Hē En Athēnais Archaiologikē Hetaireia   [Hrsg.]
Archaiologikē ephēmeris: periodikon tēs en Athēnais Archaiologikēs Hetaireias — 1924

Seite: 121
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/aephem1924/0131
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
ΛΕ 1924

Λοχριχός θεαμός

121

και ποιέοι 11· τό δέ 1ι (Η), υπάρχον και έν τοις Ιιότι 6 καΐ Ιιόατις 9 καΐ Ιιίλαος 16,
λείπει δμως εκ τοϋ οιτινι 6α (καθά και έκ των δδε 1.14 και ά γα 10, ομαλώς έν Λοκροϊς·
πρβλ. Βαοΐί. Οτββίί Όϊβΐ. 58α). Τύ ο ελλείπει δλως (έπίΡοικος !). 17.) αντιθέτως προς
την εύχρηστίαν του έν τι] άλλως όμοιοτάτη τους χαρακτήρας έποικική της Ναυπάκτου·

Στίξεως σημεΐον μόνον έν στ. 18 μετά το διαδόνχο : Διπ/ν.ογραφία μεν πρόκειται
έν Α 16 έ'σστο (πρ6?.. έκ πλείστων παντοΰ Ψααοτος IX1 333,14 και δσστις 834,10 κ.ά. ίδέ
ΒΓα§ιυ&ηη-Τ1ιαιηθ: Ογϊ. Ογ. 4 § 103α και 11!). άλλα και έν αρχή αακοπόν Κδΐιΐ ΙηβΟΓ. βηί.
360) και 7 δόξξαι καΐ 15 έξξόλειαν 1 (ένώ άξιο—6α και 9)' άπλογραφία δέ έν β'
2 γεγραμένον και Β 19 άλαξέοΰΌ'' (παρά τό άμέσως προηγούμενον άλλαγά, ϊσως δέ
και έν 5 κά τό (άφοϋ κατ τον 1 και 13) και πάντεσιν 16. Διόρθωσις δέ άβλεπτήμα-
τος έν τω Α 7 εΣτο έκ σκοπουμένου άρχικως, φαίνεται ε ε, παραχάραγμα δέ άσφαλώς
τό Α έν στ. 17 νπαπροσϋΊλΙΟΥ άντι τοϋ μόνου όρθοϋ Δ.

Αβλέπτημα τοΰ χαράκτου πολύ βαρύτερον (και άπόπειρα διορθώσεώς του ημι-
τελής) πρόκειται έν στ. Α 6* τά μετά το τοϊ έπίνομοι άναγινωσκόμενα (σκιωδώς Ιδία
τά (ΐέσα) λείψανα 4—5 γραμμάτων ΟΜ.Ον αδυνατούν νάποτελώσι λογικήν άπόδοσιν
τής υποθέσεως αί δέ μή κλπ. :* προ των ευθύς επομένων «οτι δέ κα φυτεύαηται» ή
όλως να δώσουν αυτοτελές νόημα- και ή μέν ελλείπουσα άπόδοσις ανακαλύπτεται περι-
έργως άλλ' ασφαλώς μετατοπισμένη ώς πρώτος στίχος τής Β πλευράς (ου άλλως πάλιν
Οά ήτο μετέωρος κα! άλογος ή ευκτική κομίξοιεν): συνάπτομεν λοιπόν άπλώς τά αλλή-
λων έπιδεή «αί δέ μή τοϊ έπίνομοι... κομίξοιεν, άξιοδότας έστω» κα! πάς τις ήδη εννοεί,
ότι, ύπερπηδήσας άπαξ ό χαράκτης όλόκληρον στίχον, οτε τό αντελήφθη αργά (γράψας
ήδΐ) τάς έπευχάς τοΰ στ. 16) κα! στερούμενος πλέον χώρου έν τη Α πλευρά, διώρθωσεν
άπλούστατα την παράλειψίν του προτάσσων τά παραλειφθέντα—τον 6α στίχον τής ήμε-
τέρας μεταγραφής—εις τήν άρχήν της Β' πλ. * μεθ' ό φυσικά έπέταξε τήν συνέχειαν
τοϋ κειμένου άπό τοΰ τέλους τής Α πλευράς εις τον 20ν στίχον τής Β, ού πάλιν ή φρά-
σις τό ό" έμιαον κλπ\ άπαιτεί τήν συμπλήρωσιν κα! συνάφειαν τοΰ τέλους τοΰ 16.

