέθεσε και ό Βοβίιΐ&ιι
(ενθ' άν. σ. 25 σημ.). Κατά τά άλλα ομοιάζει προς τάς λοιπάς στήλας.

4. (είκ. 4). Μέρος επιτύμβιου στήλης έκ μαλακού πώρου άνω και κάτω άποκε-
κρουμένη. Ή οπίσω επιφάνεια της πλακός κατά τό πλείστον έφθαρμένη, τοΰ πώρου άπο-
σχιζομένου. Ύψ. 0,412, πλάτ. 0,273, πάχ. 0,08. Σώζεται μέγα μέρος της πλακός, ήτις.
περατοΰται άνω διά κανόνος έκ δύο κυματίων, ών τό κάτω μικρότερον. Υπεράνω τοΰ
κανόνος τούτου ε'ις μικράν άπόστασιν σώζεται τό κάτω μέρος των ποδών των ελίκων
μέχρι της συναντήσεως αυτών, οπόθεν δύο μακρά φύλλα λωτοϋ έξορμώντα παρακολου-
θοΰσιν έκάτερον τών σκελών των ελίκων, εν ω μεταξύ αυτών εξέρχεται μεσαΐον φύλλον
καταβαϊνον μέχρι τοΰ κανόνος.

5. (εϊκ. 5). Κορυφή έπιτυμθίου πωρίνης στήλης άποκεκρουμένη λοξώς κάτω-
Ύψ. 0.284, πλάτ. 0,17, πάχ. 0,04. "Εχει τό περίγραμμα άνθε-
μωτής μετά ελίκων έ,τιστέψεως, ώς ή υπ" αριθμ. 3, άλλ' είναι
μετ' αμελείας κατεσκευασμένη και έσχεδιασμένη, καθ' δσον
ή μία έλιξ είναι μείζων της ετέρας και τό τόξον χΤ)ς μιας πλευ-
ράς μακοοτερον τοΰ της ετέρας και άνώμαλον παρά την κο-

ρυφήν.

6. Τεμάχιον έκ κορυφής πώ-
ρινης στήλης, ώς ή ανωτέρω. Έκ
τών διαστάσεων αύτοΰ (πλάτ. σωζ.
0,30) φαίνεται ότι προέρχεται έκ
μεγάλης στήλης.

7. ζειχ. β). Τρία τεμάχια
πωρίνης στήλης άπό τών ελίκων
και κάτω άνευ πλαστικής αύτών
δηλοάσεως. Δεξιά έν μέρει άποκε-
κρουμένη. Ύψος 0,92, πλάτ. 0,23-

8. Ετέρας στήλης τό περι
τός έλικας τμήμα, ώς και τεμά-
χιον άνθεμίου μετά κυρτών και
κοίλων φύλλων εναλλάξ.

5 : Κορνψ'η πώρινης στήλης. 6 : Τμήμα πωρίνης στήλης.

Λί στήλαι αύται, ώς είναι φανερόν, άνήκουσιν είς τον αυτόν τύπον επιτύμβιων
στηλών, οϊας άνεϋρεν έν Σάμφ ό Βοβίιίαιι (ενθ' άν. σελ. 152, πίν. 1,2,3,4). Άλλα βεβαίως
δεν είναι ή πρώτη μορφή επιτύμβιων στηλών, ήν συνανιώμεν έν Ελλάδι. Άπό τών
μυκηναϊκών ήδη χρόνων είναι γνωστά" έπΐ τών τάφων στήλαι, μεγάλαι πλάκες και διά
παραστάσεων κεκοσμημέναι ώς επί τών τάφων τής άκροπόλεως τών Μυκηνών. Και κατά
τους γεωμετρικούς χρόνους εύρίσκομεν επιτύμβιους στήλας, ώς έν θήρα [ΌνΆ§βηάοτίί, ΤΙΐθΓα
II σελ. 108 εξ.), χαρακτηριστικά! δε είναι αι έν Νεανδρία παρατηρηθεΐσαι (Κο1α.6\νβγ,
Νβαηάπα, σελ. 17 είκ. 30). Αύται είναι ακατέργαστοι πλάκες, δύο μέχρι τεσσάρων μέτρων
ύψους, στενώτεραι κάτω και λήγουσαι άνω είς μικράν εξοχήν, παρέχουσαι δ'οΰτως έμφάνισιν
loading ...