Αλλά τί ήσαν τα ήμιεξίτηλα ΟΜΟΝ ή μάλλον ΟΜ.ΟΝ (κατά τον χώρον); "Οχι
μέν άπύβλητον νόημα θά έδιδε κα! τό άπλοΰν κα! πρώτον έπερχυμενον όμόν κομίξοιεν
(αν και στενώτερόν πως τοΰ χιόρου, φαίνεται) = άν μή οί (τελευταίοι ρηθέντες, οί άπο')-
τεροι) άγχιστεΐς θεραπεύουν τον κύριον δικαιοΰχον όμώς, δηλ, ή πάντες όμώς ή όμως
τοις έκγόνοις αντοϋ· πιθανώτερον όμως ϊσως (άφοΰ κα! άναπόδεικτον ότι κα! πεζόν τό
έπίρρ. όμόν) υπόκειται κα! ένταΰθα εν έκ τών δύο- ή διττογραφία πως υπό αφηρημένου
χαρόκτου έκ τοΰ προηγηθέντος επί'νΟΜΟι (διό κα! μόλις προσοχών έσφυροκόπησεν, όπως
εξάλειψη όλως τό ομον), τότε δέ νοητέον άπλώς «ε'ι μή οί έπίνομοι ϋ·εραπενοιεν τον

1 Πρβλ. τό τί|ς εις Ναύπακτον έποικίας (νΰν ΙΟ IX1 Άλλ' ούτε τό όμόν αποδεικνύεται ώς πεζολογικόν (και θά
334) 4δ ψάψξξιν, τό Θεσοαλ. ίξξαναχάδεν IX2 2δ7,ί) κα'ι ήτο αναγκαϊον τό πάντες), οΰτε προβλεπτή έν τοιούτοις
τό τενεατ. ΠοΙνξξίνα V2 108, πάντα δια παχυτέραν τοϋ χρόνοις ή περίπτωσις π. χ. 8,γ115 884,5ί! «εί δέ τις.. , τε-
ο προφορύν. λευτήσας, ω μή είσι νόμιμοι κληρονόμοι, ύπ|αρχέτω κατ'

2 Πρ6λ. αία μ*Ρ0ΐνό* ΙΟ· I Βΐιρρίβιιι. ο. 112 άρ. 4471ι άμφ]ότερα κληρονόμος τοΰ εαυτής κτήματος ή πόλις».

κ. ά. ιδία τά 'Πλεΐα ΙιΐΒοΙίΓ. ν. Ο^πιρ. 2,4 συνέαν χ' ,Ιλά- 4 Ώς δηλ. περίπου, φαίνεται, κα'ι ό εν IX8 257 Θητώ-

Χοις τάτ'άλα κλπ. νιος συνάδελφος του εις «άφηρημάδαν»· ελλείψει χώρου

;{ Μόλις ανεκτή 0ά ήτο, άν και βεβιασμένη, άνάγνωσις πλέον κα'ι αυτός ενθρονίζει τόν τελευταΐόν του στίχον

«αϊ δε μή, τοϊ εχίνομοι όμόν» μέ τήν σημασίαν «έάν δέ άπλούστατα είς τήν άρχήν τής (μιας και μόνης έκεϊ πλευ-

μηδέ άγχιστεϊς όλως ζώσιν, ά; έπινέμωνται πάντες οί δι- ρας) τοΰ πινακίου, τήν οΰράν επί τής κεφαλής έξ άνάγ-

καιούμενοι είς έπινομίαν. δηλ. πάντες οί πολϊται όμως». κης. Ίδέ προχείρως Βΐΐοΐί Ογ. ϋϊαΐ. σ. 195.

16
loading ...